Ζούμε το τέλος της Δημοκρατίας ή... μήπως αυτή, που πεθαίνει, είναι η democracy;
Τον πρώτο καιρό, που μπήκε η Κίνα στην παγκόσμια αγορά, γίναμε μάρτυρες κάποιων ιδιαίτερα άσχημων φαινομένων. Οι Δυτικοί κατασκευαστές μετέφεραν την παραγωγή στην Κίνα και αυτή η πράξη τους προκάλεσε προβλήματα στην αγορά. Προβλήματα "εκρηκτικά" ...μεταφορικά και κυριολεκτικά. Οι Δυτικοί έστελναν τα σχέδια για ηλεκτρικές συσκευές και ενώ φαινομενικά οι Κινέζοι τις κατασκεύαζαν ως τέτοιες, πρακτικά πουλούσαν "βόμβες". Ο καταναλωτής αγόραζε ένα "μίξερ", για παράδειγμα, αλλά, όταν προσπαθούσε να το χρησιμοποιήσει, αυτό μετατρεπόταν σε "βόμβα". Αυτό δεν οφειλόταν μόνον στην έλλειψη κατασκευαστικής εμπειρίας των Κινέζων, που ήταν κάτι το οποίο μετέτρεπε σε θανατηφόρα "βόμβα" αυτό το οποίο εξωτερικά έμοιαζε με φιλική και χρήσιμη οικιακή κατασκευή. Αυτό οφειλόταν και σε συμφέροντα.
Κάποιοι δυτικοί εκμεταλλεύονταν την έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών στην Κίνα και προσπαθούσαν να κάνουν "οικονομία" υλικών, ώστε ν' αποκτήσουν τη μέγιστη "ανταγωνιστικότητα". Παρανομούσαν, για να ρίξουν το κόστος παραγωγής και αυτό το πλήρωνε ο καταναλωτής πολλές φορές ακόμα και με την ίδια του τη ζωή. Κάποιο ακριβό ανταλλακτικό ή κάποιο ακριβό υλικό, το οποίο για τη Δύση ήταν υποχρεωτικό, λόγω νόμων, στην Κίνα δεν ήταν. Το αποτέλεσμα ..."θανατηφόρο". Μια μικρή αλλαγή στην κατασκευαστική "δόση" των υλικών και η αθώα συσκευή μετατρεπόταν αυτόματα σε μια θανατηφόρα παγίδα. Κάποιοι, δηλαδή, συνειδητά επέλεγαν να πουλήσουν "μίξερ", γνωρίζοντας ότι στην ουσία πουλούσαν "βόμβες".
Τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά με το θέμα μας; Απόλυτη θα λέγαμε. Η "κινεζική" εκδοχή της ελληνικής Δημοκρατίας είναι η democracy. Η "Δημοκρατία", την οποία "κατασκεύασαν" οι Αγγλοσάξονες, παραβιάζοντας το ελληνικό εγχειρίδιο "κατασκευής" της και την οποία κατά καιρούς θέλουν να "πουλήσουν" στους λαούς οι διάφοροι τενεκέδες τύπου Μπους. Οι Έλληνες, όταν πρόσφεραν στους λαούς τη Δημοκρατία, τους ευεργέτησαν και αυτοί τους λάτρεψαν. Οι Αγγλοσάξονες, όταν επέβαλαν τη democracy στους λαούς, αυτοί τους μίσησαν. Γιατί; Γιατί η Δημοκρατία ωφέλησε τους λαούς που την έλαβαν, ενώ η democracy ωφελεί τους Αγγλοσάξονες και θέτει τους λαούς που την πήραν υπό την εξουσία τους.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε. Τη Δημοκρατία την εφεύραν οι αρχαίοι Έλληνες. Αυτοί την δημιούργησαν και αυτοί έθεσαν εξ’ αρχής τις βασικές αρχές λειτουργίας της. Η "δημοκρατία", που σήμερα αργοπεθαίνει, δεν είναι η Δημοκρατία των Ελλήνων. Είναι η "δημοκρατία" των Αγγλοσαξόνων. Είναι το κοινοβουλευτικό σύστημα, το οποίο "εφεύραν" οι Αγγλοσάξονες, "μιμούμενοι" υποτίθεται τους Έλληνες. Έκαναν αυτό το οποίο οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν με τους Κινέζους στην παραγωγή. Έφτιαξαν κάτι, το οποίο μοιάζει και έχει το ίδιο όνομα μ' αυτό που σχεδίασαν οι Έλληνες, αλλά δεν είναι τέτοιο. Μοιάζει με αυτό το υπερπολύτιμο σύστημα διακυβέρνησης, αλλά στην πραγματικότητα, όταν το παίρνουν οι λαοί για να το χρησιμοποιήσουν, μετατρέπεται σε "βόμβα", που τους καταστρέφει.
Όλοι μιλάνε για Δημοκρατία και κανένας δεν γνωρίζει ποια είναι η πραγματική ουσία της. Δημοκρατία δεν είναι να εκθρονιστεί ο βασιλιάς και η φασιστική εξουσία του να περάσει σε τρεις-τέσσερις οικογένειες, όπως συνέβη στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Πέρασαν πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια από την "εφεύρεση" της Δημοκρατίας και ακόμα οι άνθρωποι δεν έχουν κατανοήσει τη λειτουργία της. Νομίζουν, για παράδειγμα, ότι η δημοκρατία έχει σχέση με την εναλλαγή των προσώπων που βρίσκονται στην εξουσία και με την ποιότητα των νόμων, τους οποίους θεσπίζουν αυτά τα πρόσωπα.
Εκεί "δουλεύουν" οι φασίστες τους ανθρώπους. Τους βάζουν να κυνηγάνε τη "σκιά" τους. Διαρκώς νομοθετούν, αναζητώντας τον "τέλειο" νόμο. Ο λαός μπαίνει στο παιχνίδι τους και ψηφίζει μία τον έναν και μία τον άλλο "μονομάχο", νομίζοντας ότι έχει να κάνει με αντιπάλους που "σκοτώνονται" μεταξύ τους, ενώ αυτοί είναι φίλοι και συνέταιροι μεταξύ τους και στην ουσία αυτοί είναι που τον "δουλεύουν". Αυτό είναι το μέγα λάθος και προκύπτει από την άγνοια. Δημοκρατία μπορεί να υπάρξει ακόμα και με τους χειρότερους νόμους. Γιατί; Διότι η ουσία της Δημοκρατίας δεν βρίσκεται μέσα στον νόμο. Η ουσία της Δημοκρατίας βρίσκεται στη σχέση της με τον νόμο. Με τον οποιονδήποτε νόμο. Ακόμα και με τον χειρότερο.
Όταν ο νόμος ισχύει για όλους τους πολίτες, υπάρχει Δημοκρατία. Αν ισχύει αυτό το δεδομένο, είναι θέμα χρόνου ο νόμος να βελτιωθεί σε τέλειο βαθμό, εφόσον ένας κακός νόμος θίγει τους πάντες και ανάμεσα στους πάντες βρίσκονται και οι ισχυροί της κοινωνίας. Οι ισχυροί, οι οποίοι μπορούν ν' αλλάξουν έναν κακό νόμο, όταν αυτός τους θίγει. Όταν όμως ο νόμος δεν ισχύει για όλους, τζάμπα αναζητάς τον τέλειο νόμο, γιατί απλούστατα, ακόμα κι αν επινοηθεί, θα είναι άχρηστος, εφόσον δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. Η κακή του χρήση θα τον "ακυρώσει" και θα τον κάνει άχρηστο για τον κόσμο. Από εκεί και πέρα, οι πάντα υπάρχοντες περιορισμοί των νόμων, θα δίνουν στην εξουσία το άλλοθι να καταστέλλει τον λαό και να τον αποπροσανατολίζει.
Οι λαοί —και ανάμεσά τους και ο ελληνικός λαός— σ' αυτό ακριβώς το σημείο μπερδεύτηκαν. Διώχνοντας τους ένστολους —και άρα ορατούς βασιλείς—, νόμιζαν ότι νίκησαν τον φασισμό. Δεν είδαν ότι κι αυτοί με τα κουστούμια, που παρίσταναν τους κομματάρχες της Δημοκρατίας, είναι το ίδιο ακριβώς φασίστες, εφόσον αυτοεξαιρούνταν κι αυτοί από τον νόμο, ο οποίος ίσχυε για όλους τους άλλους. Δεν είδαν ότι δεν βρίσκονταν οι πάντες στην ίδια "βάρκα". Δεν είδαν ότι κάποιοι κατεύθυναν τη "βάρκα" απ΄ έξω από αυτήν και άρα χωρίς να τους αγγίζουν οι νόμοι της. Δεν κατάλαβαν την ουσία της Δημοκρατίας και δεν κατόρθωσαν να της εξασφαλίσουν τον "αέρα" που χρειάζεται για ν' "αναπνεύσει". Μπέρδεψαν τη Δημοκρατία με τον λαϊκισμό και έπεσαν στα χέρια δημαγωγών. Πήραν οι λαοί στα χέρια τους ακόμα και δικαιώματα που δεν έπρεπε να έχουν και καταστράφηκαν;
Τι είδους δικαιώματα μπορεί να πάρει ένας λαός και αυτό, αντί να τον βοηθήσει, να λειτουργήσει τελικά εις βάρος του; Είναι δυνατόν ένα δικαίωμα να δημιουργεί προβλήματα; Ναί ...είναι δυνατόν. Είναι δυνατόν, αν πάνω από ένα χειρουργικό τραπέζι τις αποφάσεις για την επέμβαση δεν τις παίρνει μόνος του ο γιατρός, αλλά μαζί μ' αυτόν "συναποφασίζουν" και οι συγγενείς του ασθενούς, επειδή αυτό είναι πιο δημοκρατικό και ως συγγενείς το "δικαιούνται". Ένα τέτοιο δικαίωμα-"παγίδα" είναι, για παράδειγμα, να ψηφίζει ο λαός τους βουλευτές. Γιατί; Θα δούμε παρακάτω το γιατί.
Αυτό το οποίο κατ’ αρχήν θα πρέπει να γνωρίζει ο αναγνώστης είναι το πώς θα έπρεπε θεωρητικά να λειτουργεί το σύστημα με βάση το υπάρχον Σύνταγμα της Δημοκρατίας. Θεωρητικά ο νόμος βρίσκεται πάνω απ' όλους. Αυτός ο νόμος, άσχετα με το ποιος ασκεί την εξουσία ή νομοθετεί, ελέγχει τους πάντες. Ισχυροί και ανίσχυροι ελέγχονται από τον νόμο. Είτε αυτοί ασκούν εξουσία μέσω του νόμου —όπως είναι η Εκτελεστική εξουσία— είτε αυτοί νομοθετούν —όπως είναι η Νομοθετική εξουσία—, οι πάντες ελέγχονται από τον νόμο. Από τη στιγμή που μια "πρόταση" —απ' όπου κι αν αυτή προέρχεται— γίνεται νόμος του κράτους, λειτουργεί ως τέτοιος και τους αφορά όλους. Όλους ανεξαιρέτως.
Γι' αυτόν τον λόγο το Σύνταγμα έχει προνοήσει τον διαχωρισμό των εξουσιών. "Κλειδί" αυτής της λειτουργίας είναι η ανεξάρτητη Δικαστική εξουσία. Η εξουσία, η οποία δεν υποτάσσεται σε πρόσωπα, αλλά στον νόμο. Η εξουσία, η οποία ελέγχει τους πάντες με βάση αυτόν τον νόμο. Η εξουσία, η οποία δεν ελέγχει μόνον τα πρόσωπα με βάση τον νόμο, αλλά και τους ίδιους τους νόμους με βάση το Σύνταγμα. Η ποιότητα της Δημοκρατίας στην ανεξαρτησία αυτής της εξουσίας βασίζεται. Η ποιότητα της Δημοκρατίας είναι απευθείας ανάλογη της ποιότητας των δικαστών της.
Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε πιο πάνω ότι η ουσία της Δημοκρατίας βρίσκεται στη σχέση της με τον νόμο και όχι στον ίδιο τον νόμο. Βρίσκεται στην ποιότητα αυτών που ελέγχουν την τήρηση του νόμου και όχι στην ποιότητα αυτών που "εφευρίσκουν" ωραίους νόμους, οι οποίοι δεν τηρούνται από κανέναν. Η Δημοκρατία λειτουργεί όταν ο νόμος ισχύει για όλους το ίδιο. Άρα, Δημοκρατία έχουμε μόνον όταν οι δικαστές εφαρμόζουν τυφλά τον νόμο και δεν "βλέπουν" ποιος στέκεται απέναντί τους. Γι' αυτόν τον λόγο οι αρχαίοι "εφευρέτες" της Δημοκρατίας επέλεξαν να δώσουν στη Θέμιδα το "χάρισμα" της "τυφλής" θεάς. Όταν έχουμε φασισμό, αυτή η Θεά έχει μάτι "γαρίδα". Ξεχωρίζει τους εκλεκτούς της ακόμα και μέσα από τα πλήθη.
Οι αρχαίοι πρόγονοί μας γνώριζαν τους κινδύνους, οι οποίοι απειλούσαν τη Δημοκρατία και προσπάθησαν να τους απαλείψουν. Γνώριζαν ότι ο μέγας κίνδυνος ήταν η "διαπλοκή" μεταξύ των εξουσιών. Μια "διαπλοκή", η οποία, αν δεν ελεγχόταν εξ' αρχής, ήταν θέμα χρόνου να φτάσει στη Δικαστική εξουσία και άρα να αλλοιώσει μέχρι ολικής καταστροφής τη Δημοκρατία. Όταν αυτοί οι οποίοι εξουσιάζουν "διαπλέκονται" μ' αυτούς, οι οποίοι βρίσκονται εκεί για να τους ελέγχουν, είναι θέμα χρόνου αυτοί να ελέγξουν και τους δικαστές, οι οποίοι θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν το έγκλημά τους.
Για ν' αποφύγουν αυτήν την εφιαλτική για τον λαό και τη Δημοκρατία κατάληξη, οι αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες δημιούργησαν μια δυναμική κατάσταση, η οποία δεν επέτρεπε στις εξουσίες να διαπλέκονται. Αυτή η δυναμική εξασφαλιζόταν όχι μόνον από τον απλό διαχωρισμό των εξουσιών, αλλά και από τη διαφορετικότητα στη μεθοδολογία στελέχωσής τους.
Το μυστικό της λειτουργίας της αρχαίας ελληνικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα πολύ λεπτό σημείο. Τόσο λεπτό, που φαντάζει ασήμαντο και ως εκ τούτου περνάει στα "ψιλά" γράμματα. Τα δύο κύρια όργανα εξουσίας της —η Εκτελεστική και η Νομοθετική εξουσία— στελεχωνόταν με διαφορετικό τρόπο. Οι στρατηγοί, που έφεραν την Εκτελεστική εξουσία, την οποία σήμερα φέρει ένας πρωθυπουργός, για παράδειγμα, ΕΚΛΕΓΟΤΑΝ, ενώ οι βουλευτές, οι οποίοι έλεγχαν αυτήν την εξουσία, ΚΛΗΡΩΝΟΤΑΝ. Εκλέγονταν οι αντιπρόσωποι και κληρώνονταν οι εκπρόσωποι του λαού. Οι διαφορές μεταξύ αυτών των ιδιοτήτων είναι ασύλληπτα μεγάλες. Δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους σ' ό,τι αφορά τη διαδικασία επιλογής και τη λίστα των προσόντων, που απαιτεί η κάθε ιδιότητα για ν' αποδώσει "καρπούς", όπως προβλέπεται για την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας.
Το πόσο σημαντική είναι αυτή η λεπτομέρεια μπορεί να γίνει κατανοητή με ένα απλό παράδειγμα. Έστω ότι υπάρχει μια οικογένεια μορφωμένων ανθρώπων, η οποία αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα και για τη λύση του είναι αναγκασμένη ν' απευθυνθεί σε έναν εξειδικευμένο δικηγόρο. Στον καλύτερο και ικανότερο δικηγόρο, που θα μπορέσει να βρει. Ο δικηγόρος είναι αυτός ο οποίος θα επιστρατευτεί, για ν' αντιπροσωπεύσει τα συμφέροντα της οικογένειας εκεί όπου αυτά απειλούνται. Ο δικηγόρος θα μιλήσει εξ’ ονόματός της και ο δικηγόρος θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Ο δικηγόρος, δηλαδή, θα πάρει μεγάλη εξουσία πάνω στα συμφέροντα της οικογένειας. Πάνω στα συμφέροντα ξένων γι' αυτόν ανθρώπων.
Όταν όμως υπάρχει ένας ξένος, ο οποίος αντιπροσωπεύει συμφέροντα, ευνόητο είναι ότι πρέπει να ελέγχεται. Δεν μπορείς να στηρίζεσαι στην καλή πίστη ενός ξένου ανθρώπου, ο οποίος εκτός από τα δικά σου συμφέροντα έχει και δικά του συμφέροντα να εξυπηρετήσει. Θεωρητικά τα συμφέροντά του ταυτίζονται μ' αυτά της οικογένειας, αλλά αυτά δεν είναι ταυτόσημα. Ταυτίζονται για όσο διάστημα το θέλει ο δικηγόρος και η οικογένεια μπορεί να τον ελέγχει. Τι θα γίνει όμως αν ο δικηγόρος δεν ελέγχεται και κάποιοι εχθροί της οικογένειας έχουν αποφασίσει να είναι πιο "γενναιόδωροι" απέναντί του; Πιο "γενναιόδωροι" από τους εργοδότες του; Ο δικηγόρος μπορεί να "πουλήσει" την οικογένεια και να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα. Μπορεί να λειτουργεί συστηματικά εις βάρος της οικογένειας και να γίνεται πλούσιος από την "ευεργεσία" αυτών που τη λεηλατούν.
Ο έλεγχος είναι υποχρεωτικός, γιατί πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να "εκτροχιαστεί" ο δικηγόρος και να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα εις βάρος των κοινών συμφερόντων της οικογένειας. Τα κοινά συμφέροντα όλων των μελών της οικογένειας. Τα κοινά συμφέροντα αυτής της οικογένειας εξυπηρετήθηκαν σε πρώτη φάση από την επιλογή —μέσω δημοκρατικών διαδικασιών— του καλύτερου δικηγόρου. Αναζήτησαν τον καλύτερο δικηγόρο και από τις προσφορές που δέχθηκαν επέλεξαν αυτόν, που η πλειοψηφία έκρινε ως τον πιο ικανό. Είχε νόημα η εκλογική διαδικασία, γιατί έπρεπε η πλειοψηφία των μελών της οικογένειας ν' αποφασίσει για το ποιος θα αντιπροσωπεύει τα συμφέροντά της.
Αν όμως, μέσω αυτής της εκλογικής διαδικασίας, εξυπηρετούνται τα κοινά συμφέροντα της οικογένειας, προκύπτει στη συνέχεια ένα άλλο πρόβλημα. Πώς θα εξυπηρετηθούν τα ίδια αυτά συμφέροντα, όταν θα πρέπει η οικογένεια να ελέγχει αυτόν τον δικηγόρο; Ποιος θα ελέγχει τον δικηγόρο από την πλευρά της οικογένειας; Ποιος θα πηγαίνει μαζί του στις "παραστάσεις", προκειμένου να βλέπει τι κάνει και άρα να τον ελέγχει; Πώς αναζητάς αυτόν τον άνθρωπο; Με τα ίδια κριτήρια που αναζήτησες τον δικηγόρο; Με κριτήρια ικανότητας; Αυτό δεν είναι το πρόβλημά σου σ' αυτήν την περίπτωση.
Ο έλεγχος δεν απαιτεί ιδιαίτερη ικανότητα. Ο έλεγχος απαιτεί τιμιότητα και προσήλωση στα κοινά συμφέροντα. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι, αν στέλνεις συνέχεια τον ίδιο άνθρωπο να τον ελέγχει, μπορεί να την "πατήσεις". Γιατί; Γιατί τα συμφέροντα είναι πολύ μεγάλα και μπορούν να βάλουν σε πειρασμό ακόμα και έναν "αδερφό". Ο "αδερφός" μπορεί να γίνει φίλος με τον δικηγόρο και ν' αποκτήσει ειδικά συμφέροντα, όμοια μ' αυτά του δικηγόρου. Μπορεί να μην τον ελέγχει, όπως συμφέρει την οικογένεια, αλλά να τον "ελέγχει" όπως συμφέρει τον ίδιο. Μπορεί ο δικηγόρος να "κλέβει" τη μεγάλη οικογένεια και να μοιράζεται τη λεία του με τον νέο φίλο του. Μπορεί να γίνουν μια μικρή συμμορία και να κατακλέβουν την οικογένεια.
Αυτό, δηλαδή, που προσπαθείς ν' αποφύγεις, είναι η μονιμότητα ή ακόμα και η απλή μακροημέρευση κάποιου προσώπου στην ιδιότητα του "ελεγκτή". Δεν δίνεις χρόνο για ν' αναπτυχθούν κοινά συμφέροντα μεταξύ ελεγχόμενου και ελεγκτή. Δεν δίνεις χρόνο ν' αναπτυχθούν ειδικές φιλικές σχέσεις μεταξύ των ξένων και οι οποίες μπορούν να απειλήσουν τις αδερφικές σχέσεις. Δεν δίνεις χρόνο συγχρωτισμού μεταξύ διαφορετικών ανθρώπων, οι οποίοι έχουν διαφορετικά καθήκοντα και συμφέροντα. Δεν δίνεις χρόνο ικανό, που να τους επιτρέψει να συνθέσουν συμμορία. Έχοντας αυτόν τον στόχο, καθορίζεις τις διαδικασίες επιλογής αυτών των "ελεγκτών" εκπροσώπων της οικογένειας. Δεν είναι αντιπρόσωποι της οικογένειας, όπως είναι οι "εκτελεστικοί" δικηγόροι, γιατί δεν ενεργούν εξ’ ονόματός της. Είναι εκπρόσωποι της οικογένειας, οι οποίοι "βλέπουν" και "κρίνουν" και άρα ελέγχουν αυτούς που ενεργούν.
Αυτοί λοιπόν οι εκπρόσωποι πρέπει να επιλεγούν με βάση τις προδιαγραφές που εξυπηρετούν τις ανάγκες τις οικογένειας. Άρα; Άρα δεν πηγαίνει με τον δικηγόρο, ως εκπρόσωπος της οικογένειας, όποιος "ευκαιρεί", γιατί οι τεμπέληδες πάντα ευκαιρούν. Δεν πηγαίνει όποιος "θέλει", γιατί δεν γνωρίζεις από πού ξεκινάει και πού φτάνει το "θέλω" του καθενός. Δεν πηγαίνει όποιος είναι "ικανός", γιατί τα προσόντα τα οποία απαιτούνται είναι τα βασικά και δεν τίθεται θέμα ικανότητας. Δεν πηγαίνει όποιος είναι "φιλόδοξος", γιατί δεν γνωρίζεις πού μπορεί να φτάνει η φιλοδοξία του. Στην προκειμένη περίπτωση θέλεις ο εκπρόσωπός σου απλά να βρίσκεται στο ίδιο "στρατόπεδο" συμφερόντων με τους υπόλοιπους της οικογένειας. Να έχει τα βασικά προσόντα και αυτά μπορούν να σου τα δώσουν όλοι. Αν λοιπόν όλα τα μέλη κάνουν την ίδια δουλειά στα ίδια οικογενειακά χωράφια, ο καθένας μπορεί να πάει μαζί του μετά από κλήρωση. Αν κάνουν διαφορετικές δουλειές σε διαφορετικές δραστηριότητες της οικογένειας, η κάθε κλήρωση αφορά και την κάθε διαφορετική δραστηριότητα.
Αυτό το κάνεις, για ν' αποκλείσεις όλες τις πιθανότητες να "ρίξει" ο ένας αδερφός τον άλλο ως συνάδελφο. Να "ρίξει" η μια αδελφική δραστηριότητα την άλλη. Θα πάνε με κλήρωση τόσο αυτοί που εργάζονται στα χωράφια όσο κι αυτοί που εργάζονται στα εργοστάσια της οικογένειας. Θα πάνε με κλήρωση τόσο αυτοί που εργάζονται στις τράπεζες της οικογένειας όσο κι αυτοί που εργάζονται στις ταβέρνες της οικογένειας. Όλων των τύπων τα συμφέροντα της οικογένειας θα δίνουν το παρόν δίπλα στον δικηγόρο μέσω των εκπροσώπων τους. Απλά, τα πρόσωπα, τα οποία θ' αναλαμβάνουν αυτόν τον ρόλο, θα προκύπτουν από κλήρωση, γιατί, όταν τα ίδια πρόσωπα παραμένουν για πολύ χρονικό διάστημα στις ελεγκτικές θέσεις, υπάρχει κίνδυνος ν' αποκτήσουν ειδικά συμφέροντα.
Αυτό ακριβώς προσπαθείς ν' αποφύγεις. Σ' αυτό σε εξυπηρετεί η κλήρωση. Δεν επιτρέπει σε κάποιον να έχει τον χρόνο ν' αρχίσει να σκέπτεται σαν "επαγγελματίας" στη θέση του ελεγκτή. Δεν επιτρέπει στο σύνολο των ελεγκτών ν' αποκτήσουν συντεχνιακά ένστικτα. Δεν επιτρέπει σε όλους αυτούς να "διαπλέκονται" με την Εκτελεστική εξουσία. Δεν έχουν συμφέρον να το κάνουν. Οι πάντες πρέπει να έχουν συμφέρον να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, γιατί θα γνωρίζουν ότι είναι εφήμερη η παραμονή τους σ' αυτό το πόστο. Πρέπει να γνωρίζουν ότι το "λάθος", που θα τους ωφελήσει στον λίγο χρόνο κατά τον οποίο θα είναι ελεγκτές, θα το πληρώνουν σε όλη τους τη ζωή ως πολίτες. Με τη διαδικασία της κλήρωσης αποκλείεις ακόμα και το μαθηματικό ενδεχόμενο να κάνει κάποιος δύο ή περισσότερες διαδοχικές θητείες.
Πού καταλήγουμε λοιπόν; Σε μια κατάσταση όπου οι "φιλοδοξίες", τα "θέλω" και η "ικανότητα" αφορούν μόνον τον "δικηγόρο" και άρα αυτόν ο οποίος επιλέγεται από την οικογένεια, για να την αντιπροσωπεύει. Αυτόν, που θα κληθεί να δώσει τη μάχη των συμφερόντων της εκτός οικογένειας. Αυτόν, που θα κριθεί για τις ικανότητές του. Τον "ξένο", με τα δικά του προσωπικά συμφέροντα, ο οποίος θ' αναλάβει να αντιπροσωπεύσει όλη την οικογένεια με τα κοινά συμφέροντα. Άρα, όποιος ζητάει την ψήφο της οικογένειας, θέτει τον εαυτό του "εκτός" οικογένειας. Από τη στιγμή που ζητάει να τον επιλέξει για μια ειδική αποστολή, διαχωρίζει τη θέση του από τους υπολοίπους. Είναι πλέον "ξένος", εφόσον έχει ειδικές εξουσίες, ειδικές απαιτήσεις και ειδικά συμφέροντα, τα οποία είναι διαφορετικά από αυτά των υπολοίπων.
Αυτός, λοιπόν, μαζί με τους υπόλοιπους "ξένους", που θέλουν την ίδια "δουλειά", είναι αυτοί οι οποίοι μπαίνουν στη διαδικασία των εκλογών. Είναι "ξένοι" και πρέπει να ελέγχονται ως τέτοιοι. Αυτοί είναι που ψηφίζονται από την οικογένεια και την εξουσία την αναλαμβάνει εκείνος, ο οποίος θα επιλεγεί με βάση τις αρχές της Δημοκρατίας. Αυτοί, που ελέγχουν αυτούς τους "ξένους", είναι τα μέλη της οικογένειας και επειδή αυτό είναι αδύνατον να γίνει από το σύνολό της, κληρώνονται κάποια από τα μέλη της, για να κάνουν τη δουλειά των υπολοίπων. Κληρώνονται οι "δικοί" μας εκπρόσωποι, για να ελέγχουν τους "ξένους", οι οποίοι μέσω εκλογής ανέλαβαν να μας αντιπροσωπεύσουν.
Στη Δημοκρατία, δηλαδή, η αρχή είναι μία και απλή. Αυτούς, που εξουσιάζουν, τους εκλέγεις και άρα τους ΨΗΦΙΖΕΙΣ και αυτούς, που ελέγχουν, τους τοποθετείς και άρα τους ΚΛΗΡΩΝΕΙΣ. Ψηφίζεις αυτούς που σε εξουσιάζουν και κληρώνεις αυτούς που τους ελέγχουν για λογαριασμό σου. Όταν θέλεις να έχεις πραγματική Δημοκρατία, δημιουργείς συνθήκες, οι οποίες να σου επιτρέπουν εύκολη και αποτελεσματική κλήρωση. Τοποθετείς έναν "πήχη" προσόντων, τον οποίον θα τον ξεπερνούν όλες οι κοινωνικές τάξεις, ώστε τα μέλη τους να είναι πάντα άξια να κάνουν τη δουλειά τους σε περίπτωση που κληρωθούν. Αν δεν καταφέρνουν οι κοινωνικές τάξεις να ξεπερνούν στο σύνολό τους αυτόν τον "πήχη" προσόντων, φροντίζεις να το καταφέρουν μέσω της δημόσιας εκπαίδευσης.
Εντάσσεις όλες τις κοινωνικές τάξεις μέσα στον σχεδιασμό και από εκεί και πέρα κάνεις την κλήρωση. Στη σύγχρονη Ελλάδα, για παράδειγμα, ένας τέτοιος "πήχης" είναι η Μέση Εκπαίδευση. Η Μέση Εκπαίδευση είναι ένας "πήχης", τον οποίον καλύπτουν όλες οι κοινωνικές τάξεις, γιατί όλες τους έχουν μέλη που να τον ξεπερνούν. Η Ανώτατη Εκπαίδευση δεν μπορεί να γίνει "πήχης", γιατί αφορά μόνον την αστική τάξη και εκεί θα προκύψει πρόβλημα, εφόσον, όποιος και να κληρωθεί, θα έχει ειδικά συμφέροντα, τα οποία θα τον ταυτίζουν με τα συμφέροντα της αστικής τάξης και όχι με αυτά της τάξης από την οποία προέρχεται ως φυσικό πρόσωπο.
Γι' αυτόν τον λόγο οι αρχαίοι Έλληνες είχαν νομοθετήσει και τον νόμο περί μισθοδοσίας των βουλευτών. Ο Περικλής είχε εμπλουτίσει την αθηναϊκή Δημοκρατία με το μέτρο της "μισθοφοράς". Αυτό γινόταν, για να μπορούν να εξασφαλίζουν δυνατότητα συμμετοχής στη δημοκρατική λειτουργία στο σύνολο των πολιτών. Να μην ασχολούνται με τα κοινά μόνον οι πλούσιοι και οι "εύκαιροι" τεμπέληδες. Να συμμετέχουν όλοι όσοι είχαν τα προσόντα και ήταν απαραίτητη η συμμετοχή τους σ' αυτήν, χωρίς να μπαίνει εμπόδιο η οικονομική τους αδυναμία.
Ο μισθός αυτός καθιστούσε τους βουλευτές εργαζόμενους. Οι βουλευτές εργάζονταν. Δεν εκτελούσαν κάποιο ανώτατο λειτούργημα, το οποίο προϋπέθετε ανώτατες ευαισθησίες και ικανότητες. Ήταν κοινοί εργαζόμενοι. Αντί να εξυπηρετούν τα προσωπικά τους συμφέροντα, εργαζόμενοι στις κανονικές τους εργασίες, έκαναν το ίδιο και στη Βουλή, εξυπηρετώντας και τους ομοίους τους. Εμμέσως δηλαδή και μόνον ως σύνολο οι βουλευτές εκτελούσαν κοινωνικό "λειτούργημα". Πρακτικά —και ως άτομα— ήταν απλά "φίλτρα" των δικών τους συμφερόντων και αυτών των ομοίων τους. Ό,τι δικαιούνταν να πληρωθούν για την εργασία τους, το έπαιρναν ως μισθό και απλά άλλαζαν για ένα μικρό χρονικό διάστημα το "πόστο" της εργασίας τους. Εκτελούσαν μια έμμισθη θητεία.
Αυτό ήταν το ζητούμενο από αυτό το "όργανο" ελέγχου. Οι βουλευτές και άρα οι ελεγκτές έκαναν καλά τη δουλειά τους και έλεγχαν τους εξουσιαστές με γνώμονα το συμφέρον του λαού. Το απόλυτο συμφέρον του λαού, εφόσον και οι ίδιοι ανήκαν απόλυτα στον λαό. Ήταν "ξεχωριστοί", εξαιτίας μιας απλής κλήρωσης και για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Ήταν "τυχαίοι" και δεν υπήρχαν ούτε από τους ίδιους περιθώρια παρανόησης του ρόλου τους. Ως εργαζόμενοι —με μισθό εργαζομένων— δεν είχαν κανέναν λόγο να εξυπηρετήσουν διαφορετικά συμφέροντα από αυτά των υπολοίπων. Ως εφήμεροι παράγοντες της εξουσίας δεν μπορούσαν και δεν προλάβαιναν να αλλάξουν συμφέροντα και άρα συμπεριφορές.
Η Βουλή έπαιζε τον ρόλο για τον οποίο είχε σχεδιαστεί. Ήταν ένα ιδιότυπο νομοπαρασκευαστικό αλλά και συμβουλευτικό και διοικητικό σώμα, το οποίο διαδραμάτιζε σπουδαίο ρόλο στην πολιτική ζωή. Συνεργαζόταν με όλους τους άρχοντες, τις κρατικές επιτροπές και τις στρατιωτικές αρχές, ενεργώντας ως γενικός συντονιστής και επόπτης της κρατικής λειτουργίας και εγγυητής της ενότητας και της συνέχειας στη διοίκηση της πολιτείας. Η ίδια η Βουλή, ως χώρος, λειτουργούσε σαν τα σύγχρονα μεικτά ορκωτά δικαστήρια. Οι εκλεγμένοι στρατηγοί και οι αντίπαλοί τους μάχονταν μεταξύ τους μέσα σ' αυτήν και οι βουλευτές έκριναν το αποτέλεσμα της μάχης. Οι εκλεγμένοι και ικανοί έδιναν μάχη, για να πείσουν τους κληρωμένους και τυχαίους. Δικηγόροι και εισαγγελείς της έδρας έδιναν μάχη, αλλά το σώμα των ενόρκων έβγαζε την τελική απόφαση.
Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η λειτουργία καθόριζε από μόνη της και τις "νόμιμες" συμπεριφορές μεταξύ των συμμετεχόντων. Δημιουργούσε ένα πλαίσιο δεοντολογίας. Όπως δεν μπορεί ένας δικηγόρος να είναι "κολλητός" με τους ενόρκους, έτσι δεν μπορούσε να είναι "κολλητός" ένας Στρατηγός με τους Βουλευτές. Αν συνέβαινε αυτό, θα είχαμε υποψίες για απόπειρα "στησίματος" της Βουλής και άρα "βραχυκύκλωμα" της δημοκρατικής λειτουργίας. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν την ποιότητα της σημερινής δημοκρατίας, όταν ο "στρατηγός" πρωθυπουργός είναι ταυτόχρονα και κομματάρχης και άρα αρχηγός ομάδας βουλευτών. Μιλάμε για το απόλυτο "στήσιμο" της Βουλής. Με όρους δικαστηρίου είναι σαν να μιλάμε για δικηγόρους, οι οποίοι ξεκινάνε δίκες, έχοντας από την αρχή μέσα στα "συρτάρια" τους τις θετικές αποφάσεις των ενόρκων. Των υφισταμένων τους ενόρκων, οι οποίοι είναι υπάλληλοί τους στα δικηγορικά τους γραφεία.
Αν σ' αυτήν την εξωφρενικά παράνομη και παράλογη διαπλοκή των δύο κυρίαρχων εξουσιών προσθέσει κάποιος και την τρίτη εξουσία, εύκολα καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Όταν οι "εκτελεστικοί" εξουσιαστές με επικεφαλής των πρωθυπουργό ελέγχουν τους ελεγκτές τους "νομοθετικούς" εξουσιαστές και όλοι αυτοί μαζί επιλέγουν την ηγεσία της δικαιοσύνης, αντιλαμβανόμαστε ότι μιλάμε για τον απόλυτο φασισμό. Μιλάμε ευθέως για μια "συμμορία", η οποία ελέγχει τα πάντα. Μιλάμε για μια "συμμορία", η οποία, με επικεφαλής "κάπο" τον κομματάρχη, ελέγχει απόλυτα την εξουσία. Αν σ' αυτήν τη "συμμορία" προσθέσει κάποιος και τις ομοειδείς "συμμορίες" των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, εύκολα μιλάμε για απόλυτο φασισμό. Μιλάμε για πλήρη αδυναμία του λαού να ξεφύγει από το "δίκτυα" του. Μιλάμε για κυρίαρχους "κομματάρχες", οι οποίοι κατέλυσαν το Σύνταγμα και μετέτρεψαν τον κυρίαρχο λαό σε ένα κατευθυνόμενο "έρμα". Μιλάμε για ανεξέλεγκτους δικτάτορες, οι οποίο απλά ανά τέσσερα χρόνια επιλέγονται με δημοκρατικές διαδικασίες. Δημοκρατία για τους δικτάτορες και φασισμός για τον λαό.
Πώς όμως ο λαός μετά από τόσες θυσίες και αίμα κατέληξε να γίνει ένα "έρμα", το οποίο άγεται και φέρεται από τους φασίστες; Γιατί, ενώ είχε γνώση της λειτουργίας της αρχαίας ελληνικής Δημοκρατίας, δεν μπόρεσε να την προσφέρει στον εαυτό του; Γιατί απλούστατα δεν κατάλαβε τα μυστικά της λειτουργίας της. Παρασύρθηκε από τα "θεαματικά" και αγνόησε τα "ουσιώδη". Δεν κατάλαβε ποτέ πώς λειτουργούσε η Δημοκρατία της Αθήνας. Ταύτισε τη λειτουργία της Δημοκρατίας της Αθήνας με την ύπαρξη της Εκκλησίας του Δήμου. Παρασύρθηκε από την εντυπωσιακή και θορυβώδη Εκκλησία του Δήμου και όχι από τους "ταπεινούς" νόμους, οι οποίοι δημιουργούσαν τις απαραίτητες δυναμικές και οι οποίοι εξέφραζαν την πολιτική ευφυΐα του Περικλή και των άλλων. Χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος μελετά την αρχαία ελληνική Δημοκρατία και δεν κατάλαβε τα μυστικά της.
Το μυστικό της λειτουργίας της ελληνικής Δημοκρατίας δεν βρίσκεται στην ύπαρξη της Εκκλησίας του Δήμου. Δεν βρίσκεται στη δυνατότητα των απλών πολιτών να εκφράζουν ελεύθερα και να ψηφίζουν την άποψή τους. Κάποιοι πονηροί φασίστες ταυτίζουν τη Δημοκρατία της Αθήνας με την Εκκλησία του Δήμου, για να μας "αποδείξουν" ότι αυτή η Δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει στη σύγχρονη εποχή. Αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα. Η Εκκλησία του Δήμου είχε τεράστια ισχύ, αλλά δεν ήταν αυτή το μυστικό της λειτουργίας της αρχαίας ελληνικής Δημοκρατίας. Η Εκκλησία του Δήμου με σύγχρονους όρους θα ήταν σαν να λέγαμε να "αποφαίνεται" ο λαός για σημαντικά θέματα με τη διαδικασία των συνεχών και άμεσων δημοψηφισμάτων. Δεν βρίσκεται εκεί όμως το λεπτό σημείο της Δημοκρατίας. Το λεπτό σημείο της είναι η δυναμική των συμφερόντων, που επιτρέπει τον έλεγχο της εξουσίας και αυτό συνδέεται αποκλειστικά με τα πρόσωπα τα οποία καλούνται να στελεχώσουν τις διαφορετικές εξουσίες.
Η Εκκλησία του Δήμου "χρησιμοποιήθηκε" σαν "κερκόπορτα" από αυτούς που ήθελαν να "αλώσουν" τη Δημοκρατία. Αυτούς, που ήθελαν ν' "αποδείξουν" ότι δεν μπορεί η δήθεν άμεση Δημοκρατία των Ελλήνων να λειτουργήσει στη σύγχρονη εποχή. Υπερτιμήθηκε εκ του πονηρού, για να λειτουργήσει εις βάρος της Δημοκρατίας. Της έδωσαν μεγαλύτερη σημασία από αυτήν που δικαιούνταν απλά και μόνον για να εξυπηρετηθούν οι ίδιοι. Από τη στιγμή που οι Βουλευτές και οι απλοί πολίτες, οι οποίοι συμμετέχουν στην Εκκλησία του Δήμου, εκφράζουν τα ίδια συμφέροντα, δεν έχει σημασία ποιος είναι τελικά αυτός ο οποίος εμφανίζεται ότι ψηφίζει έναν νόμο. Σ' αυτήν την περίπτωση Βουλή και Εκκλησία του Δήμου αντιπροσωπεύουν το ίδιο και το αυτό. Η διάταξη των συμφερόντων είναι πάντα το ζητούμενο για τον σωστό έλεγχο και η Βουλή το εξασφάλιζε. Η Εκκλησία του Δήμου έκανε απλά πιο "θεαματική" την Δημοκρατία για τους βάρβαρους.
Αυτό ακριβώς ήταν η Εκκλησία του Δήμου. Η θορυβώδης "βιτρίνα", που διαφήμιζε τη Δημοκρατία στους βαρβάρους. Ένα "live show" της Δημοκρατίας, αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε σημερινούς αγοραίους όρους. Έβλεπαν οι βάρβαροι τη Δημοκρατία να λειτουργεί "ζωντανά" μπροστά τους και αυτό άρεσε στους Αθηναίους. Άρεσε στους Αθηναίους να τους βλέπουν και να τους θαυμάζουν οι βάρβαροι, επειδή τις αποφάσεις τις έπαιρνε ο λαός μόνος του. Επειδή αυτό δεν γινόταν εύκολα φανερό σε κλειστά βουλευτήρια, επέλεξαν τη ζωντανή "επίδειξη" της Εκκλησίας του Δήμου. Σε έναν κόσμο βασιλέων και τυράννων η Αθήνα "διαφήμιζε" την εφεύρεσή της με την Εκκλησία του Δήμου. Αυτό όμως το "μαρκετίστικο" και άρα επουσιώδες για τη λειτουργία της Δημοκρατίας ήταν αυτό το οποίο έδωσε στους εχθρούς της Δημοκρατίας την ευκαιρία να την καταστρέψουν επί της ουσίας
Εκμεταλλεύτηταν το γεγονός ότι στα μεγάλα εθνικά κράτη δεν μπορεί να γίνεται ένα τέτοιο σχεδόν καθημερινό "σόου", στο οποίο να έχουν τη θεωρητική δυνατότητα να συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και απέκτησαν το άλλοθι να κάνουν επεμβάσεις. Πώς θα συμμετάσχει στην καθημερινή λειτουργία της Εκκλησίας του Δήμου του Παρισιού, για παράδειγμα, ένας Γάλλος από τη Λυών; Αυτό εκμεταλλεύτηκαν, γιατί η Εκκλησία του Δήμου ήταν απλά μια "παράσταση", την οποία μπορούσαν να "παίξουν" οι πολίτες μιας πόλης, αλλά όχι κι αυτοί ενός μεγάλου κράτους. Καταργώντας —και πολύ λογικά— την Εκκλησία του Δήμου, έκαναν επεμβάσεις και εκεί όπου δεν έπρεπε. Εκεί όπου η ευφυΐα του Κλεισθένη ή του Εφιάλτη ή του Περικλή είχαν δώσει τις τέλειες λύσεις.
Η Δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει σε όλες τις κλίμακες. Είτε αυτή η κλίμακα αφορά μια μικρή πόλη-κράτος είτε μια ολόκληρη αυτοκρατορία. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να δεις ποιοι πρέπει να εκπροσωπούνται στα όργανα ελέγχου της και από εκεί και πέρα να κληρώνεις τα πρόσωπα με βάση κάποιες απλές προδιαγραφές προσόντων. Το γεγονός, δηλαδή, ότι οι Αθηναίοι δεν έβαζαν σ' αυτές τις εκπροσωπούμενες κατηγορίες τους δούλους ή τις γυναίκες, αυτό δεν μείωνε την αξία του μηχανισμού της Δημοκρατίας. Δημοκρατία υπήρχε εκεί όπου επέλεγε ο λαός να υπάρχει. Το πρόβλημα όμως αυτό ήταν διαφορετικό από το ίδιο το "λειτουργικό" της δημοκρατικής λειτουργίας. Είναι σαν να έχεις εφεύρει τα τέλεια και άρα σταθερά "windows" της Δημοκρατίας και απλά να προσθέτεις ή να αφαιρείς "αρχεία" ανάλογα με τις μεταβλητές ανάγκες ή αντιλήψεις σου.
Δεν υπάρχει πιο απλό και πιο ευφυές σύστημα από τη Δημοκρατία. Ψηφίζει ο λαός τους αντιπροσώπους του, οι οποίοι θα ασκήσουν την εξουσία και κληρώνει ανάμεσα στα μέλη του τους εκπροσώπους του, οι οποίοι θα ελέγχουν τους αντιπροσώπους. Όλοι οι πιθανοί εξουσιαστές ανταγωνίζονται μεταξύ τους, διεκδικώντας την επιλογή τους στη διαδικασία των εκλογών και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν αφορά τους ελεγκτές τους. Δεν σε ενδιαφέρει αν αυτοί οι εξουσιαστές, λόγω ικανοτήτων, επιτυγχάνουν συνεχείς εκλογικές νίκες. Σε ενδιαφέρει οι ελεγκτές τους να μην είναι μόνιμοι. Δεν σε ενδιαφέρει αν αυτοί οι εξουσιαστές είναι έξυπνα και καλά εκπαιδευμένα παιδιά ανώτερων οικονομικά κοινωνικών τάξεων. Σε ενδιαφέρει οι ελεγκτές τους να ανήκουν σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Το φίλτρο σε ενδιαφέρει να είναι ισχυρό και αξιόπιστο και αν είναι τέτοιο, δεν σε ενδιαφέρει τίποτε άλλο. Δεν σε ενδιαφέρει τι αντιλαϊκό θα ήθελαν κάποιοι να "περάσουν" μέσα απ' αυτό. Σε ενδιαφέρει απλά να μην περνάει.
Στις σύγχρονες ανεπτυγμένες κοινωνίες, όπου οι άνθρωποι έχουν εξασφαλισμένα τα ατομικά τους δικαιώματα και μεταξύ τους διαχωρίζονται πλέον μόνον με απλά ταξικά κριτήρια, η Δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει πανεύκολα και τέλεια, εφόσον είναι εύκολο να τεθούν οι σωστοί όροι και οι προδιαγραφές της. Λόγω της καθολικής δημόσιας εκπαίδευσης, τα μέλη όλων των κοινωνικών τάξεων είναι πλέον καλά εκπαιδευμένα και οι πάντες μπορούν να περάσουν έναν κοινό "πήχη" προσόντων, για να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα των τάξεών τους και κατ’ επέκταση του λαού τους. Ο λαός μπορεί σε απλές εκλογικές διαδικασίες να επιλέγει το κόμμα, που θα δώσει τον "στρατηγό"-πρωθυπουργό και τους "επιτελείς" υπουργούς του και από εκεί και πέρα η Βουλή, που θα τον ελέγχει, μπορεί να είναι στελεχωμένη με τους εκπροσώπους όλων των κοινωνικών τάξεων. Το σύνολο του κοινωνικού μωσαϊκού μπορεί να αποτυπώνεται με εκπροσώπους του στη Βουλή. Το ακριβές "αποτύπωμα" αυτού.
Οι εκλογές θα δώσουν τον νικητή και αυτός κυβερνά. Δεν υπάρχουν ούτε "ενισχυμένες" ούτε "αμόλυβδες" αναλογικές. Ο νικητής πάντα θα έχει απέναντί του μια Βουλή, την οποία θα πρέπει να πείσει γι' αυτά τα οποία έχει σκοπό να κάνει. Θα πρέπει να την πείθει για τη σκοπιμότητα και τα κέρδη τα οποία θα προκύπτουν από τις πράξεις του. Θα πρέπει να τη πείθει, για να λάβει την ψήφο της. Καθημερινά θα πρέπει να "νικάει" τους αντιπάλους του μπροστά σ' αυτήν την Βουλή. Καμία σχέση μ' αυτά που συμβαίνουν τώρα. Με τους δικτάτορες, οι οποίοι, με το "καλημέρα" της επομένης των εκλογών, εξασφαλίζουν για τέσσερα χρόνια προκαταβολικά την "πειθώ" τους. Με τους δικτάτορες, οι οποίοι "δουλεύουν" τον κόσμο και εξυπηρετούν συμφέροντα ξένα προς τον λαό. Με τους δικτάτορες, οι οποίοι, έχοντας την πλειοψηφία των υπαλλήλων τους, περνάνε "ελέφαντες" μέσα από ένα όργανο, το οποίο θα έπρεπε απέναντί τους να έχει το "μάτι" της βελόνας.
Σε μια τέτοια βουλή χωράνε όχι απλά τριακόσιοι βουλευτές, αλλά και χίλιοι. Τζάμπα είναι, όταν πληρώνονται με κοινούς μισθούς και ο μεγάλος πληθυσμός τους είναι μια επιπλέον ασφαλιστική δικλείδα, εφόσον κάνει πρακτικά αδύνατο το "στήσιμο" της Βουλής. Όσο πιο πολλοί μοιράζονται μια εξουσία, τόσο ανίσχυροι είναι και άρα λιγότερο πολύτιμοι γι' αυτούς που έχουν συμφέρον να τους "πιάσουν", διαφθείροντάς τους. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι η αρχαία Αθήνα, με πληθυσμό μερικών εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, είχε πεντακόσιους βουλευτές και η σύγχρονη Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων θεωρεί "πολλούς" τους τριακόσιους. Γιατί τους θεωρεί πολλούς; Γιατί αυτοί δεν είναι βουλευτές. Δεν είναι κληρωτοί εργαζόμενοι. Είναι ψηφισμένοι συμμορίτες "στρατηγίζοντες", που λυμαίνονται τα πάντα. Είναι υψηλόμισθοι, που ο καθένας απ' αυτούς εισπράττει μισθούς δεκάδων κοινών εργαζομένων, χωρίς ταυτόχρονα ν' αποδίδει με την ύπαρξή του καρπούς για την κοινωνία. Είναι ταυτόχρονα καί ακριβοί καί άχρηστοι. Γι' αυτόν τον λόγο ο λαός τούς θεωρεί πολλούς. Ακόμα και οι ελάχιστοι είναι πολλοί, όταν είναι άχρηστοι.
Αυτά δεν τα λέμε εμείς, επειδή έχουμε κάποιες πολύ ειδικές απόψεις. Αυτά τα λέει το ίδιο το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα, το οποίο θέλει απόλυτα διαχωρισμένες τις τρεις κυρίαρχες εξουσίες. Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας, το οποίο δεν βολεύει τους φασίστες. Επειδή ακριβώς δεν τους βολεύει, έκαναν επεμβάσεις, που το καταλύουν. Επεμβάσεις σε λεπτομέρειες, που το οδηγούν σε γενική δυσλειτουργία ...Το λεπτό σημείο, στο οποίο αναφερόμαστε. Έβαλαν τον λαό στο όνομα της "δημοκρατίας" να καταστρέψει τη Δημοκρατία. Έβαλαν τον λαό να ψηφίζει τους εκπροσώπους του βουλευτές, ενώ αυτό είναι παγίδα. Του έδωσαν ένα "δικαίωμα" καταχρηστικό και αυτό τον καταστρέφει.
Αυτό το "δικαίωμα" είναι το όλο μυστικό. Αυτό το "δικαίωμα" έπρεπε να αρνηθούν οι πολίτες. Γι' αυτόν τον λόγο αναφέραμε το παράδειγμα με το χειρουργικό τραπέζι. Έβαλαν τον λαό ως "συγγενή" μέσα στο χειρουργείο. Στο όνομα της Δημοκρατίας τον έβαλαν να συναποφασίζει δήθεν με τους "γιατρούς" για τις λεπτομέρειες του χειρουργείου. Γιατί; Για να κάνουν αυτοί τα "λάθος" πράγματα, που βολεύουν τους ίδιους και τα αφεντικά τους και αυτά τα "λάθη" να τα χρεώνεται ο λαός, ως ο μεγάλος και κυρίαρχος συνυπεύθυνος. Να κόψουμε την "αορτή"; Να ψηφίσουμε. Οι υπεύθυνοι "γιατροί" θα διχάζουν τον λαό και θα τον παγιδεύσουν. Κάποιοι "συγγενείς" θα πουν "να κοπεί" και αυτό είναι το τέλος. Αυτό, το οποίο θα καταδίκαζε τον "γιατρό" σε ισόβια φυλάκιση, το παίρνει πάνω του ως ευθύνη ο "συγγενής".
Ο "συγγενής" γι' αυτόν τον λόγο δεν πρέπει να μπαίνει ποτέ στο "χειρουργείο". Ο "συγγενής" περιμένει έξω από αυτό. Γιατί; Γιατί εκεί περιορίζεται ο ρόλος του. Εκεί είναι χρήσιμος για το "σόι" του και μπορεί να ελέγξει τον "γιατρό". Κρίνει εκ του αποτελέσματος. Αν ο "γιατρός" του ανακοινώσει ότι σώθηκε ο "ασθενής", ο "συγγενής" τον συγχαίρει και συνεχίζει τη συνεργασία του μαζί του. Αν ο "γιατρός" του ανακοινώσει ότι πέθανε ο "ασθενής", τον απολύει και τον στέλνει σπίτι του. Δεν τον ενδιαφέρει τον "συγγενή" τι κάνει μέσα στο "χειρουργείο" ο "γιατρός". Είτε "χειρουργεί" είτε κάνει βουντού, δεν τον ενδιαφέρει. Τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα και αυτό είναι που κρίνει. Το εύκολα αντιληπτό απ' όλους αποτέλεσμα.
Σ' αυτήν την κρίση τα πράγματα είναι απλά. Δεν χρειάζονται ειδικές ικανότητες ή γνώσεις. Δεν αναζητάς τους καλύτερους. Τοποθετείς τους ομοίους. Δεν απειλείται η Δημοκρατία από την ποιότητα των κληρωτών "ελεγκτών". Δεν απειλείται το "σόι" από την ποιότητα των εκπροσώπων του, οι οποίοι στέκονται έξω από την πόρτα του "χειρουργείου". Απλά είναι τα πράγματα. Ρωτάς και κρίνεις την απάντηση με βάση τα συμφέροντά σου, τα οποία ταυτίζονται τόσο μ' αυτά του "ασθενούς" όσο και μ' αυτά των "συγγενών", οι οποίοι ήταν πρακτικά αδύνατον να παραβρεθούν όλοι μαζί έξω από το "χειρουργείο". Σώθηκε ή δεν σώθηκε. Ζει ή πέθανε. Δεν το φιλοσοφείς, ώστε να υπάρχει ανάγκη γνώσης και ευφυίας. Δεν μπορεί κάποιος να σώθηκε μερικώς και να ζει υπό συνθήκες. Δεν μπορείς να συγχαρείς έναν γιατρό, αν σου παραδώσει ένα πτώμα μετά από μια "πετυχημένη" εγχείριση. Η κρίση και ο έλεγχος γι' αυτόν τον λόγο είναι εύκολη υπόθεση. Ψηφίζεις ανάλογα με το αν σε ικανοποιεί ή σε δυσαρεστεί το αποτέλεσμα. Τίποτε παραπάνω, τίποτε λιγότερο.
Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για απλά πράγματα. Συμβαίνουν σε άλλες κλίμακες καθημερινά στα νοσοκομεία. Έξω από τα χειρουργεία περιμένουν οι συγγενείς με αγωνία και έτοιμοι να κρίνουν. Ακόμα και ο πιο χαζός από αυτούς να περιμένει έξω από το "χειρουργείο", θα κάνει τη δουλειά του. Δεν αλλάζει τίποτε, αν στείλεις τον έξυπνο της οικογένειας. Δεν κάθονται οι οικογένειες να εκλέξουν το πιο ικανό τους μέλος, για να περιμένει έξω από την πόρτα. Δεν θ' αλλάξει το αποτέλεσμα της εγχείρησης ή η κρίση του γιατρού, αν πάει ο έξυπνος. Είτε έξυπνος είτε βλάκας, θα χαρείς αν σώθηκε ο συγγενής σου και θα κλάψεις αν πέθανε.
Από αυτά τα απλά συναισθήματα κρίνεις τον γιατρό και είτε του δίνεις το χέρι σου είτε τον κοπανάς με το χέρι σου. Όλα αυτά όμως μπορούν να συμβούν μόνον έξω από την πόρτα του χειρουργείου. Όταν μπαίνεις στο "χειρουργείο", γίνεσαι συμμέτοχος και συνένοχος στο “έγκλημα” και υπόλογος στο "σόι", το οποίο περιμένει απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν πλέον και τις δικές σου επιλογές. Επιλογές, τις οποίες δεν έπρεπε να έχεις ως ελεγκτής. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι και το ίδιο το "σόι" αποκτά ευθύνη για το θλιβερό γεγονός, γιατί αυτό εμφανίζεται υπεύθυνο για όλα. Αυτό διάλεξε τους "γιατρούς" και αυτό διάλεξε και τους άσχετους, οι οποίοι συνετέλεσαν ενεργά στο αρνητικό αποτέλεσμα. Από τη στιγμή που οι εκπρόσωποί του μπαίνουν μέσα στο "χειρουργείο", χάνει την "αθωότητά" του και άρα το δικαίωμα να στέκεται σκληρό και απαιτητικό έξω από την “πόρτα”.
Όλα δηλαδή γίνονται ένα "κουβάρι", που επιτρέπει στους πονηρούς να αλωνίζουν. Αυτό συμβαίνει με τη χαοτικά φασιστική “δημοκρατία” μας. Οι χαφιέδες "γιατροί", που εξυπηρετούν τους ξένους, δεν φοβούνται να κάνουν οποιοδήποτε έγκλημα, γιατί μέσα στο "χειρουργείο" περιφέρονται κάθε μέρα τριακόσιοι άσχετοι βουλευτές με τα δικά τους "νυστέρια". Κανένας δεν ελέγχει κανέναν, γιατί απλούστατα υπάρχει χάος. Δεν μπορείς να ελέγξεις αυτόν που έκοψε την "αορτή", γιατί δεν γνωρίζεις αν είναι εγκληματίας και προδότης "γιατρός" ή ένας βλάκας βουλευτής. Ένα χάος, το οποίο μεγιστοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια, οπότε ανοίγουν οι "πόρτες" του "χειρουργείου" για όλο το "σόι". Μπαίνουν οι πάντες μέσα σ' αυτό και ο καθένας με μια ασήμαντη "ψήφο-νυστέρι" φέρεται σαν "γιατρός" και διαπραγματεύεται τα δικά του συμφέροντα εις βάρος του "ασθενούς".
Οι πανέξυπνοι αρχαίοι Έλληνες όλα αυτά τα γνώριζαν. Γι' αυτόν τον λόγο διαχώριζαν τις εξουσίες. Γι' αυτόν τον λόγο τις στελέχωναν με διαφορετική μέθοδο ...την κάθε μία ανάλογα με το ζητούμενο. Όταν έψαχναν τους "γιατρούς", ψήφιζαν για τον καλύτερο. Δεν φοβούνταν τους ευφυείς, γιατί μπορούσαν να τους ελέγξουν. Ο "γιατρός" δεν μπορεί να γίνει επικίνδυνος, γιατί υπόκειται στους νόμους της φύσης. Αν δεν μπορεί να παρακολουθήσει τους "καιρούς", οι "καιροί" θα τον νικήσουν πριν αναγκαστούν οι πολίτες να τον διώξουν. Αν ο "γιατρός" είναι απλά καλός, θα τον νικήσει ο νέος και καλύτερος. Οι πολίτες τα αποτελέσματα αναζητούν και με βάση αυτά ψηφίζουν. Αν δεν φέρνεις αποτελέσματα ή κάποιοι άλλοι φέρνουν καλύτερα, θα σε νικήσουν.
Αντίθετα, στην περίπτωση των ελεγκτών τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα, αν δεν υπάρξει προσοχή. Γιατί; Γιατί η Δημοκρατία κινδυνεύει πιο πολύ από τους βλάκες, παρά από τους έξυπνους. Οι έξυπνοι αλληλοφαγώνονται σαν τα μοναχικά θηρία, ενώ οι βλάκες αλληλοϋποστηρίζονται σαν τα κοπάδια των τρωκτικών. Οι έξυπνοι αγωνίζονται για τη μία θέση, η οποία προϋποθέτει τον "θάνατο" του προηγούμενου κατόχου της, ενώ οι βλάκες αγωνίζονται για μαζικό βόλεμα σε μηχανισμό θέσεων.  Αν οι βλάκες αντιληφθούν ότι μια θέση εξουσίας δεν απαιτεί κανένα προσόν και ταυτόχρονα αποδίδει κέρδη, θα επιχειρήσουν να την καταλάβουν. Αν ο βλάκας αντιληφθεί ότι, στεκόμενος έξω από την πόρτα του "χειρουργείου", παίρνει χαρτζιλίκι από τους "γιατρούς" και απολαμβάνει δημοσιότητα εκπροσώπου τύπου, δεν θ' αφήσει κανέναν άλλο να πάει εκεί. Αν ο βλάκας καταλάβει ότι με μόνο "προσόν" τη θλίψη και την ανησυχία μπορεί να γίνει μόνιμος εξουσιαστής, τίποτε δεν τον σταματά. Γι' αυτόν τον λόγο δεν είναι σωστό να ψηφίζονται οι βουλευτές. Δεν προστατεύεται η Δημοκρατία από τη διαδικασία της φυσικής "επιλογής".
Δεν τους "νικάει" η φύση πριν γίνουν επικίνδυνοι. Συνθέτουν κοπάδια και αλώνουν τα πάντα. Δεν κρίνονται από τα αποτελέσματα, γιατί δεν είναι ο ρόλος τους να φέρνουν αποτελέσματα. Δεν απειλούνται από τους καλύτερους, γιατί δεν έχει νόημα να είσαι ο καλύτερος σ' αυτόν ρόλο. Γι' αυτόν τον λόγο ακόμα και σήμερα υπάρχουν διάσημοι βουλευτές. οι οποίοι είναι πιο βλάκες από τα λάχανα. Υπάρχουν άνθρωποι, που σε όλη τους τη ζωή απολάμβαναν προνόμια και μισθούς βουλευτών. παριστάνοντας τους βουβούς "Νέστορες", ενώ στην πραγματικότητα δεν μπορούσαν να μοιράσουν σε δύο γαϊδούρια άχυρα. Αυτοί είναι επικίνδυνοι για τη Δημοκρατία, γιατί αυτοί, προκειμένου να διακριθούν εκ του ασφαλούς ή να πλουτίσουν παρανόμως, σπρώχνουν και τους υπόλοιπους στη διαφθορά. Αυτοί υπόσχονται "χαλαρό" έλεγχο σ' αυτούς που πρέπει να ελέγχονται. Αυτοί διχάζουν τους πολίτες, υποσχόμενοι παράνομα βολέματα εις βάρος της δημοκρατικής λειτουργίας.
Επειδή αυτόν τον επίμονο βλάκα δεν μπορείς να τον κρίνεις και άρα να τον νικήσεις, τον βάζεις αντιμέτωπο με ένα μέγεθος πολύ σκληρό και εξίσου επίμονο. Το μέγεθος της τύχης. Όσο κι αν το επιθυμεί ο βλάκας, δεν μπορεί να νικήσει την τύχη. Η κλήρωση κάθε φορά θα τον "σκοτώνει". Η κλήρωση θα του αφαιρεί την εύκολη επαφή με την εξουσία. Η κλήρωση θα του αφήνει ανοικτή μόνον την "πόρτα" των "γιατρών" και εκεί δεν μπορεί να πάει, γιατί οι "γιατροί" κρίνονται και ο βλάκας δεν αντέχει την κρίση. Το όλο θέμα είναι να μην του δώσεις τη δυνατότητα να διεκδικεί τη θέση εξουσίας του θλιμμένου "συγγενή" μέσω εκλογής. Είναι σε θέση να φάει την περιουσία του, προκειμένου να την αποκτήσει. Είναι σε θέση να προδώσει την πατρίδα, προκειμένου να την αποκτήσει. Είναι σε θέση να κάνει την διαφθορά κεφάλαιο, για να την αποκτήσει. Θα υποσχεθεί τα πάντα και στους πάντες και εκεί τελειώνει η Δημοκρατία.
Η κλήρωση των βουλευτών γι' αυτόν τον λόγο ήταν ιδανική. "Καθήλωνε" τον ελεγκτή έξω από την πόρτα του "χειρουργείου". Εναλλάσσει διαρκώς το πρόσωπό του έξω από αυτήν. Από τη στιγμή όμως που οι σύγχρονοι ψηφίζουν τους ελεγκτές, στην πραγματικότητα τους βάζουν μέσα στο "χειρουργείο" και αυτό είναι η καταστροφή. Γιατί; Γιατί αυτό τους αναγκάζει, ακόμα κι αν δεν το επιθυμούν οι ίδιοι, να διαπλέκονται ως συμμέτοχοι. Τους παγιδεύει στην ανάγκη να δικαιολογήσουν την εξουσία και όχι να την κρίνουν, όπως είναι το καθήκον τους. Αν είναι ταυτόχρονα βλάκες και πονηροί, μπαίνουν κατ’ ευθείαν στο "χειρουργείο" με αποκλειστικό στόχο να γίνουν συμμορία με τους "γιατρούς" της αρεσκείας τους. Αυτό είναι το όλο κόλπο. Αυτό το μικρό "ατόπημα" μετατρέπει την ελληνική Δημοκρατία σε "κινεζική" democracy.
Το σύστημα, που ονομάζουμε democracy, είναι ένα "εργαλείο". Ένα "εργαλείο" μεταβλητό, με τεράστιες δυνατότητες προσαρμογής. Τι σημαίνει αυτό; Αν η Δημοκρατία και το σύστημά της είναι αυτό το οποίο δίνει την εξουσία στον λαό και θέτει τους πάντες υπό την εξουσία των νόμων του λαού, τότε η democracy είναι το μεταβλητό σύστημα, που προσαρμόζεται στα συμφέροντα όποιων πραγματικά ελέγχουν την εξουσία πέρα και πάνω από τις δημοκρατικές διαδικασίες. Τα συμφέροντα των ισχυρών, που "καπελώνουν" τη Δημοκρατία και την ελέγχουν απόλυτα. Επιλέγει ένα "μερικό" από το κοινωνικό αυτό σύνολο και το κάνει συμμέτοχο στην εξουσία εις βάρος όλων των υπολοίπων. Δίνει κυριαρχία στους ενόχους, που ελέγχουν μόνιμα και άρα φασιστικά την εξουσία και επιλέγουν μόνοι τους ποιοι θα γίνουν συνένοχοί τους, μπαίνοντας στη Βουλή. Δίνει κυριαρχία σ' αυτούς που βρίσκονται εκτός νόμου και αποφασίζουν μόνοι τους ποιοι ακόμα θα "εξαιρεθούν" από τον γενικό νόμο και θα υπαχθούν στον δικό τους ειδικό νόμο.
Τα πάντα ξεκίνησαν στην Αγγλία το 1215. Εκείνη η χρονιά ήταν η χρονιά της έκδοσης της Magna Carta, η οποία αποκαλείται και Magna Carta Libertatum ("Μεγάλος Χάρτης των Ελευθεριών"). Η Μάγκνα Κάρτα θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα στην ιστορία της Δημοκρατίας, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο απόλυτος "φονιάς" της. Γιατί είναι ο φονιάς της; Γιατί μετατρέπει τη Δημοκρατία σε ένα απλό εργαλείο, που βρίσκεται στα χέρια των εξουσιαστών. Μετατρέπει τη Δημοκρατία σε μια απλή "προσφορά" των βασιλέων προς τον λαό, ενώ στην πραγματικότητα η Δημοκρατία είναι μια μεγάλη κατάκτηση των λαών εις βάρος των βασιλέων. Η Μάγκνα Κάρτα "ζητούσε" από τον Βασιλιά ν' αποκηρύξει κάποια δικαιώματά του, να σεβαστεί τις νομικές διαδικασίες και ν' αποδεχτεί ότι θα δεσμεύεται από τους νόμους και ότι θα προστάτευε δικαιώματα των υπηκόων του.
Η Μάγκνα Κάρτα, δηλαδή, ισχυροποιεί αυτό το οποίο θεωρητικά αμφισβητεί. Ισχυροποιεί τον βασιλιά, που τον τοποθετεί σε ένα ξεχωριστό επίπεδο και όλους τους άλλους τους καθιστά υπηκόους του. Όταν ζητάς από κάποιον δικαιώματα, στην πραγματικότητα νομιμοποιείς τον ρόλο του ως θεματοφύλακα των δικαιωμάτων αυτών. Από εκεί και πέρα αυτός "παίζει" με τις ρυθμίσεις. Ανάλογα με τις εποχές και την πρόοδο της κοινωνίας, δίνει "δικαιώματα". Στο ύψιστο σημείο δίνει "democracy" χωρίς αυτήν να τον απειλεί και άρα χωρίς να είναι Δημοκρατία. Δεν υπάρχει Δημοκρατία όταν κάποιος βρίσκεται έξω και πάνω από αυτήν. Δεν υπάρχει κυριαρχία του λαού, όταν υπάρχει άνθρωπος, που είναι κυρίαρχος της ίδιας της Δημοκρατίας.
Η Μάγκνα Κάρτα των ελευθεριών των πολιτών ήταν στην πραγματικότητα η Μάγκνα "Πατσαβούρα" των προνομίων των βασιλέων και των φασιστών. Ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα κατά των λαών και της Δημοκρατίας. Η εποχή κατά την οποία συντάχτηκε και η ταυτότητα αυτών που την συνέταξαν, είναι η απόλυτη απόδειξη ότι επρόκειτο περί προμελετημένου εγκλήματος. Συντάχθηκε σχεδόν χίλια επτακόσια χρόνια μετά την "εφεύρεση" της Δημοκρατίας. Συντάχθηκε από ανθρώπους μορφωμένους και άρα από ανθρώπους οι οποίοι γνώριζαν τα περί Δημοκρατίας. Δεν συντάχθηκε σε έναν χρόνο παράλληλο με την αρχαία Αθήνα, ώστε να "δικαιολογείται" ότι σε διαφορετικές συνθήκες διαφορετικοί λαοί κατάφεραν διαφορετικά πράγματα. Δεν συντάχθηκε από ανθρώπους, οι οποίοι αντιμετώπιζαν το "άγνωστο", όπως ο Περικλής και οι υπόλοιποι Αθηναίοι. Γνώριζαν οι πάντες τι συνέβαινε και τον λόγο που συνέβαινε. Γνωστό "μονοπάτι" ήταν η Δημοκρατία και απλά κάποιοι δεν ήθελαν να το "περπατήσουν".
Το πόσο αποτελεσματικό ήταν εκείνο το απεχθές έγκλημα είναι κάτι το οποίο το βλέπουμε ακόμα και σήμερα. Ακόμα και σήμερα η Βρετανία δεν έχει συνταγματικό νόμο. Από το 1215 μέχρι σήμερα --και άρα σχεδόν οκτακόσια χρόνια μετά-- δεν "ένιωσε" την ανάγκη να συντάξει ένα Σύνταγμα. Ο λαός της σ' αυτά τα χρόνια δεν "κέρδισε" τίποτε παραπάνω από αυτά που είχε "κερδίσει" στον "βαθύ" Μεσαίωνα. Οι βασιλείς της εξακολουθούν να είναι πάνω και έξω από κάθε νόμο. Είναι βασιλείς με δικαιώματα, τα οποία τα απολάμβαναν οι βασιλείς του Μεσαίωνα. Μπορούν να φυλακίσουν, να εξορίσουν ή να δημεύσουν τις περιουσίες όποιων πολιτών θεωρούν ότι τους απειλούν. Μπορούν ακόμα και να σκοτώσουν. Το license to Kill, του καραγκιόζη 007, από αυτήν τη βασιλική "magna" υπεροχή, προκύπτει. Οτιδήποτε απειλεί τα συμφέροντα δήθεν της Βρετανίας και άρα και του θρόνου της, μπορεί να το εξοντώσει. Οι Άγγλοι πολίτες δεν λογίζονται καν ως άνθρωποι. Είναι subjects, τα οποία έχουν ως μοναδικό τους καθήκον να υπηρετούν αυτούς τους βασιλείς.
Το πόσο αυτός ο λαός είναι subject, μπορεί να το καταλάβει κάποιος αν σκεφτεί το πόσο "μετράει" η απόφασή του. Πόσο μετράει η κοινή απόφαση όλων αυτών. Ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός της Αγγλίας --και άρα ο εκφραστής της "άποψης" του λαού-- μόλις εκλέγεται, δεν ορκίζεται πίστη σε κάποιο Σύνταγμα, εφόσον τέτοιο δεν υπάρχει. Ορκίζεται υποταγή στη βασίλισσα. Η βασίλισσα από εκεί και πέρα μπορεί να τον αποδεχθεί ή να τον πετάξει από το παράθυρο ή να τον πνίξει στην τουαλέτα της. Μπορεί να το κάνει αυτό συνέχεια, μέχρι ο λαός των subject να της στείλει κάποιον, τον οποίο εγκρίνει η ίδια. Η απόφαση δηλαδή του "ενός" είναι πιο ισχυρή από την απόφαση "όλων" των υπολοίπων. Για τέτοια δημοκρατία μιλάμε.
Εδώ εύλογα θα πει κάποιος ότι αυτό είναι μόνον θεωρητικό δικαίωμά της, εφόσον η πρακτική δείχνει ότι η βασίλισσα πάντα αποδέχεται την "απόφαση" του λαού. Αυτό ακριβώς είναι το παιχνίδι. Η βασίλισσα φροντίζει η ίδια να επιλέξει αυτούς που θα "διαλέξει" ο λαός, προτού ο ίδιος καν υποπτευτεί ότι αυτοί υπάρχουν. Το θεωρητικό δικαίωμα είναι απόλυτα ουσιαστικό στη μία και μοναδική περίπτωση που ο λαός επιλέξει κάποιον, τον οποίον δεν τον εγκρίνει. Κάποιον, τον οποίο δεν έχει "κατασκευάσει" προηγουμένως η καμαρίλα του Παλατιού. Στη μία και μοναδική περίπτωση, που ακόμα και ένας εκλεκτός της μετά την εκλογή του --και στο διάστημα μεταξύ της Ντάουνιγκ στριτ και του Παλατιού-- πάθει καμία "επιφοίτηση" και πάψει να είναι εκλεκτός της.
Εξασφαλίζοντας λοιπόν την ύπαρξή τους και την υπεροχή τους, οι Βασιλείς της Αγγλίας, μέσω αυτού του απεχθούς κειμένου, "έπαιζαν" με τον λαό τους. Ανάλογα με τη δική του πρόοδο --την οποία οι ίδιοι για λόγους συμφέροντος διαρκώς υπονόμευαν--, του έδιναν "ψίχουλα" δικαιωμάτων. Ό,τι "περίσσευε" από το φασιστικό  "τραπέζι". Η γενικότερη πρόοδος της ανθρωπότητας ήταν αυτή η οποία τους ανάγκαζε να προσαρμόζονται και όχι οι απαιτήσεις των νικημένων subjects. Έβλεπαν τι συνέβαινε στον κόσμο και προσαρμόζονταν, για να μην υπάρχει περίπτωση να αιφνιδιαστούν από τις εξελίξεις.
Οριακά τα "ψίχουλα" αυτά έγιναν η γνωστή democracy. Το Παλάτι της Αγγλίας, δηλαδή, δημιούργησε τη democracy, γιατί γνώριζε πώς να την ελέγχει. Γνώριζαν όλοι αυτοί ότι αργά ή γρήγορα οι πολίτες τους θα έρχονταν σε επαφή με την ελληνική γνώση και άρα και με την γνώση της Δημοκρατίας και φρόντισαν να τους προλάβουν. Έβλεπαν τον κλασικισμό να "καλπάζει" στην Ευρώπη και προετοιμάστηκαν ανάλογα. Πριν προλάβουν να τους ανατρέψουν οι πολίτες τους, απαιτώντας Δημοκρατία, τους πρόλαβαν και τους έδωσαν democracy. Πριν πάρουν μόνοι τους το "γλυκό", τους το έδωσαν οι ίδιοι "δηλητηριασμένο". Τι έκαναν; Το εξής απλό. Έβαλαν τον λαό να κυνηγάει την "ουρά" του. Έβαλαν τους δικούς τους πιστούς υπαλλήλους να παριστάνουν τους εκλεγμένους παράγοντες της εξουσίας της Δημοκρατίας. Οι ελέω Παλατιού έγιναν με την ψήφο του λαού παράγοντες της δημοκρατίας.
Με χρήματα του Παλατιού ιδρύθηκαν τα "κόμματα" της democracy. Τι ήταν αυτά τα "κόμματα"; Ιδιόκτητα "μαγαζιά" του Παλατιού, τα οποία παραδόθηκαν στη διαχείριση των υπαλλήλων τους. Οι ίδιοι υπάλληλοι των ίδιων συμφερόντων αναλάμβαναν "εργολαβικά" να "υπερασπιστούν" δήθεν τα συμφέροντα των υπολοίπων κοινωνικών τάξεων. Όλοι τους εκπαιδευμένοι αστοί. Άλλοι από αυτούς αναλάμβαναν τους "νοικοκυραίους" και ονομάζονταν "συντηρητικοί" ή "δεξιοί" και άλλοι πιο "προχωρημένοι" αναλάμβαναν τους "εργάτες" και ονομάζονταν "προοδευτικοί" ή "αριστεροί". Όλοι από κοινού υπερασπίζονταν τα δικά τους ταξικά συμφέροντα μέσα στη Βουλή και ό,τι "περίσσευε" --όταν "περίσσευε"-- το έδιναν και στους "πελάτες" τους. Οι πολίτες έγιναν "πελάτες" των αστών ...των υπαλλήλων του Παλατιού. Το Παλάτι με αυτόν τον τρόπο παρέμεινε πάνω και έξω από κάθε νόμο, που αφορούσε τους υπόλοιπους.
Δικοί τους άνθρωποι ήταν όλοι αυτοί οι οποίοι ψηφίζονταν, είτε για να "κυβερνούν" ως πρωθυπουργοί και υπουργοί είτε για να ελέγχουν τους κυβερνώντες ως βουλευτές. Γι' αυτόν τον λόγο κάναμε τόσο μεγάλη ανάλυση στο θέμα της εκλογής των βουλευτών. Το Παλάτι της Αγγλίας γνώριζε τα μυστικά της Δημοκρατίας. Γνώριζε τι την "βραχυκυκλώνει" και φρόντισε να την παραδώσει βραχυκυκλωμένη. Έβαλε τους πολίτες να ψηφίζουν τόσο τους "στρατηγούς" όσο και τους βουλευτές. Όλους αυτούς τούς έκανε μια "συμμορία" και την έλεγχε απόλυτα. Δικοί τους άνθρωποι ήταν όλοι. Οι επιστάτες, οι σφουγκοκολάριοι και οι κηπουροί τους. Όποιον εραστή ή παρατρεχάμενο ήθελαν να τον βολέψουν κάπου, χωρίς να τον πληρώνουν οι ίδιοι και ταυτόχρονα να τους είναι χρήσιμος, τον έκαναν πολιτικό της democracy.
Οι δικηγόροι, οι οικονομολόγοι, οι μηχανικοί και οι γιατροί του Παλατιού έγιναν "εκλεκτοί" του λαού και της democracy. Οι πιο διάσημοι και οι πιο προβεβλημένοι "φίλοι" του λαού. Οι καλύτεροι, ανάμεσα στους οποίους έπρεπε να διαλέξει ο λαός. Ο λαός, ο οποίος θα φερόταν "έξυπνα", αν απολάμβανε την ίδια επιλογή με το Παλάτι. Ο λαός, ο οποίος θα φερόταν "έξυπνα", αν ψήφιζε τα στελέχη, που είχαν την "εγγύηση" ποιότητας του Παλατιού. Την περίφημη "Royal Warrants of Appointment". Με αυτόν τον τρόπο η Δημοκρατία και οι πολιτικοί άνδρες έγιναν ένα απλό "προϊόν" βασιλικής "κατασκευής". Όπως με τα Ουίσκι τους, που τα καλύτερα θεωρούνται αυτά τα οποία προμηθεύουν το Παλάτι. By Appointment to the Qeen. Η αθλιότητα σε όλο της το μεγαλείο. Η κατάντια του ανθρώπου σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια.
Στην πραγματικότητα έβαλαν τα "σκυλιά" τους να οδηγούν ανθρώπους. Όπως ήταν φυσικό, τους έφτιαξαν κι ένα "σπιτάκι" δίπλα στο Παλάτι. Το γνωστό χαμαιτυπείο με τα πράσινα καθίσματα, όπου γκαρίζουν τα γαϊδούρια της βασίλισσας. "Οου", "Αου" και άλλα πολλά άναρθρα είναι αυτά τα οποία συνήθως ακούγονται μέσα σ' αυτό. Εκεί διαπρέπουν τα αμετροεπή γαϊδούρια, που, όπως ο Μπράουν, νομίζουν ότι μπορούν να "σώζουν" όχι μόνον τη Βρετανία, αλλά και τον κόσμο ολόκληρο με τις πράξεις τους. Αυτοί, οι οποίοι δεν μπορούν να σώσουν τους εαυτούς τους και ζουν υπό συνθήκες 1215, θεωρούν τους εαυτούς τους εγγυητές και προστάτες της παγκόσμιας Δημοκρατίας. Οι νάνοι, που νομίζουν ότι είναι συνάδελφοι με τον γίγαντα Περικλή.
Η επιτυχία αυτής της συνταγής οφείλεται σ' αυτό το οποίο είπαμε πιο πάνω. Ότι η democracy είναι ένα "εργαλείο", το οποίο μπορεί να προσαρμοστεί πάνω σε όποια συμφέροντα επιλέξει αυτός ο οποίος την ελέγχει. Από τη στιγμή που δεν λειτουργεί με βάση τα γενικά συμφέροντα και άρα με την "κλήρωση" των ελεγκτών της εξουσίας επί του συνόλου της κοινωνικής βάσης, μπορεί να προσαρμοστεί πάνω στα συμφέροντα όλων όσων έχουν δικαίωμα να ελέγχουν. Όλων όσων μπορούν με "ψευδοεκβιασμούς" της εξουσίας να εισπράττουν προνόμια, με αντιπαροχή τον μη έλεγχο. Όταν δεν λειτουργεί η Δημοκρατία, όποιον επιλέξεις να "εκπροσωπείται" μέσα στη Βουλή της, μπορείς να τον κάνεις συνένοχό σου. Όποιον επιλέξεις να ευνοηθεί από τη λειτουργία της, μπορείς να τον κάνεις υποστηρικτή των δικών σου προνομίων.
Αυτό και έγινε. Επιλέχθηκαν να ασκούν τον έλεγχο οι αστοί και αυτοί έγιναν συνένοχοι της εξουσίας. Όλα τα "σκυλιά" της βασίλισσας είχαν ένα κοινό ταξικό χαρακτηριστικό. Ήταν αστοί. Στο σύνολό τους αστοί. Γεμάτο το "σπιτάκι" της Βουλής από βασιλικά "σκυλιά". Οι πραγματικοί "συνέταιροι" της βασίλισσας --και άρα οι "γαλαζοαίματοι"-- δεν εντάσσονταν στην Κάτω Βουλή. Αυτοί στελέχωναν την Άνω Βουλή. Γιατί; Για να "φρενάρουν" την οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη, πριν αναγκαστεί να το κάνει η βασίλισσα και άρα να εκτεθεί στη δημόσια κρίση ο θεσμός της βασιλείας. "Σκυλιά" τους ήταν, αλλά δεν μπορούσαν να τα εμπιστεύονται και απόλυτα. Η Άνω Βουλή ήταν οι "καβαλάρηδες" με τις κόκκινες στολές, που κατεύθυναν τους "σκύλους". Η Άνω Βουλή σταματά τη "διάβρωση" της Magna Carta.
Αυτό ήταν το όλο κόλπο. Όλοι αυτοί οι αστοί υπηρετούσαν τα συμφέροντα της βασίλισσας και βέβαια και τα δικά τους. Ο λαός έμεινε απ' "έξω" και ελεγχόταν απόλυτα, εφόσον μόνος του επέλεγε αυτούς που τον αδικούσαν. Όπως συμβαίνει πάντα με την εξουσία, έτσι συνέβη και σ' αυτήν την περίπτωση. Μια πετυχημένη "συνταγή" γίνεται εύκολα κοινή γι' αυτούς που έχουν κοινά συμφέροντα. Έχοντας οι βασιλείς και οι φασίστες τα ίδια προβλήματα παντού στον κόσμο και κυρίως στην Ευρώπη, υιοθέτησαν αμέσως την πετυχημένη αγγλική "συνταγή".
Οι βασιλείς της Γαλλίας, της Γερμανία κλπ., είχαν ανάλογα συμφέροντα μ' αυτά του αγγλικού θρόνου και εκτίμησαν αμέσως τη "συνταγή" του. Έβγαλαν κι αυτοί τους "σκύλους" τους να οδηγήσουν τους λαούς στον "παράδεισο" της δημοκρατίας. Εκμεταλλεύτηκαν κι αυτοί τα χαρακτηριστικά των δικών τους αστικών τάξεων και η απομίμηση ήταν τέλεια. Γι' αυτόν τον λόγο η democracy πέρασε γρήγορα το στενό της Μάγχης και έγινε το κυρίαρχο πολίτευμα της Ευρώπης. Το πολίτευμα της πιο ανεπτυγμένης γωνιάς του Πλανήτη. Όποιος απειλούσε τη democracy, ήταν εχθρός όλων των εξουσιών όλων των ισχυρών κρατών. Όποιος απειλούσε τη democracy, γινόταν εχθρός όλων των ισχυρών και των μορφωμένων της Ευρώπης. Όλων όσων εκμεταλλεύονταν τους λαούς τους και δεν ήθελαν να έχουν προβλήματα σ' αυτήν τους την πράξη.
Ακόμα κι αυτοί, που μπορούσαν να τους πολεμήσουν, δεν το έκαναν, γιατί δεν είχαν συμφέρον να το κάνουν. Ακόμα κι αν γνώριζαν τι συμβαίνει, φοβούνταν ν' αντιδράσουν. Με αυτόν τον τρόπο γινόταν "αφαίμαξη" των "κατώτερων" κοινωνικών τάξεων, εφόσον οι ικανοί άνθρωποι, απ' όποια κοινωνική τάξη κι αν προέρχονταν, προτιμούσαν να μπουν στην αστική "συμμορία", η οποία θα τους έκανε γρήγορα και με ασφάλεια πλούσιους και διάσημους. Γιατί ν' αγωνιστεί το παιδί των εργατών για τους εργάτες; Να ρισκάρει τη ζωή του για ένα αμφίβολο αποτέλεσμα, έχοντας απέναντί του τους πιο ισχυρούς εχθρούς;
Σ' αυτήν την άμεση και γρήγορη παγκόσμια "επιτυχία" του αγγλικού "προϊόντος" συνετέλεσε και το γεγονός ότι η Βρετανία βρέθηκε με τεράστια παγκόσμια επιρροή στα χρόνια της αποικιοκρατίας. Τους ισχυρούς ανταγωνιστές της τους έπειθε να υιοθετήσουν εύκολα τη democracy, γιατί τους συνέφερε. Τους έπειθε ότι δεν άλλαζαν οι μεταξύ τους όροι ανταγωνισμού και ταυτόχρονα "ξεφορτώνονταν" τους λαούς τους ως πρόβλημα, το οποίο τους απειλούσε με ανατροπή. Τους έπειθε ότι με αυτήν την επιλογή θα "ξεφορτώνονταν" από κοινού τους ανεπιθύμητους, είτε αυτοί ήταν "κατώτερα" κράτη είτε "κατώτεροι" πολίτες. Από εκεί και πέρα τους έβαζε στο παιχνίδι του ιμπεριαλισμού με τη χρήση αυτής της πρακτικής.
Ο ιμπεριαλισμός, δηλαδή, αντί να μειωθεί, εξαιτίας της democracy έγινε ακόμα χειρότερος, γιατί ήταν ακόμα πιο ύπουλος. Αν μέχρι τότε απαιτούνταν στρατοί και πόλεμοι για να ασκηθεί, από εκείνη τη στιγμή και έπειτα μπορούσε να επιτευχθεί μέσα σε σαλόνια και μετά από δεξιώσεις. Οι ιμπεριαλιστές όχι μόνον δεν εμφανίζονταν ως αιμοσταγείς δολοφόνοι, αλλά εμφανίζονταν σαν ειρηνοποιοί και ευεργέτες. Το κόλπο ήταν απλό και το ίδιο έκαναν όλοι οι ισχυροί. Από τη στιγμή που μπορούσαν με τα δικά τους "σκυλιά" να ελέγχουν τον δικό τους λαό, γιατί να μην κατασκευάσουν "σκυλιά" από άλλους λαούς, για να τους ελέγχουν; Εύκολα πράγματα. Είχαν βρει τη "φάμπρικα" να ελέγχουν τους πάντες. Είχαν εξασφαλίσει και το copy right της μισητής γι' αυτούς Δημοκρατίας και δεν φοβούνταν τίποτε. Ό,τι και να σκέφτονταν οι εχθροί τους, αυτοί θα έβαζαν απέναντί τους τον τρομερό Περικλή,  σαν επίσημοι "αντιπρόσωποί" του.
Έχοντας το πλεονέκτημα της γνώσης και του πλούτου, οι ισχυροί του Πλανήτη "έπαιζαν" εις βάρος των λαών και των κρατών το ίδιο πάντα παιχνίδι. Σε κράτη, τα οποία τα θεωρούσαν "Μπανανίες" και τους λαούς τους καθυστερημένους, δεν τους έδιναν καν τη democracy. Στήριζαν αιμοσταγείς Ίντι Αμίν και τα έλεγχαν απόλυτα. Σε κράτη, τα οποία τα θεωρούσαν επικίνδυνα, τους έδιναν τη democracy. Κράτη, όπως η Ελλάδα, για παράδειγμα. Το σημερινό πολίτευμα της Ελλάδας είναι democracy με εκλεγμένους βουλευτές αντιπροσώπους. Βουλευτές, οι οποίοι στο σύνολό τους είναι αστοί και άρα ως εκπρόσωποι εκπροσωπούν στη Βουλή μόνον τα συμφέροντα της δικής τους κοινωνικής τάξης.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι είδους δημοκρατία πουλάνε οι υπερατλαντικοί Μπους; Τι δημοκρατία θέλουν να "πουλήσουν" στο σημερινό Ιράκ; Την ίδια μ' αυτήν που μας "πούλησαν" και στην Ελλάδα. Τη democracy, που την πληρώσαμε με το αίμα του εμφυλίου και στη συνέχεια τη "μεταλλάξαμε" με το καραγκιοζιλίκι του "Πολυτεχνείου”. Αυτό θέλουν να τους "πουλήσουν" και οι "αχάριστοι" Ιρακινοί δεν το παίρνουν. Αυτό, που εννοούν σαν δημοκρατία, είναι να τους επιβάλουν κάποιους Μητσοτάκηδες, Παπανδρέου ή Καραμανλήδες και να τους ελέγχουν απόλυτα.
Απλά πράγματα. Με δέκα "σκυλόσογα" ελέγχεις έναν ολόκληρο λαό. Με δέκα οικογένειες χαφιέδων ελέγχεις ένα κράτος. Τους ντύνεις, τους ταΐζεις και τους ποτίζεις και αυτοί κάνουν ό,τι σε συμφέρει. Κάνουν εμφυλίους και τους προστατεύεις με τα όπλα σου. Κάνουν "βίες και νοθείες" και τους στέλνεις στο Παρίσι, για να μάθουν γκολφ. Κάνουν "αποστασίες" και τους προστατεύεις σε πολυτελείς "εξορίες". Όταν θα "ησυχάσουν" τα πράγματα, θα τους επαναφέρεις. Θα τους κηδέψεις σαν "γέρους της Δημοκρατίας", θα τους δώσεις ένα αεροπλάνο, για να γυρίσουν πίσω σαν θεόσταλτοι "εθνοσωτήρες" ή θα τους κάνεις σοφούς "επίτιμους" με μεγάλο παρεμβατικό ρόλο.
Αυτό γίνεται. Επαναλαμβάνεται σε όλα τα κράτη και με τον ίδιο κι απαράλλαχτο τρόπο η πετυχημένη "συνταγή" της Αγγλίας. Σου δίνουν έτοιμο το "λειτουργικό" της democracy και ταυτόχρονα εκπαιδεύουν μόνοι τους και το προσωπικό που θα το "τρέξει". Τόσο "καλοί" άνθρωποι είναι. Όλα τα "σκέφτονται" για το "καλό" των άλλων. Με ελάχιστες "πολιτικές" οικογένειες ελέγχεις ολόκληρα κράτη εις βάρος των λαών τους. Με τα χρήματά σου ιδρύεις τα κόμματα των "σκύλων" σου και στη συνέχεια τα στηρίζεις σε βαθμό τέτοιο, που να μονοπωλούν εύκολα την εξουσία στα κράτη που πέφτουν στα ιμπεριαλιστικά "δίκτυα" σου.
Αυτοί οι διορισμένοι από τους ιμπεριαλιστές λακέδες ηγούνται των κρατών με "δημοκρατικές" διαδικασίες. Ξεκινώντας από την κορυφή, επαναλαμβάνονται οι ίδιες πρακτικές μέχρι τη βάση της εξουσίας. Οι ξένοι διορίζουν τους "στρατηγούς-κομματάρχες" και οι "στρατηγοί" διορίζουν τους βουλευτές, οι οποίοι υποτίθεται θα τους ελέγχουν. Η τέλεια "δημοκρατία". Ο λαός απόλυτα "κυρίαρχος". Άλλοι διορίζουν τους ηγέτες του και άλλοι τους ελέγχουν. Ο λαός μόνον ψηφίζει, απλά για να νομιμοποιεί τις επιλογές τρίτων. Απλά συμμετέχει μέχρι τον βαθμό που απαιτείται να γίνει συνένοχος στα εις βάρος του εγκλήματα. Ο λαός ψηφίζει τους "ιδιόκτητους" βουλευτές, οι  οποίοι επιτρέπουν στους λακέδες των ξένων το "στήσιμο" της Βουλής και την κατάλυση κάθε έννοιας Δημοκρατίας.
Από εκεί και πέρα όλους αυτούς μπορείς να τους ελέγχεις απόλυτα και να τους εκβιάζεις επίσης απόλυτα. Όλους αυτούς τους εκπαιδευμένους προδότες τους βάζεις να κάνουν ό,τι σε συμφέρει εις βάρος των πατρίδων τους, γιατί απλούστατα δεν φοβούνται. Δεν φοβούνται την αντίδραση των συμπατριωτών τους, γιατί υπάρχουν τα "ανώτερα" αφεντικά, που θα τους σώσουν. Δεν φοβούνται την αντιπάθεια των συμπατριωτών τους, γιατί τη διαδοχή τους στα παιδιά τους θα την εξασφαλίσουν τα ίδια αφεντικά. Τα αφεντικά, που θα τα σπουδάσουν στα δικά τους Πανεπιστήμια και θα τα κάνουν "γενίτσαρους" της democracy και του αγγλοσαξονισμού. Οι συμμαθητές όλων των χαφιεδογόνων όλων των χαφιεδοεξουσιαστών όλων των "μπανανοκρατών".
Αν αυτά όλα "θυμίζουν" στον αναγνώστη την πολιτική ιστορία των γνωστών "πολιτικών" οικογενειών, που μονοπωλούν την εξουσία στην Ελλάδα, πολύ σωστά σκέφτονται. Το ίδιο κέντρο εξουσίας, που έβαλε τον Μητσοτάκη να κάνει την αποστασία, για να μας οδηγήσει στη Χούντα, ήταν αυτό το οποίο τον επέβαλε στη μεταπολίτευση. Είναι αυτό το οποίο έκανε τον ίδιο πρωθυπουργό και την κόρη του υπουργό εξωτερικών. Είναι το ίδιο κέντρο που σπούδασε τον Κυριάκο στην Αμερική και του βρήκε δουλειά αμέσως στην Ελλάδα. Είναι το ίδιο κέντρο που αποφάσισε να τον βάλει στη Βουλή. Είναι τέλος το ίδιο κέντρο, που, αν τα πράγματα πάνε στραβά για την "οικογένεια", θ' αναλάβει να τον "φυγαδεύσει" από τη χώρα και εν ανάγκη να τον προστατεύσει με τα όπλα. Μέχρι ...μέχρι να τον "ξαναχρειαστούμε” και να μας τον στείλουν και πάλι να μας ..."σώσει". Ο Κυριάκος. Ο κακόμοιρος ο Κυριάκος.
Σ' αυτό το παιχνίδι των ιμπεριαλιστών και των οικογενειών-χαφιέδων τους συμμετείχε και εξακολουθεί να συμμετέχει και το ΚΚΕ. Το γνωστό "μαγαζί" του Περισσού. Το σταλινικό "παραμάγαζο", το οποίο συχνά-πυκνά κατηγορεί τη Δημοκρατία και μας υπόσχεται σωτηρία μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου. Το πολιτικό "εξάμβλωμα" του Μάρξ, του Λένιν, του Στάλιν και άλλων παρασίτων της ανθρώπινης κοινωνίας. Αυτό το ΚΚΕ, χάρη στην παρουσία του στη Βουλή, εξασφαλίζει το μονοπώλιο της εξουσίας στις "οικογένειες". Επιχειρώντας δήθεν την κατάληψη της εξουσίας, μέσω της κομματικοποίησης του κρατικού μηχανισμού, δίνει το "άλλοθι" στα κοινά κόμματα να κάνουν το ίδιο και με αυτόν τον τρόπο καταστρέφεται η Δημοκρατία. Καταστρέφεται, γιατί οι εκλεγμένοι βλάκες, που παριστάνουν τους βουλευτές, έχουν τη δυνατότητα να διχάζουν τον λαό, υποσχόμενοι βολέματα και αργομισθίες στο δημόσιο.
Το αποτέλεσμα της εισόδου του ΚΚΕ μέσα στη Βουλή είναι θανατηφόρο για τη Δημοκρατία. Εκτός από τους Βουλευτές, οι οποίοι από κοινού εξυπηρετούν ειδικά ταξικά και ιδιωτικά συμφέροντα, μέσα σ' αυτήν τη Βουλή του παραλόγου μπαίνουν και οι ΚΚΕδες με τα ιδεολογικά τους συμφέροντα. Κλέβουν για τους εαυτούς τους, κλέβουν για την κοινωνική τους τάξη και κλέβουν και για το "κόμμα". Ό,τι συμφέρει τους "εμπόρους" της democracy. Τζάμπα σπούδασαν οι Αγγλοσάξονες την κόρη της Παπαρήγα στα Κολέγια; Ό,τι δίνουν στα παιδιά τους, έδωσαν και στο δικό της παιδί. Για τόσο δίκαιους ανθρώπους μιλάμε. Εκεί φτάσαμε. Να μας δουλεύει η κακομοίρα η Παπαρήγα. Σε ποιον να το πεις και να σε πιστέψει.
Τι όμως συνέβη και μια τέτοια αριστοτεχνικής εμπνεύσεως και εφαρμογής "φάμπρικα" εμφανίζει σήμερα σημάδια "σήψης"; Πώς μια τέτοια συνομωσία των πλούσιων και των μορφωμένων αυτού του κόσμου απειλείται με ολική κατάρρευση; Γιατί σήμερα η democracy να δείχνει τέτοια φθορά; Μιλάμε πραγματικά για ανήκεστο βλάβη. Ούτε καν η "σημαία" της πραγματικής Δημοκρατίας δεν φτάνει, για να την προστατεύσει. Η ίδια η Δημοκρατία αμφισβητείται πλέον από τους λαούς. Μιλάνε οι πολιτικοί για Δημοκρατία και "ξερνούν" οι λαοί. Κάποιοι πολίτες έφτασαν στο σημείο να νοσταλγούν τον Στάλιν και να ζηλεύουν τους "μουλάδες". Κάτι πολύ σοβαρό έγινε, για να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο. Κάποιο πολύ μεγάλο λάθος κάποιων πολύ μεγάλων παραγόντων της democracy.
Αυτό το οποίο συνέβη είναι το εξής: Η "φάμπρικα" της democracy ήταν τέλεια φτιαγμένη και θα μπορούσε να "δουλεύει" τους λαούς για χιλιάδες χρόνια ακόμα. Το μυστικό της επιτυχίας της όμως ήταν κάτι, το οποίο προφανώς δεν το γνώριζαν ούτε οι ίδιοι οι εμπνευστές της. Ήταν κάτι, το οποίο τούς είχε προκύψει εξαιτίας της τύχης και αυτοί απλά έπρεπε να το διατηρήσουν. Έπρεπε να προστατεύσουν την καλή τους τύχη. Δεν το έκαναν όμως. Δεν το έκαναν, γιατί δεν γνώριζαν τι ακριβώς οφειλόταν στην τύχη τους και τι ακριβώς στη δική τους ευφυϊα. Είναι προφανές ότι δεν το γνώριζαν, γιατί, αν το γνώριζαν, δεν θα τολμούσαν να το αλλάξουν. Θα γνώριζαν τις συνέπειές του και δεν θα τολμούσαν να τις ρισκάρουν. Κανένας δεν πριονίζει το κλαδί στο οποίο κάθεται. Αυτό ακριβώς έγινε στην περίπτωση της democracy. Οι ηλίθιοι πριόνισαν το κλαδί, πάνω στο οποίο κάθονταν.
Αυτό, το οποίο προστάτευε τη democracy, ήταν η δυναμική των συμφερόντων των "ιδιοκτητών" των επιμέρους εθνικών συστημάτων. Οι "ιδιοκτήτες" των εθνικών κρατών είχαν κοινά συμφέροντα μεταξύ τους σ' ό,τι αφορά τον έλεγχο των λαών τους, αλλά είχαν συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ τους. Καλώς ή κακώς τα συμφέροντα όλων αυτών ήταν ενταγμένα μέσα στα εθνικά συμφέροντα του εθνικού κράτους από το οποίο προέρχονταν. Καλώς ή κακώς εξυπηρετούσαν αυτά τα εθνικά συμφέροντα από τις αρπακτικές διαθέσεις των αντιπάλων τους. Ο βασιλιάς της Αγγλίας είχε συγκρουόμενα συμφέροντα με τον βασιλιά της Γαλλίας ή αυτόν της Γερμανίας. Ως βασιλείς είχαν κοινά συμφέροντα εναντίον των λαών τους, αλλά ως βασιλείς συγκεκριμένων κρατών είχαν συγκρουόμενα συμφέροντα με τους αντιπάλους βασιλείς.
Αυτή η δυναμική των συμφερόντων ήταν το "κλαδί" πάνω στο οποίο στέκονταν η democracy. Οι βασιλείς ανταγωνίζονταν μεταξύ τους, αλλά σ' αυτόν τον ανταγωνισμό παρέσερναν και τους λαούς τους. Οι λαοί γινόταν συνένοχοι και άρα συνέταιροι με τους ίδιους ανθρώπους που τους ταλαιπωρούσαν. Ο αγγλικός λαός, που ήταν θύμα του βασιλιά του μέσα στην Αγγλία, γινόταν θύτης και συνένοχός του απέναντι σε άλλους λαούς. Αυτό γινόταν με όλα τα ισχυρά κράτη και η πρακτική γινόταν παγκόσμια και ανίκητη. Οι ισχυροί μέσα στα κράτη εκμεταλλεύονταν τους πολίτες και τα ισχυρά κράτη εκμεταλλεύονταν τα ανίσχυρα.
Οι ισχυρότεροι των λαών, οι οποίοι θεωρητικά αλλά και πρακτικά ήταν εκείνοι οι οποίοι, λόγω οικονομικού επιπέδου και εκπαίδευσης, μπορούσαν με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να διεκδικήσουν τη Δημοκρατία, δεν το έκαναν, γιατί επωφελούνταν από τη democracy. Οι εργάτες της Αγγλίας, οι οποίοι θίγονταν από τα αστικά "σκυλιά" που τους κυβερνούσαν, είχαν κέρδος εις βάρος των άλλων λαών, εξαιτίας αυτής της διακυβέρνησης. Αυτή η δυναμική ήταν ανίκητη. Democracy για τους λαούς και τα κράτη και Δημοκρατία μόνον μεταξύ των φασιστών. Η απόλυτη ειρωνεία. Καθαρά δημοκρατικά λειτουργούσαν μόνο μεταξύ τους οι βασιλείς και οι φασίστες αυτού του κόσμου. Οι ιδιοκτήτες των κατά τόπους democracy.
Όλα αυτά τα τέλεια για την εξουσία άρχισαν ν' αλλάζουν από το 1945 και μετά. Τι έγινε τότε. Ό,τι γίνεται σε ένα αεροπλάνο αν ένας άσχετος βρεθεί στο πιλοτήριο και με "τσαμπουκά" αρπάξει το πηδάλιο. Εμφανίστηκε ο άσχετος του Πλανήτη να παραστήσει τον "υπερπροστάτη" της democracy. Για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου ένας από τους ισχυρούς θ' αναλάμβανε να αντικαταστήσει αυτό το οποίο μέχρι τότε εξασφάλιζε η δυναμική. Τη μόνιμη προστασία της δυναμικής της democracy, που μέχρι τότε την εξασφάλιζε ο μόνιμος ανταγωνισμός των φασιστών, ανέλαβε να την παράσχει κάποιος μόνος του. Κάποιος, ο οποίος είχε επίσης συγκρουόμενα συμφέροντα μ' αυτά των υπολοίπων. Το "πριόνι" είχε πλέον ακουμπήσει το "κλαδί" της δυναμικής. Η τύχη του συστήματος εξουσίας βρισκόταν στο έλεος των άσχετων Αμερικανών.
Η λογική αυτού του άσχετου ήταν απλή. Επένδυσε στον κομμουνιστικό "κίνδυνο" και θεωρούσε ότι αυτό το στοιχείο θα ήταν αρκετό, για να κάνει ακλόνητη την παγκόσμια democracy. Η πίτα θα παρέμενε ολόκληρη για το σύστημα, αλλά και ο νέος "σκύλος" θα έπαιρνε μεγαλύτερο "κομμάτι". Φιλοδοξία αυτού του νεοφερμένου στην εξουσία ήταν να βάλει κι αυτός το "χεράκι" του εκεί όπου μέχρι τότε το έβαζε μόνον η Αγγλία. Φιλοδοξία του ήταν να ασκήσει κι αυτός παγκόσμιο ιμπεριαλισμό και άρα να βάλει χέρι στα παγκόσμια κέρδη. Για σαράντα περίπου χρόνια το κόλπο του έπιασε. Οι ΗΠΑ έγιναν η νεοφερμένη δύναμη, που επαναλάμβανε επιτυχώς την αγγλική ιμπεριαλιστική πολιτική της Αγγλίας. Όχι μόνον την επαναλάμβανε σε νέα μέρη, αλλά και την αντικαθιστούσε όπου μπορούσε. Ο μαθητής είχε γίνει καλύτερος από τον δάσκαλο. Οι Αμερικανοί ήταν ευτυχείς. Κυβερνούσαν σχεδόν μόνοι τους ολόκληρο το ανθρώπινο "σκάφος". Ήταν ιδιοκτήτες της δικής τους democracy και έλεγχαν τις democracy όλου σχεδόν του μη κομμουνιστικού κόσμου.
Όλα αυτά τα έκαναν κυρίως εις βάρος της Αγγλίας. Κυρίως την Αγγλία αδικούσαν, εφόσον το δικό της μερίδιο αποσπούσαν. Για τα υπόλοιπα κράτη δεν άλλαζε τίποτε δραματικά, εφόσον, ό,τι μερίδιο ήταν να δώσουν στον ιμπεριαλισμό, το έδιναν έτσι κι αλλιώς. Δεν τους ένοιαζε αν αυτό το μερίδιο το εισέπραττε το νέο αφεντικό. Δεν τους ένοιαζε αν το εισέπρατταν οι Αμερικανοί εις βάρος των Άγγλων. Εκείνοι το έδιναν και αυτό ήταν η ζημιά τους. Μέσα σε σαράντα χρόνια η Μεγάλη Βρετανία "αποστεώθηκε" πλήρως. Μέσα σε σαράντα χρόνια η μεγαλύτερη αποικιοκρατική δύναμη, που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, έγινε ένα κράτος της σειράς. Αναγκάστηκε, για να επιβιώσει, να γίνει το "δουλικό" του νέου Πλανητάρχη.
Ο χρόνος όμως δεν δικαίωσε τους άσχετους. Η επένδυσή τους ήταν στον "αέρα". Μέσα σε μια νύχτα η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε και άρα χάθηκε το "άλλοθι" των Αμερικανών και άρα το στήριγμα της παγκόσμιας democracy. Χάθηκε ο "εχθρός" και χωρίς "εχθρό" η democracy δεν μπορεί να λειτουργήσει. Το "πριόνι" ήταν βυθισμένο μέχρι το μέσον του "κλαδιού" και υπήρχε μεγάλος κίνδυνος. Έπρεπε να παρθούν αποφάσεις. Οι Αμερικανοί έπρεπε ν' αποφασίσουν και αυτό ήταν από τη φύση του επικίνδυνο, εφόσον οι άνθρωποι ήταν παντελώς άσχετοι. Δεν ερμήνευσαν σωστά τα δεδομένα και ήταν φυσικό να πάρουν τις λανθασμένες αποφάσεις.
Τα δεδομένα, που ερμηνεύτηκαν λάθος, είχαν σχέση με τα συμφέροντά τους. Δεν κατάλαβαν ότι τα συμφέροντα της democracy δεν ήταν ταυτόσημα με τα αμερικανικά συμφέροντα. Ήταν συμπλέοντα, αλλά όχι ταυτόσημα. Ό,τι συνέφερε τους Αμερικανούς, δεν σήμαινε ότι συνέφερε την εξουσία γενικά. Την εξουσία τη συνέφερε η δυναμική των αντιπάλων συμφερόντων της εθνικής εποχής. Τη συνέφερε να έχουν οι λαοί "εχθρούς" απέναντί τους. Τους συνέφερε η κάθε democracy να έχει έναν ομοειδή "εχθρό" απέναντί της, ώστε να νομιμοποιείται ο φασισμός της. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης --και άρα του ενιαίου εχθρού της ενιαίας democracy-- άρχισαν να αναδύονται εκ νέου τα εθνικά συμφέροντα. Συμφέροντα, τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή "πνίγονταν" μπροστά στο μέγεθος του ενιαίου και τεράστιου σοβιετικού "εχθρού".
Αυτά τα συμφέροντα των ανταγωνιστών τους οι Αμερικανοί τα εξέλαβαν ως εχθρικά και αποφάσισαν να τα εξαλείψουν. Δεν τα άφησαν ν' αναπτυχθούν και άρα να "επουλώσουν" το λάθος του μέχρι τότε "πριονίσματος". Συνέχισαν το "πριόνισμα". Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Η έλλειψη του μεγάλου και κοινού εχθρού, ο οποίος νομιμοποιούσε τους Αμερικανούς στην κορυφή του συστήματος, άρχισε να φέρνει και πάλι στην επιφάνεια τα επιμέρους εθνικά συμφέροντα των ισχυρών λαών. Τα συμφέροντα, μέσα στα οποία ήταν ενταγμένα και τα συμφέροντα των ισχυρών ιδιοκτητών των τοπικών democracy. Τα συμφέροντα, που στην πραγματικότητα συνέφεραν την εξουσία και της εξασφάλιζαν την υποστήριξη των λαών στα εγκλήματά της. Αυτά τα συμφέροντα οι Αμερικανοί τα εξέλαβαν σαν εχθρικά και αποφάσισαν να τα καταστρέψουν.
Με τη δυνατότητα --που κατά τη διάρκεια της παντοκρατορίας τους απέκτησαν-- να παρεμβαίνουν στα εσωτερικά των κρατών, έκαναν το εξής τραγικό λάθος. Έστρεψαν τους αστούς εναντίον των τοπικών κεφαλαιοκρατών. Έστρεψαν δηλαδή αυτούς που έλεγχαν ως "σκύλους" εναντίον των δικών τους αφεντικών. Τους "εξαγρίωσαν" οριακά και τους άφησαν ελεύθερους, για να νικήσουν τους κοινούς αντιπάλους τους και στη συνέχεια έχασαν τον έλεγχό τους. Οι "σκύλοι", όπως ήταν φυσικό, ρήμαξαν τα πάντα και μεταξύ αυτών και τα θεμέλια της democracy. Οι πεινασμένοι αστοί λεηλάτησαν και ρήμαξαν τα πάντα. Αφού τα έφαγαν όλα, άρχισαν να τρώγονται και μεταξύ τους. Όταν τελείωσε το αλληλοφάγωμα, το μόνο που τους απέμενε ήταν να φάνε και τα ίδια τους τα "πόδια".
Πρακτικά αυτό σημαίνει το εξής: Το 1991 οι Αμερικανοί, προκειμένου να παραμείνουν στην κορυφή της παγκόσμιας εξουσίας, αποφάσισαν να επιβάλουν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ενθάρρυναν την παγκόσμια διαφθορά. Τη διαφθορά μέχρις "αυτοκτονίας". Ό,τι μέχρι τότε υπήρχε και προστάτευε τη democracy μέσα στα εθνικά κράτη, πήγαν και το κατέστρεψαν. Ό,τι μέχρι τότε πρόσφεραν οι "γαλαζοαίματοι" ιδιοκτήτες των κρατών στους λαούς τους, για να τους διατηρούν συνενόχους, πήγαν και το κατέστρεψαν. Λεηλάτησαν τα πάντα. Άρπαξαν τα δημόσια κεφάλαια των κρατών. Κατέστρεψαν τα ιδιωτικά παραγωγικά κεφάλαια. Έκλεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Έβαλαν τους λαούς στα χρηματιστήρια και λεηλάτησαν τις αποταμιεύσεις τους. Οι Αμερικανοί ρήμαξαν ό,τι υπήρχε και δεν υπήρχε με τη βοήθεια των τοπικών "σκύλων" τους. Ρήμαξαν τους "λόγους" για τους οποίους οι λαοί πολεμούσαν μεταξύ τους και εξυπηρετούσαν το σύστημα.
Σ' αυτό το ολέθριο σφάλμα τους παρασύρθηκαν από την αφέλειά τους. Γνώριζαν να χρησιμοποιούν τη democracy και από αυτήν τη γνώση παρασύρθηκαν. Τη μόνη γνώση που είχαν οι γραφικοί και πανάσχετοι "καουμπόηδες". Θεώρησαν ότι μπορούσαν να “κληρονομήσουν” το σύνολο του Ανατολικού Μπλοκ και με αυτό ως μοχλό-"πίεση" πίστευαν ότι θα υπέτασσαν τα εθνικά συμφέροντα των αντιπάλων τους. Θα υπέτασσαν τα βρετανικά ή τα γερμανικά ή τα γαλλικά συμφέροντα, τα οποία έβλεπαν σαν εθνική τους απειλή με "μοχλό" τα αντίστοιχα ρώσικα, ουκρανικά ή πολωνικά συμφέροντα. Εκεί βρισκόταν το σφάλμα τους. Δεν εκτίμησαν σωστά τις συνέπειες αυτού που θα επιχειρούσαν να κάνουν. Εξέλαβαν ως πρόκληση τη δυσκολία του εγχειρήματος και υποτίμησαν τις συνέπειές του. Δεν έκαναν το εύκολο, που ήταν σίγουρο, παρά έκαναν το δύσκολο, που θα τους οδηγούσε σε περιπέτειες.
Αυτή ακριβώς ήταν η αφέλεια τους. Προκλήθηκαν από κάτι, το οποίο για έναν σοβαρό εξουσιαστή δεν θα ήταν καν επιλογή. Απλά πράγματα. Το ότι μπορείς να πηδήξεις από έναν μπαλκόνι, δεν σημαίνει ότι το κάνεις, γιατί απλούστατα δεν σε συμφέρει. Το να θεωρήσεις ως πρόκληση την παράκαμψη των μέτρων ασφαλείας αυτού του μπαλκονιού, αυτό είναι ό,τι πιο βλακώδες μπορείς να σκεφτείς. Αυτό έκαναν οι Αμερικανοί. Το γεγονός ότι μπορείς ως "θηρίο" να "καταπιείς" τους αντιπάλους σου, δεν σημαίνει και πολλά πράγματα, αν δεν μπορείς να τους "χωνέψεις" και κινδυνεύεις με θάνατο από τη "δυσπεψία". Αν δηλαδή δεν μπορείς να τους εντάξεις σε έναν μόνιμο σχεδιασμό, ο οποίος σε ευνοεί, δεν επιχειρείς τίποτε εναντίον τους. Επανέλαβαν επιτυχώς μια γνωστή πρακτική και θεώρησαν ότι αυτή η επιτυχία τους θα τους διασφάλιζε ένα λαμπρό μέλλον στην κορυφή του συστήματος.
Ποια ήταν αυτή η πρακτική, που τους επέτρεψε να "κληρονομήσουν" το Ανατολικό Μπλόκ; Η "δωρεά" της democracy. Εκμεταλλεύτηκαν τη φασιστική υποδομή των πρώην κομμουνιστικών κρατών και τα "κατάπιαν" εύκολα. Με δικά τους χρήματα και τα δικά τους μέσα έγιναν όλες οι "πορτοκαλί", "πράσινες" και "μωβ" επαναστάσεις. Δικοί τους χαφιέδες και προδότες θα αναλάμβαναν την εξουσία σ' εκείνα τα κράτη. Από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν απλά. Η democracy θα αναλάμβανε τα υπόλοιπα. Όλοι οι πλούσιοι λόγω διαφθοράς παλαιοκομμουνιστές και οι κοινοί κακοποιοί έγιναν βουλευτές σ' εκείνα τα κράτη. Οι Αμερικανοί τούς έδωσαν τα "πιστοποιητικά" δημοκρατικής "καθαρότητας" και στήθηκε η ίδια "φάμπρικα" που επί αιώνες λειτουργούσε στη Δύση. Τους προδότες ηγέτες, που εξυπηρετούσαν εις βάρος των λαών τους τα αμερικανικά συμφέροντα, θα τους έλεγχαν οι κακοποιοί βουλευτές, οι οποίοι εκβιάζονταν από τους Αμερικανούς.
Οι λαοί θα ψήφιζαν εκ νέου τις συμμορίες των φασιστών. Θα γνώριζαν επιτέλους τη "δημοκρατία". Θα ήταν οι ίδιοι πλέον "υπεύθυνοι" για τον φασισμό που θα τους ταλαιπωρούσε και όχι κάποιος από τους πρώην "πατερούληδες". Όλοι μέσα στο "χειρουργείο" με τα δικά τους προσωπικά "ξυράφια", που έμπαιναν στις κάλπες. Οι λαοί του Ανατολικού Μπλοκ με πολύ απλές διαδικασίες πήγαν κατευθείαν από τον φασισμό του κομμουνισμού στον φασισμό της democracy. Ούτε καν τα πρόσωπα δεν άλλαξαν. Δεν χρειάστηκε ν' αλλάξουν. Ο κομμουνισμός είχε κάνει καλή "δουλειά" και τους πρόσφερε προδότες, χαφιέδες και κακοποιούς αρίστης "ποιότητας" και σε τεράστιες "ποσότητες". Ο κύβος είχε ριφθεί πλέον. Οι Αμερικανοί έλεγχαν το σύνολο των κρατών και ήταν έτοιμοι να περάσουν στο επόμενο βήμα, που ήταν ο παγκόσμιος εξαμερικανισμός.
Αντιλαμβανόμαστε ότι όλα αυτά τα κατάφεραν με τη χρήση της democracy. Τα κατάφεραν με τη βοήθεια των εκλεγμένων βλακών, που παρίσταναν τους βουλευτές και δεν έλεγχαν τους δούλους των Αμερικανών, οι οποίοι κυβερνούσαν τα κράτη. Των εκλεγμένων βλακών, που δεν έλεγχαν τους κατά τόπους "Mitsotakides". Των εκλεγμένων βλακών, οι οποίοι μέσα στη σύγχυση νόμισαν ότι και οι ίδιοι είναι "Μητσοτάκηδες" και προσπάθησαν να κάνουν βουλευτές και τα ίδια τα παιδιά τους. Των εκλεγμένων βλακών, που πρόδωσαν τις πατρίδες τους. Των εκλεγμένων βλακών, που πρόδωσαν τους λαούς τους. Των εκλεγμένων βλακών, που, απ' όπου μπορούσαν να τα "πάρουν", τα "πήραν". Στην πραγματικότητα ιδιωτικοποιήθηκε ο Πλανήτης. Οι Αμερικανοί αυτό έκαναν. Με τον παγκόσμιο εξαμερικανισμό έβαλαν όλα τα κράτη σε ένα ενιαίο σύστημα και παρέδωσαν τα πάντα σε Αμερικανούς ιδιώτες. Αυτοί οι ιδιώτες είναι τώρα τα αφεντικά του κόσμου.
Οι Αμερικανοί έκαναν αυτό το οποίο δεν τόλμησε να κάνει ποτέ η Ρώμη. Η Ρώμη, η οποία γνώριζε πολύ καλά τη democracy. Η Ρώμη, που δεν ρίσκαρε να την εφαρμόσει σε ενιαίο σύστημα και το παρέδωσε στη δυναμική που δημιουργούσαν τα συγκρουόμενα συμφέροντα των "παιδιών" της. Αυτήν τη δυναμική κατέστρεψαν οι Αμερικανοί, θέλοντας να επωφεληθούν εις βάρος όλων των υπολοίπων. Αυτοί "νίκησαν" τους βασιλείς και τους φασίστες αυτού του Πλανήτη. Νίκησαν τους φοβερούς και τρομερούς, αλλά οι ίδιοι είναι εξαιρετικά ευάλωτοι. Νίκησαν αυτούς που κρύβονται πίσω από μαζικά συμφέροντα και παλάτια --τα οποία προστατεύονται από στρατούς-- αυτοί οι οποίοι μπορούν να κρύβονται μόνον μέσα σε βίλες με την προστασία των μπράβων.
Νικήθηκαν οι τρομεροί εχθροί των λαών από τους πιο αστείους ιδιώτες. Νικήθηκαν οι ιδιοκτήτες των κρατών από κοινούς μαγαζάτορες. Νικήθηκαν αυθεντικοί βασιλείς από κοινούς "μπακάληδες". Εν αγνοία τους οι Αμερικανοί κινδυνεύουν να γίνουν οι μεγαλύτεροι "ευεργέτες" του ανθρώπινου είδους. Εν αγνοία τους κατέστρεψαν την πανίσχυρη democracy, μετατρέποντάς την σε μια "χάρτινη" αστοκρατία. Διέλυσαν όλα τα επιμέρους εθνικά συμφέροντα και παρέδωσαν τα πάντα σε ιδιώτες επιχειρηματίες. Διέλυσαν τα συμφέροντα, που στρέφουν τους λαούς εναντίον λαών και άφησαν το σύστημα ανοχύρωτο και χωρίς κοινωνικούς συμμάχους. Κατέστρεψαν τα θεμέλια της democracy και άνοιξαν τον δρόμο για τη Δημοκρατία. Την παγκόσμια Δημοκρατία.
Το αποτέλεσμα των πράξεών τους είναι αυτό το οποίο βλέπουμε. Το απόλυτο χάος. Οι λαοί στο ΣΥΝΟΛΟ τους να έχουν φτάσει στα πρόθυρα της εξαθλίωσης. Τα κράτη στο ΣΥΝΟΛΟ τους να έχουν φτάσει στα πρόθυρα της διάλυσης. Οι θρησκείες στο ΣΥΝΟΛΟ τους να έχουν εξαντλήσει τις υποσχέσεις τους για έναν "παράδεισο", ο οποίος πλέον δείχνει πολύ μακρινός. Οι πάντες βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Δεν υπάρχουν ισχυροί λαοί και κράτη, που να εξαιρούνται από αυτήν την κατάσταση και να δέχονται να συμπράξουν υπέρ των ισχυρών. Δεν υπάρχουν θρησκείες έτοιμες να κάνουν σωτήριες για το σύστημα "σταυροφορίες". Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας οι πάντες βρίσκονται στην ίδια ακριβώς κατάσταση και αυτό είναι θετικό, εφόσον, αν βρεθεί η λύση για τον έναν, θα βρεθεί για όλους. Αν οι λαοί βρουν τη "συνταγή" της σωτηρίας, αυτή θα γίνει μέσα σε μια στιγμή παγκόσμια.
Η "δηλητηριασμένη" συνταγή των Άγγλων δεν έχει πλέον ελπίδες επιβίωσης. Κανένας Bin Laden και καμία τρομοκρατία δεν μπορεί να της δώσει το λυτρωτικό "άλλοθι", που θα της επιτρέψει να επιβιώσει. Κανένας θρησκευτικός φονταμενταλισμός δεν θα δώσει την ευκαιρία στον κυρίαρχο χριστιανισμό να ανακάμψει. Η democracy βρίσκεται πλέον στο έλεος των πάντων χωρίς καθόλου άμυνες. Ιδιώτες πρέπει να την υπερασπιστούν και αυτοί δεν μπορούν να το κάνουν, έχοντας "απέναντί" τους ολόκληρους λαούς. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι ηγούνται της παγκόσμιας άμυνας της democracy. Άμυνά της εμφανίζεται ο "άντρας της Μισέλ" Ομπάμα, ο "σωτήρας του κόσμου" Μπράουν, ο "καγκεμπίτης" Πούτιν, ο "κοντοαλητάμπουρας" Σαρκοζί, η "προλετάρια" Μέρκελ και ο "μαστροπός" Μπερλουσκόνι. Αυτό δεν είναι άμυνα. Αυτό είναι το τσίρκο Μεντράνο σε νέες παραστάσεις.
Τα ίδια προβλήματα έχουν και στην Ελλάδα. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι στην Ελλάδα εμφανίζεται ως άμυνά της ο Γιωργάκης κι ο Κωστάκης. Ο ..."που πήγαν τα χρήματα" Γιωργάκης και ο ..."σεμνά και ταπεινά" Κωστάκης. Κοντά σ' αυτούς και η "Μητσοτάκη-Μητσοτάκη" Ντόρα. Αυτοί προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο να συμμετέχει στις εκλογές τους, γιατί, αν δεν ψηφίσουν οι Έλληνες τον Γιωργάκη ή τον Κωστάκη, κινδυνεύει η Δημοκρατία. Εκεί έφτασαν. Να προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι πρέπει να ασκήσει τα "δικαιώματά" του. Να προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι αυτοί οι κατά κοινή ομολογία άχρηστοι άνθρωποι είναι η τελευταία άμυνα της Δημοκρατίας. Να προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι μέχρι και η Παπαρήγα την απειλεί.
Τώρα κάθονται και περιμένουν το τέλος. Το τέλος της democracy. Το οδυνηρό τέλος, το οποίο δεν είναι πλέον μακριά. Ήδη έχει αρχίσει και φαίνεται. Για μισό αιώνα οι Αμερικανοί έκαναν τους έξυπνους "πιλότους" του ανθρώπινου "αεροσκάφους". Τώρα κάθονται και βλέπουν τα "βουνά" να έρχονται κατά πάνω τους. Μαζί τους και όλοι οι τοπικοί χαφιέδες τους, που θησαύρισαν, παριστάνοντας τους "αεροσυνοδούς". Η "κινεζική" αγγλικής εμπνεύσεως democracy θα αποσυρθεί από την "αγορά". Θα αποσυρθεί ως επικίνδυνη για τους "καταναλωτές". Ο Περικλής, ως "αρχισχεδιαστής" της Δημοκρατίας, θα πάρει τη θέση που του αρμόζει στην παγκόσμια ιστορία και τα διάσημα "σκυλιά" της democracy θα χαθούνε στη λήθη. Η Μάγκνα Κάρτα σύντομα θα πάρει τη θέση που της αξίζει ...στις τουαλέτες της ανθρωπότητας.
Η συνομωσία των βλακών ήρθε η ώρα να τελειώσει.
Η democracy πεθαίνει.
Ζήτω η Δημοκρατία.



Υ.Γ.
Το σύνολο των Συνταγματολόγων στην Ελλάδα, που πληρώνεται από το δημόσιο - και άρα από χρήματα του ελληνικού λαού - είναι "άξιο" του μισθού του. Ειδικά αυτοί, που παριστάνουν και τους εκλεγμένους βουλευτές, είναι ακόμα πιο "άξιοι" και πρέπει να τους "κρεμάσουμε" στις Πλατείες, για να τους βλέπει ο κόσμος. Είμαστε ιδιαίτερα σκληροί μ' αυτούς, γιατί ακριβώς, επειδή είναι Έλληνες, ήταν υποχρεωμένοι να γνωρίζουν μερικά πράγματα παραπάνω από τους ξένους συναδέρφους τους. Ήταν υποχρεωμένοι να γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ Δημοκρατίας και democracy. Εδώ και τριάντα χρόνια τους βλέπουμε δυναμικούς και αποφασιστικούς μόνον όταν πρόκειται να ζητήσουν χρήματα. Μόνον όταν πρόκειται να δικαιολογήσουν "συνταγματικά" αναδρομικά και παροχές.
Σε όλα τα άλλα παντελώς άχρηστοι. Οι περισσότεροι από αυτούς εξάντλησαν το σύνολο του επαγγελματικού τους βίου υπό συνθήκες συνταγματικής εκτροπής και δεν "κατάλαβαν" το παραμικρό. Δεν "κατάλαβαν" ποτέ ότι ο "κυρίαρχος" λαός υπάρχει μόνον στα "χαρτιά", ενώ στην πραγματικότητα έγινε "έρμα" ξένων ιμπεριαλιστών και μερικών γηγενών χαφιέδων τους. Δεν κατάλαβαν ποτέ ότι διαπλέκονται καί οι τρεις κυρίαρχες εξουσίες μεταξύ τους. Δεν κατάλαβαν ποτέ ότι το κράτος μας έγινε ιδιοκτησία τριών οικογενειών. Δεν κατάλαβαν ποτέ ότι η διαφθορά οδηγεί στην κατάλυση του Συντάγματος και της Δημοκρατίας και επέτρεψαν στους άθλιους να τη θεωρούν πλημμέλημα. Δεν κατάλαβαν ποτέ πόσο παράνομο είναι το ΚΚΕ στη Βουλή. Δεν κατάλαβαν τίποτε απολύτως. Όμως, ένα ευρώ να τους αφαιρέσεις από τον μισθό τους με τον πιο περίπλοκο αλγόριθμο, θα το καταλάβουν αμέσως. Σύντομα κι αυτοί θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις στον λαό, ο οποίος τους ακριβοπλήρωνε για τη "σοφία" τους.


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β’
Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF

45 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ:

Δημοκρατία vs Democracy


  1. Deneb
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288385766030#c4220874227274411514'> October 29, 2010 at 11:56 PM

    Άλλο ένα καταπληκτικό άρθρο γεμάτο αλήθειες που δυστυχώς λίγοι συμπολίτες μας είναι σε θέση να γνωρίζουν.
    Συγχαρητήρια που μεταδίδεται τη γνώση απλόχερα.
    Ο περισσότερος κόσμος έχει εσφαλμένη γνώση περί Δημοκρατίας, σε σημείο να πιστεύει ότι Δημοκρατία είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα στην χώρα μας.
    Το βλέπω στον κόσμο γύρω μου όταν μιλάω περί Δημοκρατίας και με βλέπουν σαν εξωγήινο!
    Ο κόσμος έχει τόσο μεγάλη σύγχυση ώστε δύσκολα αντιλαμβάνεται τη διαφορά του ολιγαρχικού μοντέλου της democracy με την πραγματική Δημοκρατία.
    Φυσικά η πραγματική Δημοκρατία είναι το μέλλον. Ο κόσμος οδηγείτε σε αυτήν με μαθηματική ακρίβεια.
    Νομίζω ότι το πρόβλημα των λαών είναι πως θα φέρουν το μέλλον στο σήμερα. Πως θα αφυπνιστούν οι λαοί - ανάμεσά τους και ο δικός μας - και θα απαιτήσουν την Δημοκρατία.
    Δυστυχώς το democracy είναι βαθιά ριζωμένο ακόμα και στη συνείδηση των ανθρώπων.
    Ομως η δύναμη της πραγματικής Δημοκρατίας είναι τόσο ισχυρή, ώστε να αρκεί ένα μόνο έθνος να την εφαρμόσει για να γίνει παγκόσμια απαίτηση.
    Και όταν η Δημοκρατία εφαρμοστεί σε παγκόσμια κλίμακα, από όλα τα έθνη, θα μείνει για πάντα.
    Εύχομαι να είναι το έθνος μας αυτό που θα ξαναγράψει η ιστορία.

     

  2. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288399373986#c7992746029739464465'> October 30, 2010 at 3:42 AM

    Κύριε Τραϊάνου
    σας διαβάζω κάμποσο καιρό και έχω ξενυχτήσει διαβάζοντας της θεωρίες σας που δημοσιεύετε στο δίκτυο.Οφείλω να ομολογήσω εξηγείται με καυστικό τρόπο πολλά πράγματα πράγματα και καταστάσεις που με προβληματίζουν χωρίς βέβαια να παύω να είμαι επιφυλακτικός για το πόσο είναι λογικά ή λογικοφανή.Η αλήθεια είναι ότι έχετε κερδίσει την εκτίμηση και το ενδιαφέρον για τα γραφόμενα σας .Το παραπάνω θέμα σας για τη δημοκρατία και τη λειτουργία της με βρίσκει σύμφωνο και μου θυμίζει το βιβλίο "Ο βιασμός της Θεάς" του Α.Γεωργίου.Φωνές που σκεπάζονται από τις ιαχές των βολεμένων.Τα έχετε εκφράσει πολύ εύστοχα με το δικό σας τρόπο.Νομίζω ότι είμαστε σε μια μεταβατική περίοδο αμφισβήτησης της deomocracy και οι εναλλακτικές που θα προτείνουν ως αντίβαρο προς την κατάρρευση της θα είναι η ολοένα περισσότερο μετατροπή των ανθρώπων σε μάζες θεατών και καταναλωτών φτηνών προϊόντων.Πώς θα γίνει η αφύπνιση των συνειδήσεων;Aπό την φτωχή και ελεγχόμενη παιδεία που παρέχεται από ανεξάρτητες φωνές που φτάνουν πλέον και μέσω του διαδικτύου;Θα ήθελα αν έχετε την δυνατότητα να δώσετε μια απάντηση στα εξής ερωτήματα:Ποιες ήταν οι προϋπάρχουσες συνθήκες που οδήγησαν στη σύλληψη της αληθινής δημοκρατίας σε μια πόλη όπως η Αθήνα και αν μπορούν να αναπαραχθούν στην εποχή μας.
    Καλή συνέχεια και να ξέρετε οτι σας μελετούμε

    ΥΓ:Αν και έχετε εκφράσει τη γνώμη σας για το σύστημα του Κολεγίου Αθηνών, ο Α.Σαμαράς αποτελεί επιλογή "το μη χείρον βέλτιστον" ή μια από ίδια;Θα ήθελα και σε αυτό τη γνώμη σας

     

  3. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288417731436#c3799005327617527211'> October 30, 2010 at 8:48 AM

    Γιά να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα:
    Η δημοκρατία έχει τρία βασικά γνωρίσματα (Τα 3 Ι)
    Ισηγορία: (Δυνατότητα ίσου χρόνου λόγου σε όλους τους πολίτες)
    Ισονομία: (Ισότητα των πολιτών απέναντι στους νόμους).
    Ισοκρατία: (Ισο βάρος των πολιτών στις αποφάσεις της πολιτείας, δηλ. ίσα πολιτικά
    δικαιώματα).
    Επιπλέον γνωρίσματα δημοκρατικής λειτουργίας:
    Διαφάνεια των δημόσιων δεδομένων.
    Δημοσιότητα όλων των δημόσιων λειτουργιών.
    Μέ βάση τα παραπάνω κριτήρια μπορούμε να κατατάξουμε όλα τα πολιτεύματα της υδρογείου σε μία διάταξη ως πρός τη δημοκρατικότητά τους.
    Ο κολοφώνας της Δημοκρατίας:
    Οι πολίτες έχουν νομοθετική εξουσία. Δηλαδή μπορούν:
    Να υποβάλλουν προτάσεις νόμων και να αναιρούν ψηφισμένους νόμους της Βουλής
    μέσω δημοψηφισμάτων.
    Υπαρκτό πολίτευμα σήμερα που εκπληρώνει τα περισσότερα από τα παραπάνω είναι η
    Ελβετική Συνομοσπονδία. Εκεί 100 000 πολίτες μπορούν να εισηγηθούν ή να ακυρώσουν
    νόμους μέσω δημοψηφισμάτων.
    Το υφιστάμενο Ελληνικό Σύνταγμα απαγορεύει στους πολίτες τόσο εισήγηση όσο και ακύρωση νόμων της Βουλής μέσω δημοψηφισμάτων. Αυτή είναι η «δημοκρατία»
    μας!
    Συμπέρασμα: Αν θέλουμε Δημοκρατία με τα παραπάνω χαρακτηριστικά θα πρέπει να αναθεωρηθεί το υπάρχον Σύνταγμα ώστε καί οι πολίτες να αποκτήσουν νομοθετική
    εξουσία. Κάτι τέτοιο όμως κανένα πολιτικό κόμμα δέν το προβάλλει.

     

  4. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288431336203#c1848326560999007558'> October 30, 2010 at 12:35 PM

    Πολύ σωστά Ανώνυμε 3. Η τότε δημοκρατία όμως μπορούσε να λειτουργήσει διότι ολοι ήταν Ελληνες οπως περιέγραφαν τους εαυτούς τους με το ίδιο αίμα, θρησκέια, πολιτισμό, ιστορία κλπ. Υπήρχε κράτος - δύναμη, εξουσία, κυριαρχία, κυριότητα. Στις ΕυρωπαΪκές χώρες στίς οποίες έχουν εισχωρήσει μεγάλοι αριθμοί αλλοδαπών δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί το Ελβετικό είδος δημοψηφίσματος που περιγράφεις; Είναι δημοκρατία όταν μία ξένη μειονότητα μπορεί να επιβάλλει ή να αλλάζει τους νόμους; Δηλαδή οι Τούρκοι που ζούν στην Θράκη θα μπορούσαν να επιβάλλουν την Σαρία στην Ελλάδα. Εκεί κατά την ταπεινή μου γνώμη βρίσκεται και το μεγάλο λάθος της Νέας Τάξης. Χρησιμοποιούν την λέξη για δόλωμα ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι στην πράξη δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατία σε πολυεθνικά κράτη. Για αυτό τον λόγο υπάρχει ο διαχωρισμός του ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (ελληνική λέξη) και το democracy (αγγλοσαξωνική λέξη) στο κείμενο του κ.Τραϊανού. Το democracy είναι η μάσκα που καλύπτει το dictatorship (λατινική λέξη)για να εξαπατήσει τους λαούς. Το democracy επιβάλλεται δια της βίας (όπως ο Bush επέβαλλε democracy στο Ιράκ, όπως ο Clinton στην Γιουγκοσλαβία). Δεν είναι τυχαίο το ότι οι λέξεις στις μέρες μας έχασαν τελείως το νοημά τους. Ούτε είναι τυχαίο το ότι χρησιμοποιούν το ελληνικό φως σαν μάσκα για να επιβάλλουν τον σκοταδισμό. ¨Χρησιμοποιώντας τα δικά σας όπλα θα σας νικήσουμε῾῾. Οσοι ενδιαφέρονται ας διαβάσουν την θεωρία της καταστροφής (deconstruction) του εβραίου Derrida. Αυτήν μαθαίνουν τα παιδιά μας στα πανεπιστήμια όλης της Ευρώπης και της Ελλάδας.

     

  5. kimonbel
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288446815393#c4667692055779766664'> October 30, 2010 at 4:53 PM

    ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΠΟ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 146 π.χ.ΑΠΟ ΡΩΜΑΙΟΥΣ, ΕΠΑΨΕ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
    ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΜΕΧΡΙ 1453 ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΗΤΑΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ.
    ΑΠΟ ΤΗ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΜΑΤΟΣ (ΚΡΑΤΙΔΙΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ) ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ (ΤΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ) ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ... ΑΡΑ Ο ΔΥΣΜΟΙΡΟΣ ΝΕΟΛΛΗΝΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΙΑ 2.500 ΧΡΟΝΙΑ, ΠΑΡΑ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ.
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΝΤΕΣ ΤΟ IMPERIUM ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ.
    ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΗΤΑΝ ...ΟΤΙ ΘΕΛΑΝ ΚΑΝΑΝΕ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥΣ!!! ΗΤΑΝΕ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΥΣΗ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΕΧΕΙ...
    ΕΔΩ ΣΕ ΕΜΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ "Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΣ" ΑΛΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΑΣΤΙΧΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
    ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ!!! ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΓΙΑ ΠΙΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ ΜΙΛΑΜΕ).

     

  6. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288464985418#c248317069321468533'> October 30, 2010 at 9:56 PM

    ....SYNELLHNES...ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ.....ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΠΛΕΥΡΗ.....ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΟΠΛΕΥΡΗΣ ΣΤΟ ΝΤΕΜΟΚΡΑΣΥ ΑΝΕΦΕΡΕΤΟ.....ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ....ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ....ΝΤΕΜΟΚΡΑΣΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ?????ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ....ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ?????.....ΤΙ ΗΤΑΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ???....ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΕ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΥΦΤΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΟΒΡΙΟΥΣ ....ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ???....ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΘΕΣΑ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΚΕΨΙ.....

     

  7. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288475067200#c3384384055668253335'> October 31, 2010 at 12:44 AM

    Η δημοκρατία εκφράζεται με την θέληση των πολλων. Η μοναρχία/δικτακτορία με την θέληση του ενός που την επιβάλλει στους πολλούς. Οταν η μειονότητα επιβάλλει στην πλειονότητα είναι ένα είδος δικτακτορίας. Ολά αλλάζουν δραματικά τριγύρω μας για μας τους Ελληνες εδώ στην χώρα μας. Δεν υπάρχει κυβέρνηση, δεν υπάρχει νόμος, δεν υπάρχει τάξη, δεν υπάρχει δημοκρατία, η θρησκεία σβήνει, η οικογένεια σβήνει. Γιατί άραγε; Γιατί πρέπει να σβήσουμε ως έθνος. Καποιοι κάνουν μεγάλη προσπάθεια ξεχαστεί οτι έχουν διδάξει οι αρχαίοι Ελληνες. Ολα πρέπει να γκρεμιστούν και στην θέση τους να μπούν οι απαιτήσεις της Νέας Τάξης. Αν διερωτάστε γιατί τα παιδιά σας που φτύνετε αίμα να τα μορφώσεται (στέλνοντας τα και στα ξένα πανεπιστήμια)γίνονται αναρχοκομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι, ανθέλληνες και προδότες δεν έχετε παρά να διαβάσετε το βιβλίο του Jacques Derrida, On Cosmopolitanism and Forgiveness, Routledge 2002.

     

  8. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288540554657#c7973437291138587109'> October 31, 2010 at 5:55 PM

    Για πες μας εσύ που το έχεις διαβάσει τί λέει ο Ντερριντά.

     

  9. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288542918208#c7325193329132140323'> October 31, 2010 at 6:35 PM

    Εγώ το έχω διαβάσει και έχω βγάλει τα δικά μου συμπεράσματα. Να το διαβάσεις και συ και να βγάλεις τα δικά σου. Δεν είναι μεγάλο βιβλίο.

     

  10. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288549627075#c806523024131296032'> October 31, 2010 at 8:27 PM

    Η δράση της λέσχης Bilderberg αρχίζει να ξεσκεπάζεται

    Η διαβόητη λέσχη Bilderberg έχει έρθει και πάλι στο προσκήνιο, μετά τη δημοσίευση άρθρου του Fidel Castro, στο οποίο προειδοποιεί πως η «…κλίκα αυτή έχει μετατραπεί σε ένα είδος παγκόσμιας κυβέρνησης, που ελέγχει όχι μόνο τη διεθνή πολιτική και οικονομία, αλλά ακόμη και τον πολιτισμό…»
    Αυτό το διάστημα ζούμε μια παγκόσμια αφύπνιση για το θέμα της νέας τάξης πραγμάτων, καθώς εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ανακαλύπτουν τη πηγή της πραγματικής πολιτικής κυριαρχίας και το λόγο για τον οποίο ο πλανήτης μας οδηγείται προς την υποδούλωση και τη δικτατορία.
    Ο Castro μιλάει για ένα σχέδιο «εγκατάστασης μιας παγκόσμιας κυβέρνησης χωρίς σύνορα, που δεν θα δίνει λόγο σε κανέναν…»........
    klassikoperiptosi.blogspot.com

     

  11. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288639416098#c3128685456109852874'> November 1, 2010 at 9:23 PM

    ......OLA KATALHGOYN SYNELLHNES....ΣΤΑ ΠΕΡΙΦΗΜΑ '''''ΠΡΩΤΟΚΟΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ''''''ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΟΙ ΕΒΡΑΙΘΟΙ ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΤΣΙΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΤΑ......ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΕΙΠΩΘΕΙ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ 1893.....ΟΣΑ ΛΕΝΕ ΚΕΙ ΜΕΣΑ....ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΛΗΘΕΥΘΕΙ ΜΕΧΡΙ ΚΕΡΑΙΑΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!.....ΔΙΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ.......ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΧΙΤΛΕΡ....ΤΟ ΕΙΧΕ ΕΚΤΥΠΩΣΕΙ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.....ΝΑΙ Ο ΧΙΤΛΕΡ ...Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΥΑΛΟΦΥΓΟΔΙΚΟΥΣ......

     

  12. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288661144964#c9193672524213781151'> November 2, 2010 at 3:25 AM

    <>.................πολυ σωστα κυριε!!!!
    την θεση των μηλιων,σαμιων και ιστιαιων,θα μας πειτε ποιος θα ειναι ο τυχερος που θα την παρει??
    Φρονω οτι η ανθρωποτης εχει αναγκη χαρακτηρων τυπου "Μελισσου" και "Λυσσανδρου" και οχι καθαρματων τυπου "Περικλεους",απογονος αλητηριου
    δημαγωγου(Ξανθιππου)........αυτος ο τελευταιος κατεδιωξε τον Μιλτιαδη,και ο κανακαρης του,κατεδιωκε τον υιο του Μιλτιαδη.Και οι μεν Μιλτιαδης και ο υιος του απεδειχθησαν εν τοις πραγμασι κυνηγοι περσομηδοβαρβαρικων κεφαλων και εν αμυνη(μαραθωνας),και εν επιθεσει(κιτιον,ευρυμεδων),ο δε βορβορωδης δημαγωγος Περικλης,απεδειχθει εν τοις πραγμασι,κυνηγος ελληνικων κεφαλων(σαμος,μηλος,ιστιαια κ.α.).Δικαιως του τα "εχωσε" η αδερφη του Κιμωνα κατα
    την διαρκεια των φανφαρονισμων του ενεκα των κατορθωματων του στην σαμο.
    Κατηγορειτε τις η.π.α για την πολιτικη των κανονιοφορων και της εξαγωγης της δημοκρατιας.Μα δεν βλεπετε οτι ο πρωτος διδαξας ηταν ο Περικλης και η αθηναικη δημοκρατια με την πολιτικη των τριηρεων? Αυτος ειναι ο διαχρονικος δασκαλος ολων των μετεπειτα ιμπεριαλισμων.Ακομη και οι ρωμαιοι με προτυπο την πολιτικη του περικλη μπηκανε στα πραγματα της ελληνικης χερσονησου,προσκεκλημενοι δημοκρατων ελληνων,εναντιων αλλων ελληνων μη δημοκρατων(μακεδονων).................
    Και μια αντιπαραβολη ιστορικου χαρακτηρα,ορμωμενος απο τα δικα σας σχολια.....(Ξανθιππος-Περικλης-Περικλης ο νοθος του Περικλεους και της Ασπασιας) με (γερο παπανδρεου/παπατζης-ανδρεας παπανδρεου/αλητης-γαπ/βλακας)
    .....διαχρονικα αυτα ειναι τα υποπροιοντα της δημοκρατιας-οχλοκρατιας.....
    οι μεν πρωτοι βουλιαξαν την αθηνα,οι δε δευτεροι βουλιαξαν το νεοβυζαντινο εκτρωμα που σφετερισθηκε το ιερο ονομα "ΕΛΛΑΣ"............................
    Και επειδη διαπιστωνω οτι η δημοκρατια τρεχει απο τα μπατζακια σας,
    να σας υπενθυμισω την μεγαλη κουβεντα "ουκ αλλης πολιτειας τυραννις καθισταται,η,εκ δημοκρατιας".Αυτος που την εξεστομισε υπηρξε και το θυμα του πρωτου ιστορικα τελεσθεντος εγκληματος κατα της ανθρωποτητος,με δραστη του εγκληματος την-εξυπνη κατ'εσας-αθηναικη δημοκρατια..............
    Ιστορικο λαθος των Λακεδαιμονιων,να μην εφαρμοσουν την εισηγηση κορινθιων και κερκυραιων για εκ θεμελιων καταστροφη της αθηνας και γενικη καθαρση του αθηναικου πληθυσμου.Η ιστορικη πορεια του ελληνισμου θα ηταν καλυτερη και χωρις την αθηναικη δημαγωγια.
    Τελικα ολα τα καλα της ανθρωποτητος γεννηθηναν σε αυτη τη γη,αλλα και ολα τα κακα επισης.......μην ψαχνετε αλλου.ολοι αυτοι που τους κατηγορειτε για τα κακα του κοσμου,αυτους εδω ειχαν δασκαλους.......

     

  13. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288687407154#c1774523743926690766'> November 2, 2010 at 10:43 AM

    Το δημοκρατικό πολίτευμα και κατ επέκταση η αρχαιολατρεία-ελληνολατρεία
    είναι τα πιό ατράνταχτα ιστορικά άλλοθι της ντεμόκρασι.

     

  14. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288695993627#c3213427944425539037'> November 2, 2010 at 1:06 PM

    ΑΝΩΝΥΜΕ 12

    ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΟΡΟ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ; ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΦΥΤΡΑ ΕΙΣΑΙ; ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΣ, ΑΛΒΑΝΟΣΠΟΡΟΣ, ΕΒΡΑΙΟΣ Ή ΣΚΟΠΙΑΝΟΣ;
    ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

    ΠΡΩΤΟΝ Ο ΕΛΛΗΝ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΥΒΡΙΣ.
    ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ο ΕΛΛΗΝ ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΑΚΩΣΕΙ.
    ΤΡΙΤΟΝ Ο ΕΛΛΗΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΑΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΧΩΣΕΙ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΓΗ. ΔΙΟΤΙ Ο ΕΛΛΗΝ ΔΕΝ ΚΤΥΠΑ ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ.
    ΤΕΤΑΡΤΟΝ Ο ΕΛΛΗΝ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙ.

    ΔΕΝ ΕΙΝΑ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙΣ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΣΟΥ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΙΣΟΛΟΓΑ. ΑΠΑΤΑΣΕ ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ.

    ΑΝΤΕ ΝΑ ΕΝΩΘΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΜΟΕΘΝΕΙΣ.
    ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΜΑ. ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙΣ ΕΔΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΟΥΤΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ.
    ΑΝΤΕ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΕΔΩ (ΕΒΡΑΙΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΦΕΥΡΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ), ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΗΚΕΙΣ.

    Historians Admit To Inventing Ancient Greeks
    http://www.theonion.com/articles/historians-admit-to-inventing-ancient-greeks,18209/

     

  15. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288696046371#c1310718679567762866'> November 2, 2010 at 1:07 PM

    Και για να κυριολεκτούμε ο Θουκιδίδης είναι το βούτυρο στη φέτα των στρατιωτικών αμερικανικών σχολών και όχι μόνον,τα ανώτατα στελέχη
    τον έχουν στο προσκεφάλι τους. Να λοιπόν γιατί πρέπει να είμαστε
    υπερήφανοι που είμαστε έλληνες, διδάξαμε στους αμερικάνους την δημοκρατία
    και αυτοί την έχουν εξελίξει σε πραγματική επιστήμη διακυβέρνησης των μαζών, καλή ώρα σαν την δική μας σε αυτή τη χώρα. Σίγουρα οι μαθητές
    ξεπέρασαν κατά πολύ τους δασκάλους τους κι είναι αυτό ακόμα ένα αδιαμφισβήτητο επιχείρημα του μεγαλείου της αρχαίας ελλάδας.

     

  16. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288696587809#c2629802632448465393'> November 2, 2010 at 1:16 PM

    Η ντεμόκρασι είναι η αδιαμφισβήτητη ιστορική εξέλιξη της δημοκρατίας.

     

  17. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288701898640#c784334441036713302'> November 2, 2010 at 2:44 PM

    Βεβαια οι κατήγοροι των αρχαίων Ελλήνων σιωπούν και αποκρύπτουν το μεγαλείο τους. Δεν σχολιάζουν το γιατί στίς δημοπρασίες παγκοσμίως ελληνικοί πάπυροι αγοράζονται απο αμερικανικές στρατιωτικές υπηρεσίες, ούτε γιατι η συγγραφική δουλειά των αρχαίων Ελλήνων εχει μαζευτεί όλη στη Αμερική (LOEB εκδόσεις σε αρχαία ελληνικά και αγγλικα), ούτε γιατί ο Παλίμψηστος του Αρχιμήδη και ο μηχανισμός των Αντικυθήρων (ο αρχαιότερος υπολογιστής στην υφήλιο 2500 χρόνων) είναι αντικείμενα σύγχρονης επιστημονικής έρευνας. Και για να έλθουμε στίς μέρες μας δεν μας εξηγούν πως οι Ελληνες ακόμα μεγαλουργούν μακριά από τους ξενόσπορους που μαζεύτηκαν στα ιερά χώματα της Ελλάδας (μικρό παράδειγμα ο Καντέλας που κρατά την έδρα των μαθηματικών στην Οξφόρδη). Αλλά σαν τους τότε εχθρούς του Ελληνισμού που έγδαραν ζωντανή την Ελληνίδα φιλόσοφο και μαθηματικό Υπατία, ανένδοτοι επί τω έργω. Θα έλθει και η σειρά τους.

     

  18. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288775369738#c6928520953882982927'> November 3, 2010 at 11:09 AM

    Δεν είπαμε κάτι διαφορετικό από εσάς ανώνυμε 17 ο κάθε έλληνας,ο κάθε
    ελληνοαμερικανός,τέλος το κάθε ανώτατο στέλεχος των ΗΠΑ μπορεί να υπε-
    ρηφανεύεται για το μεγαλείο της αρχαίας ελλάδας για τους προσωπικούς
    του λόγους, όλοι είναι κατενθουσιασμένοι και ικανοποιημένοι, υπερήφανοι
    όμως είναι οι ελληνες με το έψιλον κεφαλαίο.

     

  19. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288781097876#c6855493038689316004'> November 3, 2010 at 12:44 PM

    Ανώνυμε 18 δεν ξέρω ποιό σχόλιο έγραψες, το σχολιό μου (17) απευθυνόταν σε αρνητικά σχόλια τύπου ανώνυμου 12, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να διασπέρνουν το πόσο κακοί ήταν οι αρχαίοι Ελληνες. Δυστυχώς πάρα πολλοί νεοέλληνες διαβάζουν την ιστορία μας από ξένες μεταφράσεις οι οποίες όντας στα χέρια εβραίων διαστρεβλώνουν και υποτιμούν τους αρχαίους μας προγόνους. Τέτοιου είδους διαστρέβλωση και δυσφήμηση έχει στόχο να ξεριζώσει τις ελληνορωμαΪκές βάσεις του δυτικού πολιτισμού εν γένει (ύπουλη, αναίμακτη επίθεση και καταστροφή), και ειδικά τις βάσεις του δικού μας ελληνικού πολιτισμού.

    Οπως πάρα πολύ σωστά γράφει ο κ.Παναγιώτης ΤραΪανού όλα αλλάζουν ή διαστρεβλώνονται την στιγμή που ο περιούσιος λαός ελέγχει τα πάντα.
    Η ιστορία, η φιλοσοφία ξαναγράφονται. Π.χ στις νέες εκδόσεις του αντισημίτη Αμερικανού συγγραφέα Mark Twain έχουν κοπεί ολόκληρες
    παράγραφοι που αναφέρονται στους εβραίους.

     

  20. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288781387915#c5556139776039972882'> November 3, 2010 at 12:49 PM

    Συνεχίζοντας, και για να απευθυνθώ στο σχολιό σου ανώνυμε 18, δεν νομίζω ότι οι Αμερικανοεβραίοι έχουν στοιβάξει και μελετούν την αρχαία ελληνική γνώση από υπερηφάνεια (ο Loeb ήταν εβραίος).

     

  21. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288785829205#c1913622133852405088'> November 3, 2010 at 2:03 PM

    Ανώνυμε 19 ποιός σας είπε πως διαβάζουμε την ιστορία από "σημιτικούς
    συνωμοτούντες κύκλους" μήπως ο Πλάτωνας και κυρίως ο Σωκράτης ανήκουν
    στην "σημιτική συνωμοσία" κατά των "ελλήνων πατριωτών" η ιστορία μιλάει
    από μόνη της, η δημοκρατία είναι το πολίτευμα των σάιμποργκ, το ανθρώπινο
    είδος βολεύεται με δημαγωγία,οχλοκρατία και δικτατορία σε δημοκρατικά
    πάντα περιτυλίγματα. Κατά τα άλλα να μην ρίχνουμε την ευθύνη γενικά
    και αόριστα στους πολύ πλούσιους εβραίους, έχουμε και πλούσιους έλληνες
    που συμπεριφέρονται όπως και οι πρώτοι και θα θελαν πολύ μάλιστα να γίνουν σαν κι αυτούς.
    Συμπέρασμα συνομωτούντες υπάρχουν και θα υπάρχουν, γιατί υπάρχουν
    ανθρωπάκια υποψήφια για κάθε είδους εξυπηρέτηση και διεκπεραίωση
    προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα εισόδημα είτε προς επιβίωση,είτε
    προς πλουτισμό.
    Η χρεοκοπία της Ελλάδας βρίσκεται σε όλα τα επίπεδα αυτής της χώρας
    από τα ανώτατα μέχρι τα κατώτατα.....τό πε και ο κύριος Πάγκαλος
    φταίνε μετά οι κάθε είδους "εβραίοι" που συνομωτούν.....βρήκανε
    και κάνουνε.......

     

  22. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288785949772#c778270020697489291'> November 3, 2010 at 2:05 PM

    συνομωσία ορθογραφικό

     

  23. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288787137172#c5942159465608988127'> November 3, 2010 at 2:25 PM

    Και κάτι ακόμα πήγαινε στο τελευταίο χωριό αυτής της πτωχευμένης σε
    όλα τα επίπεδα χώρας και παρατήρησε την διαπλοκή των κατοίκων με την
    εξουσία....την όποια εξουσία..κονοτική..δημοτική...κομματική..κρατική
    εκεί θα εμπεδώσεις το πραγματικό νόημα της δημοκρατίας...θα καταλάβεις
    δηλαδή πως όλα είναι συγκοινωνούντα δοχεία, πως το κράτος των αθηνών
    είναι το τελευταίο χωριό της πτωχευμένης ελλάδας.

     

  24. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288792896931#c8232502487715123500'> November 3, 2010 at 4:01 PM

    Μπλέξαμε με τις ανωνυμίες .... Ειμαι αυτός που έγραψε το σχόλιο 19. Ανώνυμε 21 απευθύνεσαι σε μένα αλλά δεν ξέρω ποιό σχόλιο έγραψες για αυτό τον λόγο δεν μπορώ να σου απαντήσω, αλλά με όλο τον σεβασμό μπορώ να υποθέσω ότι όποιος έχει την μυἰγα μυγιάζεται.

    Επί του άρθρου, συγκρίνουμε την αρχαία ελληνική δημοκρατία, μία εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων με την σημερινή μετάφρασή της παγκοσμίως.
    Με την κλοπή της ελληνικής λέξης και την αλλαγή της σημασίας της. Ενα είναι σίγουρο ότι η τότε δημοκρατία δεν έχει καμμία σχέση με την εβραιο-αγγλο-σαξονική democracy. Το democracy είναι μια μάσκα που καλύπτει το dictatorship (δικτακτορία - δεν εφεύραν οι αρχαίοι Ελληνες ούτε την λέξη ούτε την έννοια). Το αν οι αρχαίοι Ελληνες ήταν κακοί ή καλοί είναι άλλο θέμα. Το άν η δημοκρατία σαν πολίτευμα ήταν κακό ή καλό είναι και πάλι άλλο θέμα. Δεν θα αρπαζόμαστε από κάθε ευκαιρία να κατηγορήσουμε τους αρχαίους.

    Το θέμα είναι ότι με δικαιολογία το democracy, σήμερα γίνονται τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον των λαών. Δηλαδή παίρνουν το φώς και το μετατρέπουν σε σκοτάδι. Δηλαδή κοροίδεύουν τους λαούς που έχουν σαν βάση τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, για να μην παρουσιάσουν αντίσταση.
    Δηλαδή θα σας νικήσουμε με τα ίδια σας τα όπλα.

     

  25. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288803738565#c3595952124337844136'> November 3, 2010 at 7:02 PM

    Το δημοκρατικό πολίτευμα των Αθηνών κατέδειξε ιστορικά την ανεπάρκεια
    του ανθρώπινου ζώου. Το δημοκρατικό πολίτευμα παρήκμασε και ενταφιάστηκε
    με το τέλος του πελοπονησιακού πολέμου. Η δύση και οι αγγλοσάξωνες κάνανε
    αυτήν την ιστορική ανεπάρκεια, λειτουργική δυνατότητα με τον κοινοβουλευτισμό. Η ελληνολατρεία και ο φιλελληνισμός ιστορικά τους
    ανήκει, καθώς επίσης και η ανάδειξη της δημοκρατικής ουτοπίας σε ανώτατο
    όργανο ελέγχου και χειραγώγησης των μαζών σε διεθνές επίπεδο.

     

  26. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288807635382#c4318541052693753904'> November 3, 2010 at 8:07 PM

    Κατά την ταπεινή μου γνώμη οι αγγλοσάξονες έχουν σαν βάση τους την ρωμαίκή αυτοκρατορία. Αυτήν γνώρισαν από πρώτο χέρι. Αυτή άφησε τα ερείπια της στις χώρες τους. Σε αυτήν υποκλίνονται και αυτήν έχουν ως οδηγό. Δεν είναι τυχαίο οτι ολοι οι κυβερνούντες κάνουν επίσκεψη στο Βατικανό για να φιλήσουν το χέρι του Πάπα, ούτε τυχαίο ότι μετά επισκέπτονται και προσκυνούν και τον τοίχο των δακρύων φορώντας το καπελάκι.

    Η λέξη δικτακτορία ειναι λατινική (από το ρήμα dictare)και το καθεστώς ρωμαΪκή εφεύρεση. Αλλά πως να την χρησιμοποιήσουν αφού στην εποχή μας η λέξη συνδέεται όχι μόνο με τον φασισμό του Χίτλερ αλλά και με τα καθεστώτα που επιβάλλει η Αμερική σε ορισμένες χώρες. Ετσι επινοήθηκε το democracy. Μια και προέρχεται από την ελληνική γλώσα έχει κύρος. Ο Μπούς έκανε εισβολή στο Ιράκ και είπε ότι ήθελε να τους δώσει democracy. Ο Κλίντον και ο Μπλαίρ ήθελαν και αυτοί να χαρίσουν democracy όταν ισοπέδωναν την Γιουγκοσλαβία. Και όποιος δεν κάθετε καλά θα του δώσουμε democracy. Και τελικα μας βάζουν και ψηφίζουμε λογω του ότι democracy σου λένε οι ψεύτες.

     

  27. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288809000124#c4824424162856272938'> November 3, 2010 at 8:30 PM

    συνέχεια/

    Επίσης στα ΜΜΕ ο Σαντάμ ήταν δικτάκτορας το ίδιο και ο Μιλόσεβιτσ. Στις εφημερίδες βλέπαμε τους καημένους τους Αλβανούς αδύνατους πίσω από σύρματα σε στρατόπεδα όπως τότε οι εβραίοι. Αργότερα αφού έπέβαλαν το democracy αποδείχτηκε ότι η φωτογραφία ήταν φτιαχτή (με photoshop). Δηλαδή τους κατηγορούν για αυτό ακριβώς που είναι αυτοί (Μπούς, Κλίντον, Μπλαίρ και σια). Δηλαδή αντιστρέφουν.

    Πέτυχαν πολλά με το democracy. Πρώτον για παραδειγματισμό αν κάποιος κουνηθεί θα πάθει democracy. Δεύτερον συνεχίζουν το ῾διαίρει και βασίλευε῾῾ των Ρωμαίων (αυτοί το εφεύραν και αυτό) στρατηγική που συμφέρει τα σχεδιά τους στην ευρώπη και σε όλη την υφήλιο και τρίτον με το democracy αποκοιμίζουν τους λαους - νομίζουν οι λαοί ότι είναι ελεύθεροι να αποφασίζουν ενώ στην πραγματικότητα είναι σκλάβοι, στρουμφάκια.

     

  28. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288809094792#c2046048470671289670'> November 3, 2010 at 8:31 PM

    Λάθος,όχι την ρωμαική αυτοκρατορία,αλλά την ρωμαική δημοκρατία γιατί
    αυτό που ο κύριος Τραιανού αποκαλεί ντεμόκρασι,ρωμαική δημοκρατία είναι
    μετα κυνοβουλευτισμού.

     

  29. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288815465226#c7062957334006275958'> November 3, 2010 at 10:17 PM

    Πως μπορει κανεις να μεταφρασει το κειμενο στα αγγλικα; Θα ανοιξει πολλα ματια ......

     

  30. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288820118285#c5482584935219601945'> November 3, 2010 at 11:35 PM

    H REBUBLICA ROMANA, η Ρωμαϊκή δημοκρατία ήταν μια επανάσταση των αριστοκρατών για να ρίξουν τους Ετρούσκους βασιλιάδες. Δεν ήθελαν να δώσουν ψήφο στον λαό. Ο λαός όμως επαναστάτησε και έτσι αναγκαστικά του έδωσαν ψήφο. Ο λαός ψήφιζε αρχηγούς που αποφάσιζαν για αυτούς. Αυτοί οι αρχηγοί αποτελούσαν την Ρωμαϊκή Σύγκλητο (Roman Senate). ¨Ομως μόνο οι πλούσιοι μπορούσαν να ψηφιστούν ως μέλη. Η σύγκλητος είναι στην Αγγλία το House of Lords και στην Αμερική το Congress.
    H Ρωμαϊκή δημοκρατία αποτελεί τη βάση για τις περισσότερες σύγχρονες δημοκρατίες. Απο κεί έχει τις ρίζες του το democracy που δεν έχει καμμία σχέση με την αρχαία ελληνική δημοκρατία.

     

  31. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288865477022#c76755493000110517'> November 4, 2010 at 12:11 PM

    Ε όχι και καμία σχέση κοτζάμ Θουκυδίδης είναι αυτός, αυτόν είπαμε
    έχουν σαν ευαγγέλιο οι στρατιωτικές ακαδημίες των ΗΠΑ. Ακμή και
    παρακμή της αθηναικής "δημοκρατίας", μέγιστο μάθημα για τους ρωμαίους
    δημοκράτες του σήμερα. Είπαμε πως την αρχαιολατρεία που δικαιωματικά
    τους ανήκει,την έχουμε εισάγει υπό την μορφή προγονοπληξίας.

     

  32. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288865653238#c8709197996872325352'> November 4, 2010 at 12:14 PM

    αρχαιολατρία ορθογραφικό

     

  33. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288874686958#c5873595454540053165'> November 4, 2010 at 2:44 PM

    Εντάξει ανώνυμε 31 σωστά είπες και συμφωνούμε.
    Ο Θουκυδίδης ήταν ιστορικός που έγραψε για τον Πελοποννησιακό πόλεμο και φυσικά οι στρατιωτικές ακαδημίες όλου του κόσμου πρέπει να τον διαβάζουν μαζί με την 'Τέχνη του Πολέμου' του Κινέζου Sun Tzu και την 'Τέχνη του Πολέμου' του Ιταλού Machiavelli. Αυτά είναι κλασσικά βιβλία.
    Στην συζήτηση περί αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας και democracy προσπαθούμε να καταλάβουμε με την βοήθεια αυτού του καταπληκτικού άρθρου του κ.Τραϊανού τι στην ευχή πολίτευμα έχουμε σήμερα και γιατί παθαίνουμε ότι παθαίνουμε. Ο τίτλος του άρθρου είναι ενδεικτικός. Δημοκρατία vs (versus) Democracy δηλαδη Δημοκρατία έναντι του Democracy. Αρα υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο. Το democracy σαν πολίτευμα στις δυτικές χώρες είναι οργανωμένο πάνω στα πρότυπα της ΡωμαΪκής Republica. Ας μας διαφωτίσει ο κ.Τραϊανός πάνω σε αυτό.

     

  34. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288880355861#c6660685946302335862'> November 4, 2010 at 4:19 PM

    ¨Είπαμε πως την αρχαιολατρεία που δικαιωματικά
    τους ανήκει,την έχουμε εισάγει υπό την μορφή προγονοπληξίας῾.

    εκτός του ότι έχεις δικτακτορικό ύφος στα σχολιά σου είσαι και ανθέλληνας

     

  35. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288901383792#c589819206802840533'> November 4, 2010 at 10:09 PM

    Είπαμε Αθηναική "Δημοκρατία" εφαρμόστηκε με τα γνωστά αποτελέσματα
    των εξοστρακισμών, της δημαγωγίας, την πλατωνική πολιτεία των αρίστων, και το κορυφαίο "δημοκρατικό" γεγονός της σωκρατικής θυσίας στον βωμό της διεφθαρμένης πόλης κράτους.

     

  36. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1288907573688#c373152995530465655'> November 4, 2010 at 11:52 PM

    ΠΡΟΣ "14"

    ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΝΙΤΗ.
    Η, ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑΝΙΣΤΗ ΙΕΧΩΒΙΤΗ.
    ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙΣ ΕΣΥ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ?

     

  37. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289044688937#c4039155814521024312'> November 6, 2010 at 1:58 PM

    Ανώνυμε 33, επειδή δεν νομίζω να σου απαντήσει ο ίδιος ο κύριος Τραϊανού, επίτρεψέ μου να σε βοηθήσω, δίνοντάς σου μια απάντηση που κατά την ταπεινή μου άποψη προσεγγίζει το πολίτευμά μας και εξηγεί γιατί παθαίνουμε ό,τι παθαίνουμε. Νεοφιλελεύθερη Διαβαθμισμένη Ολιγαρχική Δικτατορία έχουμε, σε περιτύλιγμα Προεδρευόμενης Κυνοβουλευτικής Democracy.

    Νεοφιλελεύθερη: Μας το λένε κάθε μέρα. Οι πολιτικές θέσεις και στρατηγικές συμμορφώνονται με τις "αγορές" και τις επιλογές των κεφαλαιοκρατών.
    Διαβαθμισμένη Ολιγαρχική: Λίγες πανίσχυρες οικογένειες κουμαντάρουν τον πλανήτη. Από κει και πέρα, όποιος θέλει να διακριθεί πρέπει να "παίζει" με τους κανόνες που έχουν θέσει αυτές. …Αν θέλει να κερδίσει την εύνοιά τους και να καθιερωθεί ως τοποτηρητής της περιοχής όπου βρίσκεται η χώρα του, υπό τις αντίστοιχες συνθήκες να καθιερωθεί τοποτηρητής στην επικράτεια της χώρας του κοκ..
    Δικτατορία: "Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας" κι άμα θέλουμε τον βομβαρδίζουμε, για να "συνέλθει" και να παραδειγματίζονται οι υπόλοιποι.
    Προεδρευόμενη: Αφορά στον διακοσμητικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας.
    Κυνοβουλευτική (κύων = σκύλος): Σαματατζίδικα "σκυλιά" που δήθεν βουλεύονται ενώ χειραγωγούνται από τα "μαντρόσκυλα"-κομματάρχες τους και όλα μαζί υπακούουν στα αφεντικά τους, εφαρμόζοντας τις αποφάσεις που πάρθηκαν ερήμην τους με παρασκηνιακές διαδικασίες.
    Democracy: Αγγλοξαξονικοποιημένοι υποτελείς "πολίτες" (δήμος) με άγνοια, μη-ενεργοί, αδιάφοροι, ανεύθυνοι.

    Ελπίζω να σε κατατόπισα.

     

  38. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289069896399#c3103645295975284769'> November 6, 2010 at 8:58 PM

    Δεν ξέρω κατά πόσο γίνεται αντιληπτό, αλλά –εκτός των άλλων– εκείνο που διδάσκει ο Παναγιώτης Τραϊανού με τα κείμενά του είναι η λογική της απλής λογικής. Απλά είναι τα πράγματα, φίλοι μου. Σαφώς και το εξουσιαστικό οικοδόμημα είναι ακατόρθωτο να γίνει κατανοητό στο σύνολό του, όμως τα θεμέλιά του είναι δομημένα με απλό τρόπο. Και γι’ αυτόν τον λόγο, με εξίσου απλό τρόπο μπορούν να αποσταθεροποιηθούν οδηγώντας σε κατάρρευση την πολυσύνθετη ανωδομή. Αρκεί να σκεφτούμε απλά και να συνειδητοποιήσουμε τι μας συμβαίνει και τι συμβαίνει γύρω μας. Οι περισσότεροι σήμερα δεν μπορούμε να σκεφτούμε απλά. Οι πονηροί του κατεστημένου κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους προκειμένου να μη σκεφτόμαστε απλά και να μπερδευόμαστε, να πνιγόμαστε μόνοι μας σε μια κουταλιά νερό! Κάνουν τα πάντα ώστε να μη δούμε αυτό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, βάζοντάς μας να αγναντεύουμε. Με διαφορετική διατύπωση-προσέγγιση, μας ενθαρρύνουν να στριφογυρίζουμε γύρω από τον εαυτό μας για να πιάσουμε την "ουρά" μας, βεβαιώνοντάς μας πως αν το πετύχουμε θα λυθούν τα προβλήματά μας, τα οποία εσκεμμένα μάς προκαλούν οι ίδιοι. Όμως, επιβάλλεται να δούμε και απ’ "έξω" αυτήν μας την απόπειρα. Μόνο τότε θα καταλάβουμε ότι το μόνο που μπορούμε να καταφέρουμε είναι να λαχανιάσουμε, και φυσικά, να ζαλιστούμε. Άντε, και να γυμνάσουμε το σώμα μας στο τρέξιμο και το κεφάλι μας στο στριφογύρισμα και στη ζαλάδα. Πρέπει, κάποτε, όλοι μας να κοιτάξουμε τα πράγματα από "ψηλά" – και προπαντός με καθαρό μυαλό. Όσο δεν κάνουμε κάτι τέτοιο, είναι σίγουρο ότι κάποιοι θα μας προκαλούν προβλήματα και θα μας εκμεταλλεύονται. Είναι σίγουρο ότι κάποιοι θα επιβραβεύουν τα γυμνασμένα κορμιά με τα ανθεκτικά κεφάλια στο στριφογύρισμα και τη ζαλάδα. Το στριφογύρισμα και τη ζαλάδα μας εκμεταλλεύονται κάποιοι, αιώνες τώρα. Στα προβλήματα που μας δημιουργούν και στα γυμνασμένα σώματα και κεφάλια βασίζουν την ισχύ τους και από αυτά βγαίνουν κερδισμένοι εις βάρος μας.

    Οι Άγγλοι βασιλείς και "ευγενείς" κατασκεύασαν την πρώιμη μορφή της Democracy. Με τις επαναστάσεις που ακολούθησαν ανατράπηκαν, λέει, οι μονάρχες και οι φεουδάρχες, ψηφίστηκαν Συντάγματα και εγκαθιδρύθηκαν οι σύγχρονες παραλλαγές της Democracy. Απαλλάχθηκαν, δηλαδή, οι λαοί από τα δεσμά της ορατής "Σκύλας" και παραδόθηκαν στις ευεργεσίες της αόρατης "Χάρυβδης". Από εκεί και πέρα, οι λαοί έπρεπε να εκπαιδευτούν για να εμπεδώσουν την Democracy, ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να την αμφισβητήσουν και, βέβαια, να συμβάλλουν στις δυναμικές συνθήκες εφαρμογής της. Να έρθουμε κατ’ ευθείαν στο σήμερα.

     

  39. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289069955760#c8705930882911845353'> November 6, 2010 at 8:59 PM

    (συνεχεια)
    Από την τρυφερή παιδική ηλικία οι άνθρωποι εφαρμόζουν τις βασικές αρχές της Democracy. Από την τρυφερή παιδική ηλικία οι μαθητές μαθαίνουν να επιλεγούν κάποιους οι οποίοι θα ηγούνται των άλλων. Επιλέγουν εκείνους που έχουν έστω και λίγη, έστω υποσυνείδητα, μεγαλύτερη "αξία" από τους υπολοίπους. Μέσω αυτής της διαδικασίας σιγουρευόμαστε από μικροί πως κάποιοι ανάμεσά μας έχουν "κάτι" παραπάνω… Το γεγονός αυτό, βεβαία, δεν έχει αντίκτυπο μόνο στην αντιπροσώπευση. Αυτοί οι "άξιοι" υποτίθεται ότι θα πρέπει να λαμβάνουν κάποιες αποφάσεις για όλους. Συγχρόνως, υποτίθεται ότι θα αναλαμβάνουν και την ευθύνη για την υλοποίηση των αποφάσεων τους και τις ευθύνες των αποτελεσμάτων τους. Έτσι, όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουν σκοτούρες και, κυρίως, δεν έχουν ευθύνες. Από την ανέμελη, απονήρευτη –και προπαντός ευαίσθητη– παιδική ηλικία μαθαίνουμε να βασιζόμαστε και να αναθέτουμε τις τύχες μας σε κάποιους άλλους. Εκεί γίνονται τα πρώτα βήματα άρνησης της αυτοδιαχείρισης και της επιδίωξης απαλλαγής ευθυνών. Καί αυτό, ασφαλώς, δεν έχει αντίκτυπο μόνο στην αντιπροσώπευση. Από το Σχολείο μαθαίνουμε να εκλέγουμε αντιπροσώπους τη στιγμή που, π.χ. στο Δημοτικό, δεν υπάρχει ούτε ουσιαστικό κριτήριο ούτε η ικανότητα της ορθής κρίσης ούτε αποτέλεσμα-κέρδος – δηλαδή, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ! ΜΟΝΟ Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΥΣΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. Όμως γίνεται! Κι ας, εκ των πραγμάτων, είναι αδύνατη η ορθότητα, ακόμη και η λογική υπόσταση αυτής της διαδικασίας. Εν συνεχεία, στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ανακαλύπτουμε τις αρετές και τα οφέλη του κομματισμού και τη νοοτροπία που τον διαπνέει, νοοτροπία που, για το καλό μας, πρέπει να ακολουθήσουμε στην υπόλοιπη ζωή μας. Για το καλό μας…
    Σαν ενήλικες πια, παραχωρούμε τη ζωή μας σε αυτούς που μας λένε ή πιστεύουμε πως έχουν αυτό το "κάτι", και, στο κάτω κάτω, για ό,τι και να μας συμβεί δεν πρόκειται να μας καταλογιστούν ευθύνες – κι αυτό φαίνεται ότι μας αρκεί. Οι ευθύνες μας τελειώνουν από τη στιγμή που θα απομακρυνθούμε από την democratikh παγίδα της κάλπης. Οι στιγμιαίες democratikes ευθύνες λήγουν, όμως, η λήξη τους σημαίνει την έγκριση και την νομιμοποίηση των αυθαιρεσιών στις οποίες ενδεχομένως θα επιδοθούν οι διαχειριστές της εξουσίας που εμείς αναδείξαμε, επειδή η τηλεοπτική δικτατορία μάς έπεισε ότι διαθέτουν αυτό το "κάτι".

    Η εκπαιδευτική διαδικασία για την εφαρμογή της Democracy συνεχίζεται και εξελίσσεται μια ζωή. Είναι κάτι σαν αυτό που λένε και τα σαΐνια μας η "δια βίου εκπαίδευση".

    Οι δαιμονικές δυνάμεις της Νέας Τάξης Πραγμάτων λειτουργούν στοχεύοντας στην παραμέληση της λογικής και στο υποσυνείδητο, συντελούν δε στην ακούσια υποταγή μας. Η λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού και το δίκτυο διασποράς των πολιτισμικών κοπρολυμάτων της Παγκοσμιοποίησης δεν αποσκοπούν μόνο στο οικονομικό κέρδος για τους λίγους. Στοχεύουν και στην εμπέδωση της εσωστρέφειας, του εγωισμού και του εγωκεντρισμού. Στοχεύουν στην ανοχή και τον εθισμό στη μετριότητα, τη γελοιότητα, τη χυδαιότητα και τη διαστροφή, στοχεύουν στην υποστολή κάθε ηθικής. Τέλος, στοχεύουν στη σωματική εξάντληση, στην εγκεφαλική καταστολή και, τελικά, στην κατάπνιξη των όποιων διαθέσεων ή τάσεων για κάθε είδους εκδήλωση αντίδρασης. Αλλά και να βρεθεί ο χρόνος και το κουράγιο να εκδηλωθεί με πράξεις η αντίθεσή σου, μπορεί να βρεις τον μπελά σου, αφού κινδυνεύεις να χλευαστείς, να ξυλοκοπηθείς, να συλληφθείς ή να βομβαρδιστείς. (Για να συνεννοούμαστε, όταν λέμε αντίδραση δεν εννοούμε να πέφτουμε σε νεοταξίτικες προβοκατόρικες παγίδες τύπου "Δεκεμβριανών"!)

     

  40. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289070138279#c1850439934914289524'> November 6, 2010 at 9:02 PM

    (συνεχεια)
    Σήμερα, πολλοί αδιαφορούν για την πολιτική και τα κοινά. Είτε επειδή έχουν πιο σημαντικά ή ενδιαφέροντα πράγματα για να ασχοληθούν (π.χ. να βρουν έναν τρόπο για να ζήσουν αυτοί και η οικογένειά τους ή να παρακολουθήσουν το "Χ-Factor Live" και τα παρασκήνιά του στις απογευματινές εκπομπές) είτε επειδή σιχάθηκαν τους λειτουργούς της και το σύστημά τους είτε επειδή νιώθουν ανίκανοι να παρακολουθήσουν τα δρώμενα και να συμβάλλουν στην εξέλιξή τους. Μέσα στα σχέδια της Εγκληματικής Διεθνούς και των υπηρετών της είναι κι αυτά. Οι περισσότεροι σήμερα δεν προλαβαίνουμε, δεν θέλουμε, δεν μπορούμε ή νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να ασχοληθούμε με την πολιτική. Τέτοιοι τους βολεύει να είμαστε. Μας θέλουν αδρανείς. Δεν θέλουν σκεπτόμενους, ανήσυχους, απαιτητικούς, ενεργούς πολίτες. Κοιμισμένους υπηκόους θέλουν. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μας μετατρέψουν σε άβουλους και, βέβαια, ακόρεστους καταναλωτές. Καταναλωτές που θα αγωνίζονται νυχθημερόν για να αποκτήσουν, καμιά φορά ακόμα και τα αναγκαία, ενώ θα ονειρεύονται τα υπόλοιπα, εκείνα που συνεχώς κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα μας προσδώσουν ποιότητα ζωής και θα μας προσφέρουν ευδαιμονία. Θέλουν καταναλωτές που θα χαλαρώνουν με μορφές διασκέδασης που παραλύουν το μυαλό. Καταναλωτές "ειδήσεων" που θα ενημερώνονται αποκλειστικά και μόνο από τους "ειδικούς". Θέλουν κεφάλια ψηφοφόρων που μια φορά στα τέσσερα-πέντε χρόνια, μέσα στην τύφλα τους, θα ασκούν το διαστρεβλωμένο δικαίωμά τους, πλανεμένοι από την ψευδαίσθηση ότι βιώνουν τη Δημοκρατία.
    Αναμφιβόλως, οι τακτικές που οδηγούν στην συνειδησιακή μετάλλαξη των ανθρώπων αποφέρουν χρήμα με το οποίο εύκολα εξαγοράζεται η πολιτική εξουσία. Από την άλλη, η πολιτική εξουσία υπό τις σημερινές συνθήκες εύκολα μπορεί να αποδώσει και χρήμα στους διαχειριστές της. Οπότε, μοιραία καταλήγουμε σε αινίγματα με αυγά και κότες ή σε παροιμίες με αλληλονιπτόμενα χέρια και πρόσωπα.
    Μέσα από τις democratikes διαδικασίες της "προόδου" εκπαιδευόμαστε με άδηλο τρόπο να αδιαφορούμε για την πολιτική και τα κοινά και να δεχόμαστε αγόγγυστα τις αποφάσεις των ισχυρών και… τη μοίρα μας. Με το κλίμα γενικής σήψης που κάποιοι έχουν μεριμνήσει να επικρατεί παντού, τα γεγονότα δηλώνουν ότι δεχόμαστε αγόγγυστα ακόμη και τα αίσχη των πολιτικών και των ισχυρών. Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως αυτοί είναι οι αφέντες μας, που μπορούν και να μας εκμεταλλεύονται και να μας κλέβουν αν θέλουν, κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τους υποκλινόμαστε και να ζητιανεύουμε για τα δικαιώματά μας. Και οι πολλοί δεν αντιδρούν. Η αδικία και η ανομία, η βία, οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες προβάλλονται διαρκώς. Θεωρείται αυτονόητο πως οι σημαντικότερες συμφωνίες γίνονται "κάτω από το τραπέζι" και εξυπηρετούν ιδιοτελή συμφέροντα. Για τα δεδομένα της σημερινής Ελλάδας, είναι αδιανόητο να ξεκινήσεις να κάνεις οτιδήποτε χωρίς να σκεφτείς πρώτα αν υπάρχει κανένας "γνωστός". Αν έχεις "μέσο" και δεν το χρησιμοποιήσεις, βλάκα θα σε πουν, στην καλύτερη περίπτωση. (Φυσικά, ο "γνωστός" πρέπει να σε εξυπηρετήσει. Μάλιστα! Γι’ αυτό είναι οι φίλοι και οι γνωστοί. Και γι’ αυτό, για να ακριβολογούμε. Όχι όμως να σε εξυπηρετήσει εις βάρος κάποιου άλλου, παρακάμπτοντας τις προβλεπόμενες διαδικασίες!) Η προκλητικότατη ατιμωρησία των ισχυρών εμμέσως προτρέπει και η ανέχεια ευθέως αναγκάζει τους αδικημένους και στερημένους πολίτες να διακινδυνεύσουν και να παίξουν και οι ίδιοι το βρόμικο παιχνίδι. Εκπαιδευόμαστε, λοιπόν, στην ανοχή και αποδοχή της αδικίας, της αναξιοκρατίας, της παρανομίας και της δόλιας εκμετάλλευσης. Με τη συνεχή προβολή των όποιων ανηθικοτήτων, εκτός από τη διαφθορά των συνειδήσεων, επιτελείται ένα ακόμη μέρος του έργου των πονηρών. Τα πολιτικά σκάνδαλα, για παράδειγμα, –εκτός των άλλων– προβάλλονται ευρέως για να αποποιούμαστε τις προσωπικές μας ευθύνες και να δικαιολογούμε το χάλι της κατάντιας μας.

     

  41. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289070323138#c7069262000499018457'> November 6, 2010 at 9:05 PM

    (συνέχεια)
    Δεν πρέπει να καταπιάνεται ο κόσμος με την πολιτική και τα κοινά, αφού δεν υπάρχει λόγος να κάνει κάτι τέτοιο! Πρέπει να πειστεί πως είναι ανίκανος να συμμετάσχει στα κοινά και αδύναμος να επιφέρει αλλαγή. Το εθνικό και παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό, οι λαβύρινθοι της γραφειοκρατίας τους και οι νομοθεσίες τους είναι τόσο πολύπλοκα που, για το καλό του, μόνον οι "εκλεκτοί" πρέπει να πονοκεφαλιάζουν με δαύτα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι "εκλεκτοί" είναι κοινωνοί ανώτερης ποιότητας εκπαίδευσης… Γαλουχήθηκαν από τα "Κολλέγια Αθηνών", σπούδασαν στα "LSE" και μετεκπαιδεύτηκαν με υποτροφίες τύπου Rhodes, με τις οποίες προετοιμάστηκαν ώστε να γίνουν οι "μελλοντικοί ηγέτες του κόσμου". Σε αυτούς τους χώρους έκαναν τις διασυνδέσεις που τους δικτύωσαν με το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας. Μας λένε ότι έχουν εξειδικευτεί στα πιο πολύπλοκα προβλήματα της πολιτικής, της οικονομίας, του δικαίου, των διεθνών σχέσεων. Ορισμένοι έχουν μεγαλώσει σε περιβάλλον όπου οι συγγενείς τους συναναστρέφονταν με τους ισχυρότερους άνδρες της εποχής τους. Οι γνώσεις τους είναι πολλές και η εμπειρία τους μεγάλη… Είναι οι καταλληλότεροι για να λύσουν τα προβλήματά μας! Όμως αυτοί οι "εκλεκτοί", για κάποιον μυστήριο λόγο, είναι διεφθαρμένοι! Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι όχι μόνον οι "εκλεκτοί", όχι μόνο το σύνολο των πολιτικών είναι διεφθαρμένο, ότι όλοι και όλα είναι διεφθαρμένα και ότι δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ τίποτε. Πρέπει να πειστεί πως το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει είναι να βουτήξει κι αυτός στον βούρκο – μπας και σωθεί! Αυτή πρέπει να είναι η αντίληψη του κόσμου. Ότι για να σωθεί πρέπει να γίνει συνεργός στην απάτη, στην παρανομία και στο έγκλημα. Όταν όμως γίνεις συνεργός, γίνεσαι και δέσμιος του συστήματος από φόβο. Άμα γίνεις συνεργός, δεν θα έχεις το δικαίωμα να παραπονεθείς για τίποτε, τουλάχιστον όταν θα κοιτάζεσαι στον καθρέφτη. Χώρια που μπορεί να γλυκαθείς τόσο, ώστε να ξεχάσεις αυτά που υποτίθεται πρέσβευες κάποτε και για τα οποία πιθανόν αγωνιζόσουν…
    Συγχρόνως, οι λαοί "βομβαρδίζονται" ανηλεώς με τις μεθόδους αποχαύνωσης και αποξένωσης που εφαρμόζονται χάριν της Παγκοσμιοποίησης. Η απαξίωση των πάντων, η αδιαφορία και η απάθεια έχουν αποκτήσει επιδημικές διστάσεις. Οι περισσότεροι σήμερα, είμαστε αμαθείς και ταυτοχρόνως αδιάφοροι για την αλήθεια, γκρινιάρηδες, αλλά άβουλοι και αδρανείς, καλοπερασάκηδες και ασυγκίνητοι από τα προβλήματα των άλλων. Όλοι εθισμένοι στα προσφιλή μας διεγερτικά και ντοπαρισμένοι με τις ιδεολογίες και τα πρότυπα που μας σερβίρονται. Κι έτσι, συνεχίζουμε ακάθεκτοι και ατάραχοι τον "γαλήνιο" λήθαργο στον οποίο βολευτήκαμε. Ευτυχείς στη μακροημέρευση του καναπέ, ευτυχέστατοι στη μακαριότητα και ανεμελιά της άγνοιάς μας. Συνάμα, πικραμένοι από τις ατυχίες και τις αδικίες της ζωής και της άτιμης της κοινωνίας…

    Αποτέλεσμα όλων αυτών;

    «Μια συμβουλή έχω να σου δώσω. Αν ο Ανδρέας Παπανδρέου ή οποιοσδήποτε μετά τη δικτατορία στην Ελλάδα, πάρει τη σκυτάλη του αντιαμερικανού, του αντιιμπεριαλιστή, του ειρηνιστή, του "πατερούλη" του λαού σας, να ξέρεις ότι αυτός θα είναι ο διορισμένος πράκτοράς μας στην Ελλάδα, για να παριστάνει τον Πρωθυπουργό. Θα δημιουργηθεί τέτοια κατάσταση στην πατρίδα σου, που θα χρειαστούν πενήντα χρόνια να επανέλθει. Μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό.»
    (Από το βιβλίο του Αθανάσιου Στριγά "Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ")

    Αυτά υποτίθεται είναι λόγια του Τζων Νεγκροπόντε προς τον Αθανάσιο Στριγά, ειπωμένα τον Δεκέμβριο του 1966, όταν ο Νεγκροπόντε ήταν υψηλόβαθμος πράκτορας της αμερικανικής υπερυπηρεσίας NSA (πάντα κατά Στριγά).

     

  42. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289070436024#c8588320817454994239'> November 6, 2010 at 9:07 PM

    (συνέχεια)
    Συνοπτικό "γλωσσάριο" για όσους δεν γνωρίζουν, συνοδεία της απαραίτητης "σάλτσας". Εκ των προτέρων ζητώ από κάποιους κατανόηση, αν η "σάλτσα" είναι βαριά. Όμως, ίσως κάποιοι άλλοι δεν γνωρίζουν ορισμένα πράγματα τα οποία σαφέστατα και έχουν σχέση με τον τρόπο που διαμορφώνονται οι εξελίξεις και με τη "Δημοκρατία" που απολαμβάνουμε. Συμπαθάτε με…

    Τζων Νεγκροπόντε: Ελληνικής καταγωγής, γεννημένος στο Λονδίνο, Αμερικανός διπλωμάτης. Επίλεκτος "μαθητής" και στενός συνεργάτης του Χένρυ Κίσσινγκερ. Ο πατέρας ήταν μεγαλοεφοπλιστής… Εκτός από τις διπλωματικές και κυβερνητικές θέσεις στις οποίες τοποθετήθηκε (πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ιράκ, στον ΟΗΕ, Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών) υπήρξε πράκτορας των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ και πρώτος διευθυντής του φορέα που από το 2005, ένεκα 11ης Σεπτεμβρίου, τέθηκε επικεφαλής των 16 ομοσπονδιακών υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ (DNI). Αξιομνημόνευτη είναι η θητεία του ως Εκτελεστικού Αντιπροέδρου για τις διεθνείς δραστηριότητες του κολοσσού The McGraw-Hill Companies (χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τηλεόραση, υπηρεσίες μάρκετινγκ με εκδόσεις στους τομείς της ενέργειας, των κατασκευών κ.α., μητρική εταιρεία του γνωστού και μη εξαιρετέου και σ’ εμάς, πλέον, οίκου Standard & Poor’s). Φυσικά, ο Νεγκροπόντε είναι εξέχον μέλος ή προεδρεύων ΜΚΟ, όπως του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων των ΗΠΑ (CFR).
    Το CFR είναι ένα ερευνητικό ίδρυμα που ιδρύθηκε το 1921. Οι εργασίες του επικεντρώνονται κυρίως στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και τις διεθνείς σχέσεις, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του κόσμου μας. Το περίφημο "Σχέδιο Μάρσαλ", με το οποίο κατακτήθηκε η μεταπολεμική Ευρώπη, ήταν προϊόν του CFR. Για να γίνει κανείς μέλος του CFR απαιτούνται συστατικές επιστολές από ήδη μέλη του και έγκριση του υποψηφίου από το Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος. Τα μέλη υποχρεούνται να καταβάλλουν χρηματική συνδρομή. Στο διεθνές "εταιρικό πρόγραμμα" του ιδρύματος συμμετέχουν στελέχη από "περίπου διακόσιες εταιρείες που πρωταγωνιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο" σε διάφορα πεδία, "από την τεχνολογία και την ενέργεια έως τα ΜΜΕ και τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες". Στην ανώτερη βαθμίδα μελών του εταιρικού προγράμματος, τα μέλη της οποίας απολαμβάνουν αυξημένα προνόμια και οφέλη (πλήρης πρόσβαση στα αρχεία του ιδρύματος, συναντήσεις με αρχηγούς κρατών κ.α.), συμμετέχουν εταιρείες οι οποίες προσφέρουν στο ίδρυμα χρηματικές δωρεές άνω των 100.000 δολαρίων το έτος. Τα περιουσιακά στοιχεία του ιδρύματος (ενεργητικό) για την περίοδο 2009-2010 άγγιξαν τα 400.000.000 δολάρια. Στους κανονισμούς λειτουργίας του ιδρύματος αποσαφηνίζεται, με χρήση ακόμα και εκφράσεων του είδους "απαγορεύεται", ότι για τις συνεδριάσεις του ιδρύματος και τα όσα λέγονται σε αυτές "οποιαδήποτε αποκάλυψη, δημοσιοποίηση ή άλλη ενέργεια από ένα μέλος μπορεί να θεωρηθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο ως λόγος διακοπής ή αναστολής της ιδιότητας του μέλους". Απολύτως λογική τακτική για μια επιχείρηση. Όμως το CFR είναι, λέει, ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός, ένα ίδρυμα αναλύσεων και μελετών με εκπαιδευτικό χαρακτήρα… Το CFR εκδίδει το παγκοσμίου φήμης περιοδικό πολιτικών αναλύσεων "Foreign Affairs", όπου μεταξύ άλλων φιλοξενούνται απόψεις όπως του πολυβραβευμένου (Πούλιτζερ και δεν συμμαζεύεται) Αμερικανού ιστορικού Άρθουρ Σλέσινγκερ: "Για την υπεράσπιση της Παγκόσμιας Τάξης, οι στρατιώτες των ΗΠΑ πρέπει να σκοτώσουν και να πεθαίνουν ... Δεν πρόκειται να επιτύχουμε μια Νέα Παγκόσμια Τάξη δίχως να πληρώσουμε για αυτήν με αίμα, καθώς επίσης και με λόγια και χρήμα." Από τα γεγονότα, δίνεται η εντύπωση πως το CFR δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστεί η παράλληλη, η άτυπη, η επικυρίαρχη κυβέρνηση των ΗΠΑ και χειραγωγός της κοινωνίας τους – και όχι μόνο.

     

  43. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289070571737#c460980320662168815'> November 6, 2010 at 9:09 PM

    (συνέχεια)
    Το CFR είναι το δίδυμο αδελφάκι του πρόωρα γεννημένου, το 1920, Βασιλικού Ιδρύματος Διεθνών Υποθέσεων που εδρεύει στο Λονδίνο (γνωστό και ως Chatham House), από τη σύλληψη που συντελέστηκε το 1919 στο Παρίσι, την περίοδο διεξαγωγής της Διάσκεψης Ειρήνης μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέλη του CFR, αμερικανικές και διεθνείς ΜΚΟ που ιδρύθηκαν και διευθύνονται από μέλη του, καθώς και άλλες ομόφρονες ΜΚΟ "συνεργάζονται και διατηρούν συνεχή επαφή" και χρηματοδοτούν ορισμένα από τα… εθνικά μας ευαγή ιδρύματα, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ. Μέλη του περίφημου ΕΛΙΑΜΕΠ είναι εξέχουσες προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας. Α! Η λέσχη Μπίλντερμπεργκ δείχνει μια ιδιαίτερη προτίμηση στα ξεφτέρια και τους ντόπιους ευεργέτες του ΕΛΙΑΜΕΠ…

    Αθανάσιος Στριγάς: Έλληνας συγγραφέας στον χώρο της πολιτικής των παρασκηνίων, πρώην υπάλληλος του ΝΑΤΟ για 26 χρόνια, σύμβουλος του Στέφανου Στεφανόπουλου επί πρωθυπουργίας του. Ο Στριγάς έπαιξε και έναν από τους ρόλους των συνδέσμων Αθήνας-Βρυξελλών (έδρα του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ)-Ουάσινγκτον. Και δεν εννοώ πως δεν έκανε ό,τι μπορούσε προς το συμφέρον της πατρίδας του και του ελληνικού λαού. Υπήρξε σύμβουλος γενικών γραμματέων και στρατιωτικών διοικητών του ΝΑΤΟ. Τώρα, πώς γίνεται να φτάσεις τόσο ψηλά εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Ελλάδας, είναι ένα καλό ερώτημα. Ο Στριγάς ήταν Ειδικός Σύμβουλος του Αμερικανού Στρατηγού Αλεξάντερ Χέιγκ, πρώην διοικητή των ενόπλων δυνάμεων της Συμμαχίας (SACEUR). Απ’ ό,τι αφήνει ο ίδιος να εννοηθεί, διατηρούσε σχέσεις με τον Χέιγκ. Κάποιος έγραψε ότι κατά δήλωσή του είχαν κουμπαριάσει. Δεν γνωρίζω σχετικά. Ο προσφάτως αποβιώσας Χέιγκ ήταν βαθιά χωμένος στα κόλπα. Από Αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας υπό Κίσσινγκερ έως Υπουργός Εξωτερικών και επιτελάρχης του Λευκού Οίκου. Από μέλος των ΔΣ πολυεθνικών έως μέλος της Τριμερούς Επιτροπής. Η Τριμερής Επιτροπή μελετά τις προκλήσεις που δέχεται ο πλανήτης ως ενιαία οντότητα. Πώς λέμε… όλοι για έναν και ένας για όλους… Φυσικά, η Τριμερής Επιτροπή με τις εκθέσεις της προωθεί και λύσεις, οι οποίες έχουν μετουσιωθεί σε επίσημες πολιτικές. Ο Χέιγκ ήταν μέλος των Ιπποτών της Μάλτας, το προ χιλιετίας ιπποτικό και νυν φιλανθρωπικό τάγμα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με θέση μόνιμου παρατηρητή στα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και σε 17 ακόμα διεθνείς οργανισμούς. Επιπλέον, είχε διασυνδέσεις με μέλη της Opus Dei, την αμφιλεγόμενων προθέσεων οργάνωση της Καθολικής Εκκλησίας, και την ιταλική μασονική στοά παραγωγής προβοκατόρικων εγκλημάτων και λοιπών μηχανορραφιών, την διαβόητη Ρ2. Φημολογείται ότι ο Χέιγκ παραθέριζε στο Bohemian Groove, μια πραγματικά μυστήρια κατασκήνωση ισχυρών παραγόντων του πλανήτη. Ενδεικτικά…

    Για το αμερικανικής υπηκοότητας γερμανοεβραϊκό ανθρωποειδές Κίσσινκγερ δεν νομίζω να χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Χαρακτηρισμοί για αυτό όπως "παγκόσμιος κίνδυνος-θάνατος" τού είναι κολακευτικοί.

     

  44. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289070689919#c6632453412403512767'> November 6, 2010 at 9:11 PM

    (συνέχεια)
    Τώρα, τι ρόλο παίζει ο Στριγάς είναι ένα άλλο θέμα. Το βέβαιο είναι ότι ο άνθρωπος όντως γνωρίζει πολλά πράγματα "από μέσα". Στα βιβλία του ευχαριστεί ανθρώπους από την NSA, τη CIA, την KGB και το ΝΑΤΟ για τα στοιχεία που του παρέσχεσαν. Αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος συγγραφέας, με την έννοια ότι ενίοτε μπορεί και να υπερβάλει. Στέκουν αυτά που γράφει, τα ίδια πάνω κάτω λένε όλοι, παρουσιάζει πλήθος εγγράφων και εξωφρενικές λεπτομέρειες, αλλά καμιά φορά δίνει την εντύπωση ότι θέλει να εντυπωσιάσει. Πάντως, ο ίδιος λέει ότι γράφει μόνο όσα του επιτρέπουν να γράψει… Ο Στριγάς, που γνώριζε τον Ανδρέα Παπανδρέου, ισχυρίζεται ότι ο Ανδρέας είχε ταυτότητα πράκτορα της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών NSA. Ο Στριγάς είναι κατηγορηματικός ότι η NSA είναι η υπηρεσία χειραγώγησης πολιτικών. Άλλωστε η CIA τα πηγαίνει περίφημα στις φαρ ουέστ επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων… Η NSA, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ο τελικός διαχειριστής του παγκόσμιου συλλέκτη πληροφοριών (ECHELON). Να μην ξεχνάμε ότι εδώ και μερικά χρόνια –με απόφαση της ΕΕ– παρακολουθούνται επισήμως όλες οι τηλεπικοινωνίες εντός της επικράτειάς της. Οι τρομοκράτες… Για την εικόνα δεν νομίζω να μας έχουν πει τίποτε, αλλά την εικόνα λίγο πολύ την βλέπουμε κι εμείς, περίπου…
    Για τα της Ελλάδας, μάλλον κανένας δεν διαψεύδει αυτά που γράφει ο Στριγάς, με εξαιρέσεις, φυσικά, δημοσιογρίφους τύπου "Ιών". Ο Στριγάς έχει προσκαλέσει σε δημόσιο διάλογο αυτούς που κατηγορεί ότι εμπαίζουν τον ελληνικό λαό (κάποτε εμφανιζόταν σε τοπικά κανάλια). Κανένας δεν ανταποκρίθηκε και μάλλον κανένας δεν τον έχει μηνύσει γι’ αυτά που έχει γράψει και έχει πει. Σαν ανεπιθύμητη φαίνεται για κάποιους η αναμόχλευση τέτοιων θεμάτων, τη στιγμή που παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ε, δημοσιογράφε; Από την άλλη, δεν έχει παρατηρηθεί μία φορά το φαινόμενο, "διαφωτιστές" να αναμειγνύουν αλήθειες με ψέματα, για διάφορους λόγους που δεν είναι του παρόντος να αναφερθούν. Εν πάση περιπτώσει, ο καθένας μπορεί να κρίνει από τα γεγονότα και να βγάλει τα συμπεράσματά του.

     

  45. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html?showComment=1289070751006#c4374705419384985756'> November 6, 2010 at 9:12 PM

    (συνέχεια)
    Πώς όμως είναι δυνατόν να βγαίνουν στο φως τέτοια στοιχεία; Απλώς, μαθαίνουμε αυτά που πρέπει να μαθαίνουμε, ως συνήθως. Με άλλα λόγια, για να μαθαίνουμε σήμερα εμείς αυτά που συνέβαιναν και συμβαίνουν "μέσα", σημαίνει ότι κάποιοι θέλουν να τα μαθαίνουμε. Και δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει κανείς ότι τα στοιχεία που …διαρρέουν (από λάθος;) δεν είναι κατασκευασμένα. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια δεν προλαβαίνουμε με τα σκάνδαλα των πολιτικών – και όχι μόνο της Ελλάδας. Μέχρι τώρα το σύστημα συγκάλυπτε τις βρομιές των υπηρετών του, πλέον τις διατυμπανίζει! Ακούμε από τα κρατικά κανάλια μέχρι και για τα αίσχη του Βατικανού! (Που ίσως μερικοί νομίζουν ότι, ως θρησκευτικό προπύργιο και με την παρέλευση του Μεσαίωνα, δεν σχετίζεται με τη συμμορία της Εγκληματικής Διεθνούς.) Φαίνεται σαν να έχει αλλάξει ο σχεδιασμός. Φαίνεται σαν να βάλθηκαν κάποιοι να μας πείσουν πως οι εθνικοί μας πολιτικοί φορείς είναι ανίκανοι να μας κυβερνήσουν, ακόμα και ότι οι ίδιοι οι λαοί είμαστε ανίκανοι να επιλέξουμε και να εκλέξουμε ικανούς αντιπροσώπους. Όσοι λαοί του πλανήτη σχετίζονται με τέτοιες διαδικασίες, τέλος πάντων. Η συνέχεια θα είναι να μάς πείσουν με επιχειρήματα ότι μια υπερεθνική εξουσία (τύπου ΕΕ) πρέπει να χειραγωγεί τις εθνικές μας κυβερνήσεις, η οποία θα μπορούσε σταδιακά να αναλάβει ολοκληρωτικά τη διακυβέρνησή μας. Κάθε τόσο "μικροί" και "μεγάλοι" μισθοφόροι της Νέας Τάξης διακηρύσσουν την αναγκαιότητα παγκόσμιας διακυβέρνησης. Δημοκρατικής φυσικά…
    Γιατί, τα ανθρωποβόρα τέρατα και τα επιτελεία τους, που κρύβουν την αθλιότητά τους φορώντας τη μάσκα του καθωσπρεπισμού της βαθιάς τσέπης και της φιλανθρωπίας, σχεδιάζουν. Και μαζί μ’ αυτούς άλλοι –άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, άλλος χωρίς να το καταλαβαίνει– συμμετέχουν στην προώθηση και εφαρμογή των σχεδιασμών. Πολλές φορές, μάλιστα, εμείς οι ίδιοι επιζητούμε την υλοποίηση των σχεδιασμών που μας υποδεικνύονται, πάντα καλοπροαίρετα, πάντα για το καλό μας…

    Ενημερωτικά, να αναφερθεί ότι το Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών των ΗΠΑ (NIC) ξαναμελετά, αυτήν τη φορά από κοινού με το Ίδρυμα Μελετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέματα Ασφάλειας (EUISS), τις προοπτικές για την πολυπόθητη παγκόσμια διακυβέρνηση το 2025. (http://www.foia.cia.gov/2025/2025_Global_Governance.pdf)

    Καλά… Ζήσε Μάη μου… Εδώ είμαστε, στο σήμερα!

    ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΕΝΩΜΕΝΟ ΕΡΒΡΑΪΚΟ.

    ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ, ΖΕΙΣ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ. (Τα 95 έκλεισε ο κωλόγερος! Μετά το ’25 σκοπεύει να αποσυρθεί, εκτός κι αν προκύψουν νέες αναβολές…)

     

ΠΕΙΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ

Παρακαλούμε τους αναγνώστες που θέλουν να σχολιάσουν να μένουν ΕΝΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ

Τα σχόλια ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ θα ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Πριν σχολιάσετε, διαβάστε πρώτα αυτό: ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Κορυφή σελίδας
Κορυφή σελίδας