Τους βλέπεις τους φουκαράδες να παρουσιάζονται σαν αριστοκράτες και δεν πιστεύεις σ' αυτό που βλέπεις. Νομίζεις ότι είναι απόγονοι κραταιών φεουδαρχών, που οι ρίζες τους χάνονται μέσα στους αιώνες κι αυτοί είναι παιδιά ανθρώπων που μέχρι πριν λίγες δεκαετίες μοίραζαν την ελιά στα τέσσερα για να "διασκεδάσουν" την πείνα τους. Οι περισσότεροι σημερινοί "κραταιοί" Έλληνες μεγαλοαστοί, είναι άνθρωποι που έφαγαν για πρώτη φορά κρέας μόλις διορίστηκαν στο "δημόσιο". Το ίδιο κάνουν και τα παιδιά τους σήμερα. Πρώτα εξασφαλίζουν το "κρέας" με έναν καλό διορισμό στο δημόσιο και μετά αναζητούν και τη "δόξα".
Αφού πρώτα "γεμίσουν" τις άδειες κοιλιές τους, στη συνέχεια αναλαμβάνουν να μας "σώσουν". Η ειρωνεία είναι ότι προσπαθούν να μας πείσουν για την αξιοσύνη τους, προβάλλοντας ως απόδειξη των ικανοτήτων τους την "επιτυχημένη" καριέρα τους στο δημόσιο. Το γεγονός ότι μέσα σ’ αυτό τους έβαλε αυθαίρετα ο εξίσου "πετυχημένος" πατέρας τους το "ξεχνούν". Αυτοί όλοι είναι ο απόλυτος ορισμός του φτωχού, που είναι κομπλεξικός φουκαράς. Εξευτελίζονται για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί και μετά θέλουν να παρακάμψουν τους άξιους, που ποτέ δεν παρακάλεσαν κι ούτε "έγλειψαν" για να επιβιώσουν. Αυτοί οι πραγματικά ξεφτίλες δεν μπαίνουν στην "τρύπα" τους ν' απολαύσουν τα κλοπιμαία τους, όπως κάνουν όλα τα τρωκτικά που ζουν παρασιτικά. Μόλις χορτάσουν, βγαίνουν στα "ξέφωτα" και μας ζητούν να τους εμπιστευτούμε για να μας "σώσουν". 

Δεν είναι ταπεινωτικό να είσαι φτωχός, ούτε ένδειξη κατωτερότητος. Κολοσσοί της γνώσης και πραγματικές ευφυΐες επέλεξαν να ζήσουν φτωχά, γιατί δεν θεώρησαν άξιο λόγου να θυσιάσουν έστω και μία ώρα από τη ζωή τους για να συγκεντρώσουν πλούτο. Ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε κι έζησε ως φτωχός κι απέδειξε με μεγάλη ευκολία ότι ήταν Θεός. Ο Μέγιστος των κεφαλαιοκρατών χάρισε το Κεφάλαιό Του και δεν επεδίωξε να το εκμεταλλευτεί, εισπράττοντας τον πλούτο που αυτό το κεφάλαιο μπορούσε να παράγει. Το ταπεινωτικό —και ένδειξη κατωτερότητος— είναι να είσαι κομπλεξικός και ψωροφαντασμένος δούλος. Να αισθάνεσαι και να ζεις σαν τρωκτικό και, μόλις χορτάσεις, να νομίζεις ότι είσαι λέοντας. Οι λέοντες δεν ζουν με χαριστικούς μισθούς, παρακάλια και "βύσματα". Οι λέοντες αποφασίζουν μόνοι τους πώς θα ζήσουν και πολλοί απ' αυτούς επέλεξαν να ζήσουν φτωχά, γιατί απλούστατα ακολούθησαν με τη γενναιότητα που τους διακρίνει κάποιες άλλες επιλογές.
Οι ισχυροί των Αθηνών όλα αυτά τα αγνοούν, γιατί είναι κομπλεξικοί και φουκαράδες. Είναι δουλοπάροικοι και την νοοτροπία των πατέρων τους διαιωνίζουν. Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, με την έννοια "δουλοπάροικος" δεν εννοούμε τον δυστυχή φτωχό, που έχυνε το αίμα του για να συντηρήσει τον εαυτό του και την οικογένειά του και που σήμερα δεν υφίσταται ως ιδιότητα μέσα στην ελληνική κοινωνία. Με την έννοια αυτή προσδιορίζουμε αυτούς που έχουν κάνει φιλοσοφία ζωής τη συμπεριφορά των αγράμματων δουλοπάροικων, ασχέτως αν έχουν μορφωθεί στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Μιλάμε γι' αυτούς που χρησιμοποιούν ως άλλοθι τη φτώχεια, για να δικαιολογήσουν τη δουλικότητά τους. Μιλάμε γι' αυτούς που, προκειμένου να γεμίσουν την κοιλιά τους και να ικανοποιήσουν τα πάθη τους, φιλάνε τα χέρια των βασανιστών τους.
Ο δουλοπάροικος στον οποίο αναφερόμαστε είναι αυτός που μισεί τους απελευθερωτές και λατρεύει τους "καλούς" κυρίους που συντηρούν τις ψευδαισθήσεις του και του εξασφαλίζουν την εύκολη επιβίωση. Είναι αυτός που παρέδιδε τη γυναίκα του στον φεουδάρχη χωρίς αντίσταση, μόνο και μόνο για να μη στερηθεί την εύνοιά του. Πνευματικά παιδιά αυτών των ανθρώπων είναι οι σημερινοί μεγαλοαστοί εξουσιαστές μας και γι' αυτόν τον λόγο εκβιάζονται εύκολα από αυτούς που "πίνουν" το αίμα των λαών. Εκβιάζονται εύκολα, γιατί φοβούνται το "ξεβόλεμα", όπως το φοβούνταν κάποτε και οι "πατέρες" τους, που ήταν οι σπιούνοι των φεουδαρχών.
Όποιος από τους επαγγελματίες "σωτήρες" μας νομίζει ότι θίγεται κι αδικείται από τον γράφοντα, ας διαμαρτυρηθεί, δηλώνοντας όμως πρώτα πώς εξασφάλιζε τα προς του ζην πριν ξεκινήσει τη "μεσσιανική" αποστολή του. "Μεσσίες", που θέλουν να γίνουν πλούσιοι εις βάρος αυτών που "σώζουν", είναι μόνον οι φουκαράδες δουλοπάροικοι στους οποίους αναφερθή­καμε. Τα παιδιά αυτών των δουλοπάροικων ζηλεύουν τους πλούσιους κι αναλαμβάνουν εργολαβικά να τους πολεμήσουν, για να γίνουν και οι ίδιοι πλούσιοι. Αρκεί να γίνουν πλούσιοι και δεν τους ενδιαφέρει πόσοι, ποιοι, πώς και πόσο θα πληρώσουν. Γι' αυτόν τον λόγο λέμε ότι είναι κομπλεξικοί. Ο κομπλεξικός νομίζει ότι μόνον οι πλούσιοι έχουν αξία και μάχεται με κάθε τρόπο —και χρησιμοποιώντας κάθε μέσο— να νικήσει τη φτώχεια του. Αυτός "ξεχνάει" ποιος ήταν και διαγράφει από τη μνήμη του ό,τι τον ενοχλεί κι έχει σχέση με την προηγούμενη κατάσταση φτώχειας που βίωνε. Αυτή η εσκεμμένη κι επιλεκτική διαγραφή είναι η απόδειξη ότι σίγουρα αισθανόταν κάποτε κατώτερος. Όμως, ακόμα και με βασιλείς να συναναστρέφεσαι, αυτό το κόμπλεξ είναι κάτι το οποίο πάντα θα σε "πληγώνει".
Αυτής της καταγωγής και νοοτροπίας είναι οι σημερινοί Έλληνες "αριστοκράτες" της εξουσίας, που αγωνιούν για την επιβίωση της Καρέτα-Καρέτα και δεν αντιλαμβάνονται τις "ταπεινές" αγωνίες των ανέργων και των συνταξιούχων. Αυτοί δεν αγωνιούν για το μεροκάματο, όπως αγωνιούν τα παιδιά όλων των υπόλοιπων Ελλήνων. Ας είναι καλά το "μαγαζί" του μπαμπά, που λέγεται "ελληνικό κράτος Α.Ε.". ..."Σήμερα θα διοριστούμε σε μια κρατική τράπεζα να παριστάνουμε τους τεχνοκράτες και να κάνουμε γνωριμίες και αύριο έχει ο Θεός. Γιατί όχι και πρωθυπουργοί; Τα άλλα τα παιδιά είναι καλύτερα από το δικό μας το παιδί;". Έτσι σκέφτονται όλοι οι Έλληνες μεγαλοαστοί-"συνιδιοκτήτες" του ελληνικού κράτους. Υπάρχει έστω και ένα παιδί Έλληνα μεγαλοαστού, που να μην έχει προσκολληθεί σαν βδέλλα στο κρατικό "βυζί", όπως το ρεμάλι ο πατέρας του; Υπάρχει έστω και ένα παιδί Έλληνα μεγαλοαστού, που να επιβιώνει, είτε ως εργάτης είτε ως πραγματικός κεφαλαιο­κράτης; Πόσο θράσος πρέπει να έχει ένα τέτοιο άτομο, όταν ζητάει από τους υπόλοιπους Έλληνες να του παραδώσουν την εξουσία, γιατί είναι "άξιος" κι έχει τις λύσεις; Ποιες λύσεις; Οι μόνες λύσεις που έχει αφορούν τα παιδιά του, που, όταν έρθει η ώρα, θα τα διορίσει στην ίδια "επιχείρηση" που κληρονόμησε κι αυτός από τον πατέρα του;
Βλέπουμε λοιπόν ότι αυτοί που επιβιώνουν, διαιωνίζοντας άσχημες καταστάσεις, είναι οι ίδιοι που θέλουν να μας "σώσουν" απ' αυτές. Νεόκοπες Αντουανέττες, που προτείνουν στον λαό που δεν έχει να φάει "ψωμί" να δοκιμάσει το "παντεσπάνι". Έτρωγαν "παντεσπάνι" και στο χωριό τους τα νεόπλουτα "ψώνια". Τα περίφημα "τζάκια" της Αθήνας είναι οίκοι βάρβαρων και πρώην θεόφτωχων ανθρώπων, που μεγάλωσαν σε παράγκες και σήμερα, επειδή χόρτασαν "ψωμί", όταν δεν νομίζουν ότι είναι θεοί, περιορίζονται στο να νομίζουν ότι είναι αριστοκράτες και μέλη του διεθνούς jet-set. Αυτός όμως που μεγαλώνει σε "παράγκα", ακόμα και σε παλάτι να κατοικήσει, τους τρόπους της "παράγκας" θα μεταφέρει στα παιδιά του. Το αξιοπερίεργο στην Ελλάδα είναι ότι "παράγκες" είναι ακόμα και οι οίκοι των περισσοτέρων σύγχρονων ισχυρών Αθηναίων του κεφαλαίου. Αν και κεφαλαιοκράτες, ούτε αυτοί μπόρεσαν να νικήσουν την παιδεία των δουλοπάροικων που πήραν από τους πατέρες τους. Αυτός είναι κι ο λόγος που, παρ' όλο που όλοι αυτοί είναι κεφαλαιοκράτες, μοιάζουν στη νοοτροπία με τους μεγαλοαστούς.
Βλέπεις ισχυρό κεφαλαιοκράτη της Αθήνας, που κατοικεί σε σπίτι αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών κι αυτός απασχολεί στο εργοστάσιό του ανασφάλιστους εργάτες. Έχει πλούτο να θρέψει και τα δισέγγονά του κι ακόμα "κλέβει" τους εργάτες. Αυτοί είναι οι τρόποι της "παράγκας". Ο μίζερος δουλοπάροικος, όσο κι αν πετύχει στη ζωή του, πάντα τη μιζέρια του θα τη "βγάζει" πάνω στον εργάτη. Κανένας κεφαλαιοκράτης —απόγονος κεφαλαιοκρατών— που σέβεται τον εαυτό του, δεν αδικεί τους εργάτες. Ο αυθεντικός κεφαλαιοκράτης τους εργάτες τους σέβεται, γιατί τους αντιλαμβάνεται ως συνεργάτες και όχι σαν δούλους. Ο κεφαλαιοκράτης που παραμένει στην αγορά, έχοντας ως κέρδος μόνον τα "κλοπιμαία" από τον εργάτη, πρέπει να πάει να "πνιγεί". Οι κεφαλαιο­κράτες-βιομήχανοι, που αδικούν τους εργάτες, θα "πρέπει" ν' "αποκεφαλίζονται" στις πλατείες, όχι από τους εργάτες, αλλά από τους συναδέλφους τους. Δεν έχουν κανέναν λόγο οι σοβαροί κεφαλαιοκράτες ν' ανέχονται καραγκιόζηδες, που "μένουν" στην αγορά με αθέμιτα μέσα κι εξευτελίζουν την ιδιότητά τους.
Είναι αθέμιτο μέσο ο αυθαίρετος περιορισμός του μισθού του εργάτη. Πριν φτάσει κάποιος σ' αυτόν τον περιορισμό, θα πρέπει να λύσει τα προβλήματα του κεφαλαίου και όχι —στο όνομα υποτίθεται του ανταγωνισμού— να τα "φορτώσει" στον εργάτη. Είναι εξευτελισμός να παρουσιάζεται κεφαλαιοκράτης, που δίνει το δικαίωμα στους εργάτες να τον "φτύνουν" στα μούτρα. Οι σοβαροί κεφαλαιοκράτες πρέπει να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματα του κεφαλαίου κι αυτά τα προβλήματα δεν έχουν σχέση με τον εργατικό μισθό. Αυτά τα προβλήματα έχουν σχέση με τον σχεδιασμό της οικονομίας. Έναν σχεδιασμό που δίνει το "φιλέτο" του κέρδους του κεφαλαίου στους αδίστακτους εμπόρους κι αυτό που περισσεύει για τον κεφαλαιοκράτη το αρπάζουν —μέσω των φόρων— οι επίσης αδίστακτοι αστοί εξουσιαστές. Πριν φτάσει λοιπόν στο να περιορίσει τον μισθό του εργάτη, ας κάνει ο κεφαλαιοκράτης την αυτοκριτική του κι ας δει γιατί γίνεται το "κορόιδο" των εμπόρων.
Εξαιτίας του σχεδιασμού της οικονομίας και της άγνοιας των κεφαλαιοκρατών συμβαίνουν τραγικά πράγματα στην οικονομία. Αυτά τα τραγικά πράγματα τα πληρώνουν οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες και οι εργάτες. Αυτοί δηλαδή που παράγουν τα προϊόντα που έχει ανάγκη ο άνθρωπος. "Σκοτώνονται" μεταξύ τους για πενταροδεκάρες και δεν βλέπουν ότι οι "αεριτζήδες" κλέβουν τη μερίδα του λέοντος του παραγόμενου πλούτου. Δεν βλέπουν ποιοι εισπράττουν —χωρίς το ρίσκο των κεφαλαιοκρατών και χωρίς τον κόπο των εργατών— το μεγαλύτερο μέρος του κέρδους που προσφέρει ένα προϊόν όταν αυτό καταναλώνεται.
Αν, για παράδειγμα, ένα προϊόν έχει τιμή λιανικής πώλησης 1000 δραχμές, πώς κατανέμεται σήμερα το κέρδος που αυτό προσφέρει; Ο έμπορος εισπράττει 200 δραχμές καθαρό κέρδος ανά μονάδα. Ο διαφημιστής που θα το "προωθήσει" εισπράττει άλλες 200 δραχμές. Όταν πλέον το "καταξιωμένο" προϊόν θα πωληθεί στην αγορά, έρχεται και ο μέγας "νταβατζής" της οικονομίας που είναι το κράτος και ζητάει άλλες 300 δραχμές φόρο. Από τις 400 δραχμές που απομένουν θα πρέπει να βολευτεί καί ο εργάτης καί ο κεφαλαιοκράτης. Οι 200 δραχμές θα είναι το κόστος των πρώτων υλών και της παραγωγής και οι 100 δραχμές θα είναι το μερίδιο του εργάτη. Ο αφελής κεφαλαιοκράτης δεν βλέπει τα τεράστια κέρδη των "αεριτζήδων", που λειτουργούν παρασιτικά και εισπράττουν παράνομα τεράστια κέρδη. Πάνω στην αγωνία του ν' αντλήσει κέρδος και να μειώσει το ρίσκο της παραγωγής, συγκρούεται με τον εργάτη για να του αποσπάσει κάποιες ασήμαντες 5 δραχμές. Αυτές όμως οι ασήμαντες 5 δραχμές είναι σημαντικές για τον εργάτη, γιατί εξαιτίας αυτών είναι δυνατόν να μην μπορεί να πληρώσει τις ασφαλιστικές του εισφορές. Συγκρούονται κατ' αυτόν τον τρόπο οι δύο βασικοί παράγοντες της παραγωγής κι επιτρέπουν στους καραγκιόζηδες να γελούν με την αφέλειά τους. Μισεί ο ένας τον άλλο και δεν μπορούν να τα "βρουν" μεταξύ τους. Οι εργάτες μισούν τον "σκληρό" κι από τη φύση του ισχυρό κεφαλαιοκράτη και η τραγική ειρωνεία είναι ότι δίνουν την εξουσία στους "αεριτζήδες" να τους "σώσουν" από τους εχθρούς τους.
Η ιδιότητα του κεφαλαιοκράτη είναι φυσικό φαινόμενο μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία και πρέπει ν' αντιμετωπίζεται με σεβασμό από όλους και βέβαια και από τον εργάτη. Ο άνθρωπος πρέπει να σέβεται τον αγωνιστή, που θυσιάζεται γι' αυτό στο οποίο έχει "ταχθεί". Ο κεφαλαιοκράτης αγωνίστηκε για ν' αποκτήσει κεφάλαιο και αγωνίζεται για να το προστα­τεύσει. Δεν αποτελεί βέβαια σε καμία περίπτωση πρότυπο για τους ανθρώπους. Είναι όμως άξιος σεβασμού, όπως είναι ο αθλητής, ο επιστήμονας και γενικά όλοι όσοι θυσιάζονται γι' αυτό που κάνουν, άσχετα με το πόσο αξίζει αυτό που επιλέγουν να υπερασπιστούν. Πρότυπα είναι μόνον αυτοί που μπορούν να τύχουν γενικής μίμησης σ' αυτήν την κοινωνία. Από τη στιγμή που δεν είναι δυνατόν να γίνουμε όλοι κεφαλαιοκράτες, αθλητές ή επιστήμονες, όλοι αυτοί δεν μπορούν να γίνουν πρότυπα. Όλοι αυτοί που αγωνίζονται, είτε για τ' "ανώτερα" είτε απλά για χωράφια, για εργοστάσια και γι' αθλητικές επιδόσεις, είναι άνθρωποι που αναζητούν το κέρδος, όποιο κι αν είναι αυτόˆ είτε υλικό είτε άυλο, είτε πλούτο είτε δόξα και φήμη.
Πρότυπο είναι πάντα ο "καλός" άνθρωπος και ποτέ ο "πετυχημένος" άνθρωπος. Ο "καλός" πολίτης και όχι ο "ισχυρός" πολίτης. Οι "πετυχημένοι" προβάλλονται εκ του πονηρού σαν πρότυπα από το σύστημα, για να σπρώξουν τον λαό σε θυσία. Το σύστημα εκμεταλλεύεται τη φυσική τάση του ανθρώπου για να ξεχωρίσει ή για να ξεφύγει από τη φτώχεια του και προβάλλει πρότυπα που τον καταστρέφουν. Μ' αυτά τα πρότυπα το σύστημα εκμεταλλεύεται μια φυσική τάση του ανθρώπου και την κάνει αρρώστια της κοινωνίας. Τα πρότυπα πάντα υπάρχουν μέσα στην κοινωνία, για να "υπενθυμίζουν" στα μέλη της τις αντιλήψεις της περί καλού και αγαθού. Από την ποιότητα των προτύπων της κρίνεται η ποιότητα της κάθε κοινωνίας. Τα σημερινά πρότυπα είναι "πετυχημένα" πρόσωπα μιας άρρωστης κοινωνίας. Τι θα γινόταν δηλαδή αν δεν υπήρχαν τα σημερινά "πετυχημένα" πρότυπα; Οι άνθρωποι δεν θα ήθελαν να γίνουν πλούσιοι ή διάσημοι; Όλα αυτά αντιπροσωπεύουν μια φυσική τάση του ανθρώπου για διάκριση που δεν έχει ανάγκη ενίσχυσης από την καλλιέργεια των ανάλογων προτύπων.
Για ποιους όμως είναι πραγματικά απαραίτητα αυτά τα πρότυπα; Όλοι οι "πετυχη­μένοι" είναι "πρότυπα" μόνον γι' αυτούς που έχουν ακολουθήσει τον δρόμο τους κι έχουν αποφασίσει να "πετύχουν" στον ίδιο τομέα μ' οποιοδήποτε τίμημα. Ένας μεγάλος αθλητής είναι πρότυπο μόνο για έναν άλλο αθλητή που θέλει να γίνει και αυτός μεγάλος. Ένας επιστήμονας είναι επίσης πρότυπο για έναν άλλο επιστήμονα. Ένα τέτοιο "πρότυπο" "πετυχημένου" ανθρώπου είναι και ο κεφαλαιο­κράτης. Ο ισχυρός κεφαλαιοκράτης είναι απλά ένας πετυχημένος άνθρωπος στον τομέα του και τίποτε παραπάνω. Είναι πρότυπο μόνο για τους συναδέλφους του και γι' αυτούς που αγωνίζονται να γίνουν κεφαλαιοκράτες. Για όλους τους υπόλοιπους είναι απλά αξιοζήλευτος, γιατί είναι πλούσιος σ' έναν κόσμο φτωχό. Είναι αξιοζήλευτος, όπως είναι αξιοζήλευτος κι ένας όμορφος ή ένας γυμνασμένος άνθρωπος. Τον αφορά όμως εξίσου η δυστυχία, η μιζέρια, η ανελευθερία και ό,τι βασανίζει τον απλό άνθρωπο. Πραγματικό πρότυπο της κοινωνίας είναι αυτός που δεν αντιμετωπίζει αυτά τα σημαντικά ανθρώπινα προβλήματα και ζει αξιοπρεπώς, είτε φτωχά είτε πλούσια.
Όταν λοιπόν ένας κεφαλαιοκράτης είναι άσχετος κι εξευτελισμένος, προσβάλλει το σύνολο των συναδέλφων του. Τέτοιοι κεφαλαιοκράτες ήταν οι περισσότεροι Έλληνες κεφαλαιοκράτες της βιομηχανίας. Δεν γνωρίζουν πώς λειτουργεί το κεφάλαιο και βλέπουν σαν κέρδος τις περικοπές των μισθών των εργατών. Υπεξαιρούν τις ασφαλιστικές εισφορές και περιμένουν μετά να τους επιδοτήσει το κράτος για να τις καταβάλλουν. Είναι κεφαλαιοκράτες, που θυμίζουν κάτι φουκαράδες οι οποίοι με απερίγραπτο κόπο χτίζουν μια πολυκατοικία και, αγνοώντας τη νέα κατάσταση που βιώνουν, αφήνουν τα παπούτσια τους έξω από την κεντρική είσοδο. Θυμούνται την "παράγκα" τους και ζουν με τις παλιές τους συνήθειες, αδυνατώντας να εκτιμήσουν τις εξελίξεις.
Τελευταίο "φρούτο" της παρεμβατικής κρατικής πολιτικής στην ελληνική οικονομία είναι οι περίφημοι "διαπλεκόμενοι". Αυτοί κι αν είναι κακομοίρηδες. Είναι κι αυτοί δημιουργήματα της εξουσίας, αλλά δεν έχουν τη δύναμη των έστω και τεχνητά δημιουργημένων Ελλήνων βιομηχάνων. Αυτή η έλλειψη επαφής με τον πληθυσμό τους στρέφει στην ενασχόληση με τον αθλητισμό, που στόχο έχει τον έλεγχο των οπαδών. Όπως εκβιάζουν οι βιομήχανοι την εξουσία με την χρήση των εργατών, το ίδιο επιχειρούν να κάνουν κι αυτοί με τη χρήση των οπαδών. Αυτοί οι πραγματικά φουκαράδες δεν είναι ούτε καν ιδιοκτήτες του κεφαλαίου που υποτίθεται ότι διαχειρίζονται. Είναι αντιπρόσωποι του διεθνούς κεφαλαίου στην Ελλάδα. Αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των πολυεθνικών και πλουτίζουν εξαιτίας του κράτους και της προνομιακής μεταχείρισης.
Αυτοί συνήθως είναι οι "προμηθευτές" του κράτους. Εισπράττουν προμήθεια από το σύνολο των δραστηριοτήτων του κράτους. Στην αγορά εισπράττουν κέρδη και πάλι εξαιτίας της πολιτικής του κράτους. Από τη στιγμή που το κράτος εγκατέλειψε την εθνική προστατευτική πολιτική, όλοι αυτοί εμφανίζονται ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι των μεγάλων πολυεθνικών στην ελληνική αγορά. Το πρόβλημα μ' αυτούς είναι ότι ξεκινώντας την πορεία τους ως φουκαράδες, ανέπτυξαν μια νοοτροπία αδίστακτων καιροσκόπων. Έχοντας ως στόχο την αναζήτηση του κέρδους, δεν σταματούν μπροστά σε τίποτε. Πιέζουν το κράτος σε τέτοιο βαθμό, που τις περισσότερες φορές δρα όχι μόνον εις βάρος του λαού —πράγμα πολύ συνηθισμένο γι' αυτό—, αλλά και εις βάρος των ιδίων των συμφερόντων του. Πάντα βρίσκεται ο αστός- αξιωματούχος που θα "λαδωθεί" σε τέτοιο βαθμό, που να μην τον ενδιαφέρει αν η πράξη του απειλεί την ίδια την ύπαρξη του εθνικού κράτους που συντηρεί την συντεχνία των αστών. Όλοι αυτοί οι αστείοι "διαπλεκόμενοι" είναι τόσο ευάλωτοι και "ανοικτοί", που αρκεί μισή ώρα για έναν εισαγγελέα για να τους κλείσει όλους μαζί στη φυλακή.
Αυτοί είναι συνολικά οι Έλληνες κεφαλαιο­κράτες με τους οποίους εμείς γελάμε. Δεν είναι κακό να γελάς, βλέποντας το έργο "ο καραγκιόζης βασιλιάς". Είναι όμως κακό να τους ανέχεσαι, όταν γνωρίζεις ότι αυτός ο καραγκιόζης βιάζει και κλέβει ασύστολα. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες είναι σήμερα βυθισμένοι στη φτώχεια, επειδή μερικές χιλιάδες ανθρώπων νομίζουν ότι είναι οι εκλεκτοί των εκλεκτών. Υποθηκεύεται το μέλλον εκατομμυρίων, επειδή κάποιοι θέλουν να "μεγαλοπιάνονται" με φιέστες τύπου ολυμπιάδων, που τις "χρεώνονται" οι σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες. Αυτοί όλοι δεν μπορούν ν' αντιληφθούν ότι όλοι έχουμε δικαίωμα στη ζωή και την ευημερία.
Εξαιτίας όλων αυτών των "αριστοκρατών" και των "παιχνιδιών" της Αθήνας και της Δύσης, συμβαίνουν όλα τα παράδοξα στην οικονομία της Ελλάδας. Το σύνολο της ελληνικής οικονομίας έχει αναπτυχθεί με τον πλέον παράδοξο τρόπο. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν αυτοδημιούργητοι κεφαλαιοκράτες της βιομηχανίας, που προκύπτουν μέσα από το ίδιο σύστημα και χωρίς επανάσταση. Σ' όλον τον κόσμο οι ισχυροί φεουδάρχες έγιναν στη συνέχεια ισχυροί βιομήχανοι. Το δικό τους το κεφάλαιο μεταλλάσσουν και δεν δημιουργούν κεφάλαιο από τα χρήματα του φτωχού λαού. Σ' όλον τον κόσμο οι κεφαλαιο­κράτες παραμένουν σταθεροί κι ακλόνητοι, ελέγχοντας τα πάντα. Μόνον στην Ελλάδα οι κεφαλαιοκράτες της γης κατέληξαν γεωργοί της φτώχειας. Αυτό ήταν επιλογή της Αθήνας, γιατί δεν είχε τον έλεγχο των ισχυρών της γης και ειδικότερα του Βορρά. Με χρήματα που συγκέντρωνε από τους φόρους, δημιουργούσε τους κεφαλαιοκράτες που θ' αναπτύσσονταν στην Αθήνα.
Όταν εκβιομηχανιζόταν η Ελλάδα ερήμην της Μακεδονίας, η Θεσσαλονίκη πήρε το "κόκαλο", που είναι το τεράστιο πανεπιστήμιό της. Την ίδια ώρα στην Αθήνα γίνονταν τα αίσχη, χωρίς η Μακεδονία ν' αντιδρά. Με δάνεια ο φουκαράς που πουλούσε γιαούρτια έγινε μεγιστάνας της γαλακτοβιομηχανίας. Με δάνεια ο επίσης φουκαράς, που πουλούσε σύρματα και καρφιά στους φτωχούς γηγενείς και πρόσφυ­γες, έγινε κυρίαρχος της χαλυβουργίας. Η Αθήνα είχε φροντίσει με την υπερσυγκέντρωση πληθυσμού να τους κάνει όλους αυτούς ψευτοπλουτοκράτες του εμπορίου και μετά "επένδυσε" δήθεν πάνω τους. Με "χαριστικά" δικαιώματα των εκάστοτε κυβερνήσεων, έγιναν μονοπώλια της ελληνικής αγοράς οι Αθηναίοι βιομήχανοι.
Αυτά δεν έγιναν πουθενά στον κόσμο, γιατί πουθενά οι κεφαλαιοκράτες δεν επιτρέπουν παρεμβατισμό της εξουσίας στην οικονομία. Πουθενά οι ισχυρότεροι των κεφαλαιοκρατών δεν επέτρεψαν στους μη-κεφαλαιοκράτες ν' αποκτούν κεφάλαιο και μάλιστα υψηλότερης απόδοσης από το δικό τους. Οι κεφαλαιοκράτες —ειδικά της γης— που είναι οι σκληρότεροι, δεν επιτρέπουν ούτε καν στους πλουτοκράτες ν' αποκτήσουν κεφάλαιο. Μέχρι και υποθήκη βάζουν το δικό τους κεφάλαιο, για να μη υπάρχει διαθέσιμο κεφάλαιο στην αγορά. Γι' αυτό η Αθήνα, μέσω της εξουσίας, δημιούργησε πλουτοκράτες, τους οποίους η ίδια στη συνέχεια θα έκανε κεφαλαιοκράτες. Έτρεμε στην ιδέα ότι το συνολικό κεφάλαιο της Μακεδονίας θα μπορούσε να "πέσει" στα χέρια των Μακεδόνων και να βρεθεί η ίδια υπό την εξουσία τους.
Ένα άλλο παράδοξο που συμβαίνει στην Ελλάδα, είναι οι πρακτικές των εκλογικών αναμετρήσεων. Οι Έλληνες δεν ψηφίζουν στον χώρο όπου κατοικούν, αλλά στον χώρο καταγωγής τους. Αυτό γίνεται, γιατί συμφέρει την Αθήνα. Έχοντας συγκεντρώσει τον μισό πληθυσμό της χώρας, "νοθεύει" τη βούληση της επαρχίας, που πρακτικά έχει συγκρουόμενα συμφέροντα μ' αυτήν. Η επαρχία υπηρετεί τα συμφέροντα της Αθήνας, γιατί οι ετεροδημότες ψηφοφόροι μεταφέρουν αυτά τα συμφέροντα στην επαρχία. Το ίδιο γίνεται σε μικρότερη κλίμακα και με τη Θεσσαλονίκη σε σχέση με τη Μακεδονία. Ακόμα και οι δημοτικές εκλογές γι' αυτόν τον λόγο γίνονται καθαρά πολιτικές και μπλοκάρονται τα πάντα. Δεν υπάρχει πιθανότητα να ξεχωρίσει κάποιος μέσα από τις τοπικές κοινωνίες και ν' αγωνιστεί γι' αυτές στο πολιτικό επίπεδο. Οι πάντες είναι επιλογές της κεντρικής πολιτικής εξουσίας.

Απόσπασμα από το βιβλίο:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β’
Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF

8 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ:

Η οικονομία της πλάκας και τα "τζάκια" των Αθηνών


  1. εργδημεργ
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294818025881#c1319906469326623262'> January 12, 2011 at 9:40 AM

    Τα ίδια πράγματα με το της παροιμίας: "Ο Θεος να σε φυλάει απο παλια π.τάνα, καινούργιο γείτονα, κι αριστερο (δηλαδη πρώην φτωχο) αφεντικο!" :-)

    (Αυτοι που γράφουν στους τοίχους: "Ίδια είν' τ' αφεντικα, δεξια κι αριστερα", είναι ή άσχετοι με τη λειτουργία της κοινωνίας πιτσιρικάδες, ή άσχετοι με τις ελληνικες παροιμίες Αλβανοι.)

    Υγ: Κορύφωση της φαιδρότητας του είδους (που θίγει εδω ο Π. Τραϊανου) αποτελουν οι προ ετων δηλώσεις του τότε προέδρου του ΣΕΒ Οδυσσέα Κυριακόπουλου, ότι για αρκετα δεινα της εγχώριας οικονομίας "φταίνε οι κακοι εργαζόμενοι"!
    Θα συμφωνούσα, αν έβλεπα -εξ αντιθέτου- οι "καλοι" εργαζόμενοι να παίρνουν μπόνους, ή άλλες απολαυες. (Και μάλιστα, επειδη ο ίδιος ο εργοδότης τους το θέλει, και όχι επειδη είναι υποχρεωμένος να το κάνει απο τη συλλογικη σύμβαση εργασίας.) Πράγμα, όμως, που ο κάθε εγχώριος γύφτουλας εργοδότης αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι. (Άρα, τζάμπα μάγκας ο κυρ-Οδυσσευς και οι παρεμφερεις.)

     

  2. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294832491235#c1903193112731510771'> January 12, 2011 at 1:41 PM

    "Ίδια είν' τ' αφεντικα, δεξια κι αριστερα"..δεν ειναι και παρα πολυ ασχετοι...με δεδομενο αυτο που λειε ο Λαος.."τον χορτατο μην τον φοβασε".. το "πεινασμενο ματι να φοβασε"..
    _ ο δυστηχης φτωχος που εχυσε το αιματου για να συντηρηση τον εαυτο του και την οικογενεια του..ΑΠΛΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ.

    " Ο κομπλεξικός νομίζει ότι μόνον οι πλούσιοι έχουν αξία και μάχεται με κάθε τρόπο —και χρησιμοποιώντας κάθε μέσο— να νικήσει τη φτώχεια του." εκει μας εχουν αυταπόδειχτα δεσμευμενους.

    "Υπάρχει έστω και ένα παιδί Έλληνα μεγαλοαστού, που να μην έχει προσκολληθεί σαν βδέλλα στο κρατικό "βυζί", όπως το ρεμάλι ο πατέρας του" χαχαχα..ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ...και μαλιστα θελω να συμπληρωσω πως αυτο καποια στιγμη εγινε ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΗ. ..εγινε η "πρικα"του παιδιου..

    "Έχει πλούτο να θρέψει και τα δισέγγονά του κι ακόμα "κλέβει" τους εργάτες. Αυτοί είναι οι τρόποι της "παράγκας"...πως λενε..κλεψε για ναχεις και δουλευε για να φας..?

    "Οι σοβαροί κεφαλαιοκράτες πρέπει να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματα του κεφαλαίου κι αυτά τα προβλήματα δεν έχουν σχέση με τον εργατικό μισθό. Αυτά τα προβλήματα έχουν σχέση με τον σχεδιασμό της οικονομίας. ..εδω πιανεις το "Θεμα απο τα μαλλιά" του...
    ΓΙΑΤΙ Η ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΟΝΤΡΟ ΘΕΜΑ.
    ΓΙΑΤΙ..Το Προβλημα θα φερει το Κερδος πουλωντας την Λυση του
    ...αλλα &
    Στην επιτηδες κατασκευασμενη πολλες φορες "αφθονια της ανεπαρκειας" εξασφαλιζεται το στοχευμενο ΚΕΡΔΟΣ στην εξισωση ζητησης.. και προσφορας..
    Υποδηλωνοντας την Απεριοριστη Διαφθορα στον Κοσμο λογο της Αναγκης Εισοδηματος..
    ετσι η χειραγωγηση καλα κρατει το Συστημα των Τραπεζων να ελεγχουν την Οικονομια προς Οφελος των Εταιριων που απαρτιζουν την ΙΣΧΥ του ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ.
    Παράλληλα ο Καπιταλισμός ολοένα και..απογειώνεται θρασιτατα...ενω οι πτωχεύσεις πάνε "σύννεφο"..!!
    ενω αρχιζουμε να αντιλαμβανομαστε το ποσο εξαρτομαστε απολυτα απο το περιβαλλον.οχι μονον λογο των αναγκαιων προς το ΖΗΝ οπως τροφιμα,αερα,νερο.
    Με τα σημερινά δεδομένα σε καμία περίπτωση η αναπτυξη δεν συμβάλει στην δυναμικη ισσοροπια & ευημερία των λαών. (κακη χρηση)
    Απλά επιταχύνει την ανισσοροπια τους.
    Εξαφανίζοντας την μεσαία τάξη των ανθρώπων.
    και αυτό τώρα λέγετε ανάπτυξη ? η αδιέξοδος ? (που αν σταματηση η καταναλωση καταρεει ολο το συστημα αυτο.)
    Παγκόσμια κοινωνική αναταραχή προκαλεί το αυξημένο κόστος ζωης &
    αν προστεθει η ανερχομενη μαστιγα που λεγετε ΑΝΕΡΓΙΑ..?
    αντιλαμβανόμαστε το εκρηκτικό μείγμα...

     

  3. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294834946368#c2991478011480975694'> January 12, 2011 at 2:22 PM

    synexia
    Ενω η συνχρονη κοινωνια εχει προσβαση σε εξαιρετικα προηγμενη τεχνολογια και μπορει να διαθεσει στεγη τροφη ρουχισμο ιατρικη περιθαλψη να αναβαθμισει το εκπαιδευτικό μας συστημα να αναπτυξει απεριοριστη παροχη ανανεωσιμης μη-μολισματικης ενεργειας
    Μια απο τις μεγαλυτερες ανακαλυψεις της Ανθρωποτητας που μας επετρεψε την απεριοριστη προοδο των δυνατοτητων μας σε τουτο τον πλανητη ειναι η κατανοηση
    & η εφαρμογη της επιστημης μεσο της ανθρωπιστικης εφαρμογης της επιστημης και τεχνολογιας στον κοινωνικο σχεδιασμο και στην ληψη αποφασεων εχουμε την ικανοτητα να μετατρεψουμε το περιβαλλον μας σε κατι πολυ πιο Ισορροπημενο,Οργανωμενο,Ανθρωπινο, Παραγωγικο, Eχεφρων
    και πανω απο ολα ΑΕΙΦΟΡΟ.
    Γνωριζεται-Το ερευνητικό οραμα του Jacque Fresco.εδω. http://thevenusproject.com για Παγκοσμιοποιηση εξουσιοδοτει τον καθε ανθρωπο στον Πλανητη να ειναι ο καλυτερος που μπορει να ειναι και οχι να ζει σε συνθηκες Απολυτης Υποταγης σε ενα Εξουσιαζον Εταιρικο Καθεστως.
    (γιατι ας μην γελιομαστε δεν κανουν πλεον κουμάντο οι Κυβερνησεις & τα Κρατη- τα Εθνη...αλλα ζουμε την Απόλυτη ΕΤΑΙΡΙΟΚΡΑΤΙΑ)
    Σε ενα πιο Ανθρωπινο Πολιτισμο αντι τα μηχανηματα να αντικαθιστουν τα ατομα θα επρεπε να μειωνουν τις ωρες εργασιας να αυξησουν την διαθεσιμοτητα αγαθων & υπηρεσιων και να επιμηκυνουν τον χρονο διακοπων.
    Αν αξιοποιηθη η νεα τεχνολογια για την αυξηση του βιοτικου επιπεδου για Ολους τους Ανθρωπους τοτε η εισροη της μηχανικης τεχνολογιας δε θα ειναι πλεον απειλη..οπως πολλοι πιστευουν.. οτι η τεχνολογια ειναι η κυρια απειλη Ανεργιας και Ρυπανση του περιβαλλοντος μας..αυτο δεν ισχυει γιατι η καταχρηση και η κακη χρηση ειναι αυτο που πρεπει να ειναι το μελημα ..
    Σε μια οικονομια βασισμενη στους πορους με τεχνολογια εξυπνη και αποτελεσματικη εξοικονομηση ενεργειας μειωση των αποβλητων και παροχη περισσοτερου ελευθερου χρονου.
    Με την αξαλειψη του χρεους ο φοβος της απωλειας εργασιας του ατομου δεν θαναι πλεον απειλη.
    Η διαβεβαιωση αυτη σε συνδιασμο με την εκπαιδευση σχετικα με το πως να σχετιζομαστε μεταξυ μας με ενα πολυ πιο ουσιαστικο τροπο μπορουσε να μειωσει σημαντικα τοσο το ψυχικο οσο και το σωματικο αγχος και να μας αφησει ελευθερους να διερευνησουμε και να αναπτυξουμε τις ικανοτητες μας.

     

  4. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294837316101#c4680537428384520682'> January 12, 2011 at 3:01 PM

    synexia
    σε εναν Ανθρωποκεντρικο Πολιτισμο.& μια οικονομια βασισμενη στους Πορους.
    Το χρημα ειναι μια κοινωνικη συμβαση.. μια συμφωνια..δεν ειναι ουτε ενας φυσικος Πορος ουτε επισης αντιπροσωπευει καποιον Πορο.
    Δεν ειναι απαραιτητο για την επιβιωση...και ουτε μπορουμε να το αποδεχτουμε ως κατι τετοιο. και σκεφτειται αν μια ομάδα ανθρώπων με χρυσό, διαμάντια και χρήματα ήταν αποκλεισμένοι σε ένα νησί που δεν είχε πόρους, όπως τροφή, καθαρό αέρα και νερό, ο πλούτος τους δε θα είχε καμία σημασία για την επιβίωσή τους
    Το χρημα ειναι σημαντικο σε μια κοινωνια οταν ορισμενοι Ποροι για την επιβιωση πρεπει να καταμεριστουν και οι ανθρωποι αποδεχονται τα χρηματα ως ενα μεσο για την ανταλλαγη Πορων σε σπανιοτητα.( κραυγαλαια πλεον ορατος στοχος του παροντος Καθεστώς Εταιριοκρατιας)
    Μόνο όταν είναι περιορισμένοι οι πόροι μπορούν τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο τής διανομής τους.
    Δεν θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να πουλήσουμε τον αέρα που αναπνέουμε και το νερό που ρέει άφθονο από μια πηγή στο βουνό.
    Ενώ ο αέρας και το νερό είναι πολύτιμα, δεν μπορούν να πωληθούν όταν είναι σε αφθονία..
    (που φροντιζουν να μην ειναι.) γιατι μεσο της Ελευθερης διακίνησης Κεφαλαιων απο Χωρα σε Χωρα & του ΧΡΕΟΥΣ υποτασουν τους Λαους αγοραζοντας τους Πορους τους καθιστοντας τους ΣΚΛΑΒΟΥΣ σε μια ΣΚΛΑΒΙΑ που οι ιδιοι οι Σκλαβοι πρεπει να φροντιζουν για την στεγη,τροφη.κλπ.
    (σε αντιθεση με την παλαια Σκλαβια που τους παρειχετο)
    ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΟ (με κραυγαλαια ορατο τον γνωστο στόχο) η Χρεοκοπημένο με μαθηματική ακρίβεια η Μοντέρνα μηχανική παραγωγή χρήματος & οι μηχανισμοί του.
    Το παρόν οικονομικό σύστημα καταρρέει με επιταχυνόμενο ρυθμό &
    η προοπτική μιας Παγκόσμιας Ανεργίας & Αποσταθεροποίησης είναι πιθανόν να έλθει σε πρωτοφανή κλίμακα.
    Τα "μεταλλαγμένα" και "αναβαθμισμένα" χρηματοπιστωτικά "προϊόντα" του Απληστου Αδηφάγου Νομισματικου Συστήματος..
    στην Ξεφρενη Κουρσα τους... την περασμενη δεκαετια..μας φερανε στα σημερινα ΧΑΛΙΑ...
    γιατί πρέπει να τα παρακολουθούμε..ακολουθούμε..την οικονομικη αναγκη αγορας&πωλησης προιοντων και υπηρεσιων ανεξαρτητως ποιοτητας και σπαταλης..
    ΑΝΑΖΗΤΗΤΕ το Κανε το Αλμα πιο Γρηγορα απο την Φθορα .

    zame

     

  5. kimonbel
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294848212719#c3375731187465284760'> January 12, 2011 at 6:03 PM

    Δεν θα διαφωνήσω με την ουσία του κειμένου σου,διαφωνώ με τις απόλυτα ακραίες εκφράσεις σου... επειδή ακριβώς είμαι οπαδός της σχετικότητας.
    Τέλος αναφέρεις "οτι ο ίδιος ο χριστός εμφανίστηκε και έζησε ως πτωχός και απέδειξε με μεγάλη ευκολία ότι ήταν Θεός"
    Προσωπικά πιστεύω ότι ο Χριστός ήταν ένα Μύστης και φυσικά οι Μύστες διαχρονικά απέκρουαν τον πλούτο, το ερώτημά μου είναι!!!
    Πως απέδειξε με μεγάλη ευκολία ότι ήταν Θεός;;;και φυσικά δεν περιμένω θεολογικούς βερμπαλισμούς και ερμηνείες γραφών κλπ θέλω την ουσία.

     

  6. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294908043612#c7201164609622398775'> January 13, 2011 at 10:40 AM

    Σωστά τα γράφει ο Κιμωνβελ (5)! Ο δογματισμός δεν είναι επιστήμη και θεός. Ιων.

     

  7. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294908374121#c2208584149690779414'> January 13, 2011 at 10:46 AM

    Εάν ήταν θεός όπως γράφεται, "οτι ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε και έζησε ως πτωχός και απέδειξε με μεγάλη ευκολία ότι ήταν Θεός", τότε το σύστημα είναι τρεις θεοί σε έναν κάτι σαν οξύμωρο (Ένας είναι ο θεός και προφήτης αυτού ο Μωάμεθ των μουσουλμάνων).

     

  8. Anonymous
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/blog-post_7438.html?showComment=1294946582652#c1960760192969595471'> January 13, 2011 at 9:23 PM

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ...ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ ΠΟΛΥ ΕΥΣΤΟΧΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!! ...ΜΠΡΑΒΟ!
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΞΕΚΛΗΡΙΣΤΕΙ Η ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΔΗΜΑΤΟΠΟΙΪΑ ΤΗΣ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ 1990 ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ...ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑΝ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΠΟΥ ΠΤΩΧΕΥΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ.
    ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΣΩ ΑΛΛΟ....Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΙΩΝΑ ΔΥΣΩΔΕΙ ΕΝΤΟΝΑ!!

     

ΠΕΙΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ

Παρακαλούμε τους αναγνώστες που θέλουν να σχολιάσουν να μένουν ΕΝΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ

Τα σχόλια ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ θα ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Πριν σχολιάσετε, διαβάστε πρώτα αυτό: ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Κορυφή σελίδας
Κορυφή σελίδας